Nuit Blanche

150 US Dollar

Het enige dat ik wilde, waren 150 Amerikaanse dollars. Ik vertrek komende zondag namelijk naar New York, moet u weten. Daar moet je het een en ander voor regelen, maar ik hou van een goede voorbereiding, dus al snel had ik bijna al mijn zaakjes op orde. De tickets zijn geboekt, een reisverzekering en een annuleringsverzekering zijn afgesloten, een paspoort is geregeld en voor de zekerheid toch even uitgezocht of ik inderdaad echt geen visum nodig heb. Alles zit in kannetjes en kruiken, het enige wat ik nog moest doen is het inpakken (en ik ben nou weer niet zo neurotisch dat ik dat al weken van tevoren ga doen) en alvast wat dollars halen. Vol goede moed vertrok ik dan ook naar het GWK op het station. US dollars hebben ze immers op voorraad, dus had ik me bedacht dat ik ze mooi even kon kopen voordat ik in de trein stapte. Karweitje van een paar minuutjes en ik had nog een kwartier voordat mijn trein vertrok. Moest makkelijk kunnen, leek mij zo.

Niet dus. Het liep meteen al mis. De vrouw van het GWK zit namelijk achter een glaswand. Niets mis mee in verband met de veiligheid, maar de ontwerper van de glaswand was vergeten dat geluid zich ook nogal moeilijk door een glaswand heendraagt. Vooral in een luidruchtige omgeving, zoals bijvoorbeeld op een station!?! Terwijl de vrouw mij enthousiast begon te begroeten, (ik ga er maar vanuit dat het een begroeting was, aangezien ik alleen zag dat haar mond bewoog), zocht ik vruchteloos naar een speakertje of roostertje waardoor we makkelijker zouden kunnen communiceren. Even overwoog ik mijn oor bij de kleine opening te houden waar de transacties plaats kunnen vinden, maar dat zou er toch echt iets te idioot uitzien. Niets te vinden, dan toch maar vragen of ze het even zou willen herhalen en zo goed mogelijk liplezen.

Ze had er enkele zinnen voor nodig, maar de boodschap kwam erop neer dat ze vroeg wat ze voor me kon doen. Eindelijk. ?Ik wil graag 150 Amerikaanse dollar kopen,? zeg ik terwijl ik op mijn horloge kijk, inmiddels nog ruim tien minuten tot vertrektijd, dus ik was vol goede hoop dat makkelijk te halen. Maar de vrouw had duidelijk andere idee?n: ?Waar gaat de reis heen?? vroeg ze nog steeds hyperenthousiast. ?Uhm, naar New York,? antwoordde ik, me afvragend waarom dat relevante informatie is. Ik hield het dus maar op betrokkenheid bij de klant tonen, dat had ze vast ooit in een cursus geleerd. ?New York, dan wil je dus Amerikaanse dollars. Hoeveel?? Even wist ik het niet meer, al die informatie had ik net toch gegeven? Maar de vrouw kon mij dan waarschijnlijk ook niet duidelijk horen door de glaswand (echt een goede werkplek). Dus herhaalde ik langzaam, duidelijk articulerend, dat ik graag 150 Amerikaanse dollars wilde. ?Wil je 150 dollar? Of voor 150 euro dollars?? Weer herhaalde ik mijn boodschap: ?Ik wil graag 150 dollar.? Ik dacht, nu komt het goed, ze telt het geld, ik reken af en dan haal ik mijn trein. Maar nee. ?Weet je het zeker? Je kunt bijvoorbeeld ook 400 dollar nemen.? Ik zou graag een foto van mijn gezichtsuitdrukking hebben gezien op dat moment. ?Uhm, ja, maar ik hoef er maar 150.? Maar de vrouw gaf niet op: ?Weet je het echt zeker, want de minimumcommissie is ? 3,50 en de maximumcommissie is ? 7,50, daar maakt het niet voor uit. Dus je kunt best wat extra nemen als je wil.? Ik begon me een plaat te voelen die is vastgelopen op ??n zin: ?Nee, ik hoef echt maar 150 dollar.? Nog had ik de vrouw niet overtuigd: ?Want je hoeft je geen zorgen te maken dat je dan aan het einde teveel dollars overhoudt hoor, die kun je gewoon terugbrengen hierheen. En als je nu de Cash Return Service erbij koopt, kost dat je niks!.? Kostbare minuten tikten voorbij. ?Nee, bedankt, dat heb ik niet nodig, ik hoef alleen maar 150 dollar.? ?Heel zeker? Want veel banken berekenen ook kosten om geld op te nemen in het buitenland hoor, dat kan nog flink oplopen.? Adem in. Adem uit. ?Ja, dat weet ik, maar toch hoef ik alleen die 150 dollar.? ?Okee, dan pak ik ze even.?

Hoera! Eureka! Het was gelukt, ze had het uiteindelijk dan toch begrepen! Als het nu snel ging, kon ik mijn trein nog halen! Maar de vrouw, wiens vrolijk enthousiasme me steeds meer tegen begon te staan, had nog een paar andere verrassingen voor me. ?Okee, dit zijn je 150 dollar. Wil je de cash return service ook erbij? Dat kost 1,75, maar dan kun je dollars die je overhebt zonder extra kosten terug aan ons verkopen, ?? Zucht, dan toch maar onderbreken. ?Ik weet wat het inhoudt, maar ik heb het niet nodig.? ?Oh okee, nou ik doe wel het foldertje erover hierbij, dan kun je het nog eens nalezen.? Alsof je er dan nog iets aan hebt! Je kunt niet twee dagen later terugkomen en zeggen dat je je bedacht hebt, dat je toch graag voor 1,75 die service wilt kopen. Maar om tijd te besparen, knikte ik maar gewoon en zag het foldertje bij mijn dollars gaan. Ik pakte mijn pinpasje, klaar om af te gaan rekenen. ?Wil je nog een reisverzekering?? Huh? We gingen deze transactie duidelijk nog steeds niet afhandelen. ?Nee, die heb ik al geregeld.? ?Okee, want dat is wel belangrijk. Dat je goed verzekerd bent. Heb je nog een annuleringsverzekering nodig? Dat is bij een dure reis ook erg belangrijk hoor.? Nogmaals, een foto van mijn gezichtsuitdrukking op dat moment moet echt geld waard zijn geweest. ?Nee, die heb ik ook al geregeld. Ik heb verder alles geregeld, ik hoef alleen maar 150 dollar.? De vrouw pakt vervolgens een envelop uit de la en kijkt me vragend aan. Snel knik ik ja. Hup, stop het in de envelop, laat me afrekenen en snel naar mijn trein rennen, dan heb ik nog een klein kansje. Maar toen was het tijd voor de laatste verrassingsaanval. ?Ik stop ook even dit foldertje erbij, daar staat in hoe je geld naar het buitenland overmaakt, naar mensen die geen bankrekening hebben bijvoorbeeld. En dan stop ik toch ook even de foldertjes over de reis- en annuleringsverzekering erbij. Je weet het maar nooit?? Waarom? Wat zou ik in hemelsnaam met al die foldertjes willen doen? Tegen de tijd dat ze alle foldertjes bij elkaar had in de envelop, was mijn trein natuurlijk al vertrokken. En dat terwijl ik alleen maar 150 amerikaanse dollar wilde...

Naam

E-mail

URL

Reactie Emoticons

Om automatische spam te voorkomen, vragen Virginie en Rosalie u om deze enigszins achterlijke vraag te beantwoorden...
Welke kleur heeft een citroen?

(Registreer/Login)

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.