Een bericht uit de Tandheelkundebunker
Zo af en toe kruisen vreemde en onverklaarbare zaken je pad. Sinds een jaar ontvang ik opeens mysterieuze mailtjes uit de Tandheelkundebunker, terwijl ik die toch echt al sinds 1999 verlaten heb. Meestal gaan die mailtjes over spreekuren bij docenten of borrels en feestjes die op stapel staan. Maar zo af en toe komt er iets langs waarvan ik denk: 'H??!' en dan ga ik daar weer twee dagen over denken, want zo ben ik dan ook wel weer.(Voor de lieve lezers die het nog niet wisten: ik heb vroeger het onzalige idee gehad om tandarts te worden. Iemand zei ooit tegen mij daarover: 'Eh A-F, jij bent echt een beetje raar. Normale mensen weten al dat tandartsen niet okee zijn wanneer ze hun eerste voet bij hen over de drempel zetten, maar jij moet zo nodig weer een jaar met die mensen gaan socializen om tot dezelfde conclusie te komen.'
'Je hebt helemaal gelijk,' zei ik toen, 'maar je kent me, h?? Stronteigenwijs!')
Op de Nijmeegse universitaire campus staan een boel deprimerende gebouwen, maar geen enkel gebouw is zo erg als het Tandheelkundige Betonblok. Een soort bunker waarin je eigenlijk ook niets anders kan verwachten dan honderden tandartsen en lange rijen aaneengesloten tandartsenstoelen. Er lopen bijna alleen maar mensen in witte jassen en als je niet beter zou weten dan zou je denken dat je in een of ander geheim lab rond aan het lopen bent. Een lab waar men onderzoek doet naar een neergestortte UFO en de daarin gevonden aliens die al sinds jaar en dag op sterk water staan. (Ik weet het, ik heb te vaak Indepedendence Day gezien.) Maar goed, in dat jaar dat ik bij tandheelkunde rondgelopen heb, heb ik nooit iets van die aard kunnen ontwaren in de Tandheelkundebunker, dus geef ik ze het voordeel van de twijfel.
Maar zoals dat gaat met twijfel: het komt in vlagen. En ik zit weer middenin zo'n aan twijfel onderhevige vlaag.
'Pling!' deed mijn gmail-notifier eerder deze week. Al snel zag ik dat de Ongrijpbare Goden der Tandheelkundebunker tot mij spraken. Hoera! Een bericht uit de Tandheelkundebunker! Zoals altijd was het direct feest in huize Anne-Floor.
Naam van het bericht: Schedels (en nog wat, maar dat doet er niet toe).
Bericht: 'Hallo. U kunt de schedels op komen halen. Ze zijn eindelijk aangekomen uit China. Voor leden is de prijs 17,50 euro, voor niet-leden 25 euro. Wees er snel bij want op is op.'
Ahem? Schedels? China? Dan begin je toch dingen af te vragen. U kent het wel. 'Hoe zit dat?' en nog meer van dat soort zinnige vragen. Maar ja, probeer maar eens een tandarts te doorgronden, laat staan een hele bunker vol. Daarom besloot ik na vele uren denkwerk en analyse van de diepere betekenis van dit mailtje dat ik niet eens wil weten hoe dit zit. Ze hakken en boren maar een eind weg, daar in die bunker. Stelletje koppensnellers...
