Blaarklijkelijk
Ik heb momenteel vette herrie met een blaar. Ja ja, een blaar. Op mijn rechterhiel. Afgelopen maandag was ik namelijk met vriendin E. uit Moskou in Amsterdam en toen heb ik een beetje te veel gelopen. Normaal zou ik namelijk na een bezoek aan de Albert Cuyp de tram terug nemen naar minder afgelegen oorden, maar vriendin E. had geen strippenkaart en tja, daar ga je al...Wat het vervelende is van mijn blaar is dat het een beetje een sneaky blaar is. Hij zit er dus al sinds maandag, maar pas sinds vandaag doet ie raar. Zal je net zien. Ik stond te werken in het magazijn bij F. (Joy, doosjes uit elkaar halen en in containers werpen en me dan vooral verbazen over het feit dat mannen echt niet kunnen werken en praten tegelijk, maar dat terzijde...) en voelde dat de achterkant van mijn hiel begon te bonken.
'Krijg nou wat,' dacht ik bij mezelf, 'Dit is niet zo mooi!'
Een klein uurtje later kon ik alleen nog maar wat strompelen, iets wat ervoor zorgde dat ik de lachers op mijn hand kreeg, maar ook niet meer dan dat.
Eenmaal thuis aangekomen, schopte ik mijn schoenen uit en trok mijn lelijke slippertjes aan. Doe deed ik het ondenkbare: ik ging op mijn slippertjes de stad in, ik moest namelijk even een nieuw paspoort fixen en dat kan altijd goed op donderdagavond, dus er zat weinig anders op. Op slippertjes de stad in, ja ja. Dat is eigenlijk echt ondenkbaar voor mij. Campingkledij in de stad? Mwoh, nee. Maar ja, met een megablaar achter op je voet (waarmee je trouwens met geen mogelijkheid meer in je hippe rode schoenen komt) zat er weinig anders op. Flip flop. Door de Nijmeegse binnenstad.
Nu zit ik hier best wel een beetje te balen. Met een speciale blarenpleister op mijn blaar. De hiel van mijn voet is dik en warm. De spieren in mijn been protesteren, want door de blaar heb ik vandaag heel raar gelopen, waardoor het nu lijkt of ik een houten been heb. De spieren boven mijn hiel protesteren het meest, het lijkt wel of de pijn van de blaar door hen heen naar de rest van mijn been trekt. Joechei. Morgen moet ik weer werken bij F., lekker de hele dag staan met mijn vriend de blaar. Morgenvroeg om zes uur zal het Uur U aanbreken. Ik vermoed dat ik dan al helemaal een stijf been heb en dat ik er niet eens op kan staan (uitgaande van een vergelijkbare ervaring die ik ooit eens gehad heb na een avondje schaatsen in Parijs, maar dan aan beide benen).
Ik zal blij zijn als mijn leven zich weer 24 uur verder ontwikkeld zal hebben. Misschien is het dan over, hetzelfde of lijkt een amputatie van mijn rechtervoet bijna noodzakelijk. Het zal me werkelijk worst wezen. Blaarklijkelijk ... eh klaarblijkerlijk ben ik echt aan weekend toe!
elf reacties
Virginie: De blaar heeft blaarklijkelijk schijt aan jouw gezag. 
Novio: Als ik ooit de Vierdaagse ga lopen dan kunnen er twee dingen aan de gang zijn. 1: Ik weet echt niet meer wat ik doe, 2: Ik bevind mij in een volgend leven of zo.
Petra: Nee, geen optie. Je moet daar van die werkschoenen met stalen neuzen aan. Je raadt het dan ook: ik heb afgebeld. Ik kan nog geen vijf minuten achter elkaar staan en ik vraag me ook ernstig af of ik uberhaupt schoenen aankan (nog niet geprobeerd vandaag…)
Ja ho, jij zeuren dat ik niet laat weten dat ik in Nimwegen ben maar jij laat net zo goed niet weten dat je in A’dam rondloopt. Tssss, hypocriet!
Oh, en ik hoop dat je blaar snel over is :)
Ik haat blaren. Ik had laatst aan twee hielen tegelijk een blaar toen ik twee blokken (twee blokken maar!) op mijn nieuwe schoenen naar de subway was gelopen om een broodje te halen en toen weer twee blokken terug was gewandeld. De rechter was zelfs opengegaan, heel dramatisch, met bloed ook enzo. De dag erna heb ik ook op slippers gelopen. Kutdingen… (de blaren dan.)
Ik had verwacht dat de stalen neuzen je de blaar hadden opgeleverd. Het grootste deel van het uitzendbureau heeft maar een halve zool en van ademen hebben die dingen ook nog nooit gehoord. (in mt 38 tenminste) Ik heb op mijn laatste dag bij F. gewoon op mijn bergschoenen gewerkt. Viel niemand op. Maar dat gaat je met slippertjes nooit lukken. Nieuwslezers kunnen tenminste wel gewoon werken als ze een blaar hebben..
Blaarklijkelijk heeft die blaar eigenlijk helemaal geen bestaansrecht! Zo! Vertel hem dat maar eens in mijn naam, dan hoepelt ie vast wel op…