Over vaders en niet aangesloten kroonluchters
'Zo,' zei mijn vader toen ie zondagavond bij mij binnen kwam stappen en zijn niets ontziende blik door mijn kamer liet dwalen, 'Wat heb je nou weer gekocht?'Hij keek daarbij kritisch naar mijn kroonluchter.
'Da's mijn kroonluchter,' zei ik, 'Dat heb ik je toch verteld?'
'Wat een kitschding,' grinnikte mijn moeder.
'Bij welke Turk heb je die gekocht?' ging mijn vader verder.
'Turk? Turk? Gewoon bij de Xenos, hoor,' zei ik enigszins verontwaardigd.
'De Xenos?' mijn vader trok een wenkbrauw op en ging zitten.
'Ja, bij de Xenos,' zei ik.
'Doet ie 't ook?' wilde mijn vader weten.
'Weet ik het,' zei ik, 'Je ziet toch dat er nog geen lampjes inzitten, die moet ik nog aanschaffen. En het ding is nog niet aangesloten, ik weet niet hoe dat moet met die kroonsteentjes en zo.'
'Weet jij dat niet?' zei mijn vader verbaasd, 'Dat is toch makkelijk?'
Waarop een voor mij totaal onbegrijpelijk relaas volgde. Nou ja, totaal onbegrijpelijk was het niet als ik eerlijk moet zijn. Maar ik heb natuurlijk zo mijn principes. Sommige dingen hoef je als vrouw niet te kunnen en het aansluiten van een lamp is daar een van. Waar moet het anders naartoe met onze Oostindische ge?mancipeerdheid als wij alles maar kunnen? Ik kan al een band plakken en plinten leggen en dat vind ik wel weer meer dan genoeg. Misschien dat ik over tien jaar nog eens ga leren hoe je een gat in de muur moet boren, maar meer consessies ga ik echt niet doen. Kom nou. Dus ik leunde achterover en hoorde gelaten het relaas van mijn pa aan.
'En dan schroef je die kroonsteentjes eraf,' hoorde ik mijn vader ergens middenin zijn uiteenzetting zeggen.
'Waarmee dat dan?' zei ik, 'Je denkt toch niet dat ik een schroevendraaier heb, h??!'
Het werd even stil.
'Tja, dan houdt het op,' zei mijn vader.
'Ja, dan houdt het inderdaad op,' zei ik opgewekt, 'Misschien moet je het de volgende keer maar eens fiksen als je langs komt. Dan kun je het voordoen.'
Voordoen. Hahaha. Ik vond mezelf echt heel goed.
'Je kunt ook een schroevendraaier kopen,' ging mijn vader verder.
'Pahap,' zuchtte ik.
'Zo eentje waarmee je kan controleren of er spanning op zo'n draadje staat,' mijn vader was vastbesloten om mij de edele kunst van het aansluiten van lampen bij te brengen, 'Want als je per ongeluk de verkeerde draadjes op elkaar aansluit dan komt dat hele ding onder stroom te staan.'
'Gezellig, zeg,' gruwelde ik, 'Nu durf ik al helemaal niet meer.'
'Heb je geen vrienden die dat kunnen?' mijn vader begon het op te geven, merkte ik.
Een voor een zag ik mijn mannelijke vrienden met een schroevendraaiertje mijn lamp te lijf gaan, waarop zij allen een voor een vakkundig ge?lektrocuteerd werden. Na afloop was het om mijn kroonluchter heen ??n groot festijn van gefrituurde vrienden.
'Nee,' zei ik dan ook, 'Ik heb geen vrienden die dat kunnen.'
'Tja,' zei mijn vader met een zucht.
'Tja,' zei ik ook.
Ja, kom nou. Hallo. Moet ie maar niet zo'n lelijke dingen over mijn mooie kroonluchter zeggen!
negen reacties
Je zou verwachten dat je vader na al die jaren toch wel door zou hebben dat het zich hier om een bijzonder mooie kroonluchter gaat! ;)
Wat een onzin dat je de draadjes verkeerdom kunt aansluiten. Heeft je vader nooit gehoord van wisselspanning?
Ge-emancipeerd betekent overigens niet dat je alles zelf moet doen, je moet dat afschuiven waar je geen zin in hebt. In mijn geval zijn dat: schoonmaken, opruimen en ander huishoudelijk gedoe. Laat mij maar lampjes ophangen, gaten boren, Ikeakastjes in elkaar zetten etcetera…
Amiek: Het kan ook best zijn dat ie dat helemaal niet zei, hoor. Dat het ergens anders over ging. Ik zei toch dat ik het niet helemaal snapte allemaal. Maar zo te horen kun jij het dus wel. Kun je even langskomen? 
Huishoudelijk gedoe is inderdaad ruk. Maar ja, daarvan kun je je ouders zo moeilijk overtuigen dat ze het voor je moeten komen doen.
Hoho ik heb beide kamers van mijn Spetters opgeruimd!! Omdat er ??n naar de brugklas gaat! Als ik nu geen goeie moeder ben…
Toen ik ging samenwonen schrok mijn vriend wat ik allemaal meebracht: een boor, een automatische schroevendraaier met kruiskop en meer van dat soort dingen. Maar hij (en ik) heeft er wel fijn gebruik van gemaakt aangezien hij niets van dat al in huis had!
Mocht ik nog een keer bij je langskomen dan regel ikket wel. Ik heb ooit een boek gekocht met een titel gelijkende op “Doe-het-zelven voor vrouwen”. Ideaal. En dat ik geen vrouw ben maakt niet uit: ik verdedig het gewoon met het feit dat mijn egaa wel een vrouw is (ja, echt). Voordat ik dat boek had heb ik trouwens mezelf ooit onder stroom gezet bij het vervangen van een lampje (nee, ik heb ‘t niet over aansluiten) en een keer een brandvlek op de muur veroorzaakt bij het ophangen van een lampje (wederom: niet bij het aansluiten). Aansluiten kan ik dus zelfs zonder boek, is mijn conclusie.
Zo is dat. En ook niet leren boren! Gewoon een handige man zoeken…