De Bambi-look
Volgens mij is het een uitstervend ras. Ik kom ze in ieder geval niet meer zo vaak tegen en dat vind ik best jammer. Ik heb hier het over de mensen voor wie de wereld het hele leven lang een openbaring blijft. Je herkent ze aan hun blik. Wijd opengesperde ogen met zo?n vragende ondertoon, beter bekend als de Bambi-look. Het kan heel vervelend zijn als je deze mensen tegenkomt op een plek waar je ze iets uit moet leggen of instructies moet geven. Veel geduld is dan heel zeker een schone zaak. Toch vind ik het jammer dat ik ze niet meer zo vaak tegenkom.Vandaag zag ik er toevallig weer een. In de bus ditmaal. Ze keek voor zich uit met die blik, die Bambi-look, terwijl de rest van de wereld als een groot vraagteken aan haar voorbij trok. En altijd wanneer ik er eentje zomaar tegenkom, als ik er verder niets mee te maken krijg, dan word ik eigenlijk een beetje jaloers. Het lijkt me namelijk heerlijk om ook eens de wereld te bekijken door zo?n blik. Als baby en peuter moet ik hem gehad hebben, net zoals alle andere baby?s en peuters, maar daarna ben ik hem al vrij snel verloren, om hem nog maar sporadisch terug te krijgen op vakantie?s in nieuwe oorden.
Want dan geniet ik echt met volle teugen? Zoals ik genoot toen ik voor het eerst de Middellandse Zee zag en ik met een ?Wow? constateerde dat die echt zo blauw-groen is als op de ansichtkaarten. Of zoals ik genoot toen ik voor het eerst de Alpen zag en bij het afdalen van elke pas vol ontzag naar die prachtige, enigszins beangstigende afgrond keek
Ik geniet er nog steeds van als ik het zie, nog steeds met wijd opengesperde ogen, maar de vragende ondertoon of het allemaal wel echt is, die is toch verdwenen.
Zo zou ik ook wel eens van het leven van alledag willen genieten. Maar met de Bambi-look door Nijmegen lopen terwijl ik me met de alledaagse beslommeringen bezig houd, nee, dat is me nog nooit gelukt. De vrouw in de bus duidelijk wel. En dan ben ik dus toch altijd eventjes een beetje jaloers.
Als je bij de Bambi-look ook nog open mond gedrag vertoont dan ben je wel heel raar, vinnik.
Soms kan ik trouwens echt in opperste verbazing door Nijmegen lopen, maar dat heeft denk ik meer te maken met soort ongeloof dan met de Bambi-look.