Au!
Soms gaan zelfs de meest alledaagse en routineuze handelingen mis. Soms levert dit geen enkel probleem op, soms leidt het tot materi?le schade en soms is er fysieke schade. Mijn misser van de week valt in de derde categorie. Dit beken ik met pijn. Letterlijk dus. ?Wat is er dan gebeurd??, zie ik u denken. Dat zal ik u vertellen. Ik had een kleine onenigheid met de trap. Ik vond dat de trap best eens voor een keertje in een glijbaan kon veranderen. De trap was het niet met mij eens. De trap bleef uit treden bestaan en ik moest toch echt naar beneden. Toen ik me er eenmaal bij had neergelegd dat de treden, treden zouden blijven, begon ik dus de trap op de normale wijze af te lopen. Vijf treden van het einde verwijderd kwam echter mijn linkervoet in opstand. Deze dacht dat de trap wel zou toegeven wanneer ik maar gewoon zou beginnen met glijden. Terwijl mijn linkervoet dus begon te glijden en al snel de rest van mijn lichaam achter zich aan trok, bleef echter de trap sto?cijns volharden in zijn trap-zijn. Helaas valt er onder de zwaartekracht niet uit te komen en stuiterde ik dus bijzonder gracieus ?ahum- de laatste treden op mijn achterste naar beneden.1-0 voor de trap. Terwijl de trap ook op zijn overwinning zeer sto?cijns reageerde, trok ik mij terug om mijn wonden te likken. Dit korte akkefietje met de trap heeft mij namelijk een schaafwond op mijn linkerpols, een blauwe plek bij mijn linkerelleboog, een grote pijnlijke (nog niet blauwe) plek op mijn linkerzij en een bijzonder kleurrijke blauwe plek met schaafwond op mijn rechterheup opgeleverd.
Ik denk dat ik voorlopig probeer maar geen gevechten meer met de trap aan te gaan?
Niet zo snel opgeven! Gewoon volhouden en blijven glijden. Desnoods over de trapleuning!