Het aroma komt je tegemoet...
Eigenlijk wilde ik hier een amusant stukje schrijven over de Italiaanse camperkaravaan die per abuis het Nijmeegse station opreed. Of over het tasjesoffensief waar ik onder leed in New York. Maar nee, niets van dit alles. Mij stond namelijk een 'leuke' verrassing te wachten toen ik vandaag mijn kamer weer betrad na een weekje bij mijn ouders.Het eerst was er de geur. De onmiskenbare geur van bedorven voedsel kwam mijn neus tegemoet bij het openen van mijn deur... Deze geur komt zeer zelden voor in mijn keuken, maar ik kan hem nog maar al te goed herinneren van mijn vorige woonstee. Maar goed, het moge dus duidelijk zijn dat ik mij verwonderde over de bron van deze geur. Zou ik vergeten zijn de vuilniszak weg te gooien voor ik wegging? Een snelle controle van de vuilnisbak leerde mij dat dat niet het geval was. Waar kwam het dan vandaan? Zou het op een heel vreemde manier bij de buren vandaan komen? Bij het sluiten van mijn deur werd het raadsel echter opgelost. Een grote donkere vlek liep van mijn koelkast vandaan...
Het gebrek aan licht in de gang naar mijn kamer toe leek mij ineens een onheilspellend omen. Ze zouden wegens het verbouwen van enkele woningen toch niet de stroom eraf hebben gehad? Ik haalde eens diep adem en bereidde me voor op het ergste terwijl ik de koelkastdeur opende. Dit was duidelijk de boosdoener. En er was ook heel duidelijk een stroomonderbreking geweest. Sappen van inmiddels bedorven etensrestjes hadden zich vermengd met smeltwater en de hele koelkast omgetoverd in een vies donkerbruin schimmel-walhalla, terwijl de hele inhoud van het ijsvak na het ontdooien was veranderd in een grote ijsklomp. Ineens kon ik me levendig voorstellen wat de ontdekkers van Otzi voor zich zagen toen ze het lijk in het ijs vonden. Het enige verschil is dat ik geen goed-gepreserveerde oermens sta uit te hakken in dienst van de wetenschap, maar bedorven pakjes diepvriesgroente en kipfiletjes probeer te bevrijden in dienst van mijn reukorgaan.
Ik heb zojuist met bezwaard hart mijn hele koelkast- en diepvriesinhoud in de vuilniscontainer gegooid. Nu hoef ik alleen nog maar de hele koelkast te poetsen (en het liefst ook nog te ontsmetten), de rest van het ijs eruit te hakken (hoef ik de koelkast in ieder geval voorlopig niet meer te ontdooien, is er tenminste nog een klein lichtpuntje) en de geur uit mijn keuken en kamer zien te verdrijven... -zucht- Leuk hoor, zo'n dagje thuis...
Arm kind. Had je ook maden?! Maar goed, hopelijk ben je straks weer een beetje bijgekomen. Dan gaan we lekker bij R. eten! Yippie!