Het beeldentrauma the sequel
Omdat gisteren het beeldentrauma weer eens boven was komen drijven, besloot ik om dan maar meteen een onderzoek te doen naar hoe het nou precies zat met het beeldenbezit van mijn Limburgse oma. Ik ging toch bij haar eten en mijn oma is altijd wel in voor een goed verhaal, dus ik stak ongegeneerd van wal.'Oma,' zei ik, 'Hebt u eigenlijk een Heilig Hartbeeld of zo?'
'Ja, dat weet je toch?' zei mijn oma, 'Achter op het kleine kamertje.'
'Ja, dat klopt,' zei ik, 'Maar da's maar een kleintje. Ik bedoel echt zo'n beeld van minstens een meter hoog.'
Met mijn hand gaf ik de lengte vanaf de grond aan.
'Nee,' zei mijn oma, 'Dat heb ik niet, hoor. Wel ooit gehad, trouwens.'
'Wat is daar dan mee gebeurd?' wilde ik weten.
'Dat heeft je overgrootmoeder weggeven,' zei mijn oma, 'Aan neef Lewieke uit Illikhoven. Ergens in de jaren zestig, geloof ik.'
'Hahahahaha,' zei ik.
Ik had het kunnen weten, de helft van mijn oma's bezit is door haar moeder doorgesluisd naar derden. Mijn manie om alles weg te gooien heb ik duidelijk van mijn overgrootmoeder ge?rfd.
'Ja,' grinnikte mijn oma, 'Dat was echt heel grappig. Neef Lewieke kwam ons brood of iets dergelijks brengen. Hij had het in een vuilniszak. Toen heeft oma hem dat beeld gegeven en hij heeft het in de vuilniszak gestopt om het vervolgens onder zijn arm te nemen en ermee terug te fietsen naar Illikhoven.'
Ik moest lachen, ik zag het echt helemaal voor me. Van Sittard naar Illikhoven, met een Heilig Hartbeeld in een vuilniszak onder je arm.
'Het zag eruit alsof hij een lijk in een zak bij zich had,' zei mijn oma opgewekt, 'Als iemand hem had aangehouden dan hadden we nog kunnen lachen.'
Ik wist het wel. Natuurlijk had mijn oma ook een Heilig Hartbeeld. Maar ik wist ook wel bijna zeker dat er weer een raar verhaal aan verbonden zou zitten. Want tja, zo gaat dat met Limburgse katholieken. Die leggen flessenopeners uit Lourdes in nissen en zetten het Mariabeeld in een regenpijp onder de heg (zoals bij Petra) of ruilen een brood voor een Heilig Hartbeeld, stoppen het in een vuilniszak en rijden ermee op de fiets naar Illikhoven. En dat is nog best wel een toer, want tja... vindt dat maar eens, Illikhoven. Dat is nog niet zo makkelijk!
Ach, van Susteren naar Roosteren en dan linksaf.