Tik Tak
'Ik was vroeger doodsbang voor Tik Tak,' vertelde vriend R. mij afgelopen dinsdag in de Efteling, 'Dan kwam er zo'n vogel aanvliegen en die prikte een ballon kapot en dan vulde het hele beeld zich met de kleur van die ballon. Huuuu!''Hahaha,' zei ik, 'Hahaha. Doodsbang voor Tik Tak. Hahaha.'
Tik Tak was vroeger toen ik nog heel klein was zo ongeveer het enige programma waar ik naar mocht kijken. Ik verdenk mijn ouders ervan dat ze een streng anti-tv beleid voerden en als ik er zo achteraf op terug kijk dan juich ik dat toe. Ik moet er echter wel bij vertellen dat zo'n stringent beleid niet altijd werkt. Als ik bijvoorbeeld naar mijn zus kijk dan denk ik toch dat mijn ouders jammerlijk gefaald hebben, want mijn zus is een tv-verslaafde. Wel een leuke tv-verslaafde, maar dat terzijde.
Heel soms dan zie ik nog wel eens programma's van vroeger, zoals Tik Tak. Met Tik Tak is iets heel bizars aan de hand, moet u weten. U weet vast wel dat er bij Tik Tak aan het begin altijd van die schaapjes door zo'n poortje gaan, terwijl er een klokje tikt en de maan en sterren boven een huisje staan te stralen. Nou, zo af en toe kwam er dan in plaats van een laatste schaapje een hondje.
'Jij en A. wisten altijd precies of er een hondje of een schaapje kwam,' zei mijn moeder ooit eens tegen mij, 'En je vader en ik begrepen echt niet waar jullie dat nou aan zagen.'
'Oh ja, is dat zo?' grinnikte ik, 'Dat kan ik me helemaal niet meer herinneren dat ik dat altijd precies wist.'
Dus ging ik laatst eens Tik Tak kijken. Even checken of ik de gave nog had.
'Een hondje!' riep ik met kinderlijk enthousiasme uit, terwijl ik met armen en benen zwaaide.
Alsof dat wat zou helpen, met armen en benen zwaaien.
Uiteraard kwam er een schaapje.
Toen werd het even heel stil in Villa Anne-Floor.
Ik ben het kwijt, mensen. Ik baal echt ontzettend.
