Een memorabele dag met Amiek
Vandaag ga ik eens even loggen over Amiek. Gisteren kwam Amiek namelijk bij mij op bezoek en sprak de historische woorden: 'Jij logt nooit over mij!''Maar Annemiek,' zei ik, 'Dan brengen we daar toch verandering in?'
Bij dezen.
Annemiek is de blogvriendin die ik het langst ken. Ik bedacht namelijk op een blauwe maandag dat ik wel eens even mijn leven op internet ging gooien en ik opende een webstreepjelog met een franse naam (nee, geen nuit blanche, dat had ik toen niet bedacht). Ik surfte wat op webstreepjeslogs rond en opeens belandde ik bij Annemiek die een logje had geschreven over Kurt Weill.
Nee! Kurt Weill! Als iemand Kurt Weill cool vindt dan kan hij of zij al niet meer stuk bij mij, ook al zou ie een eenoog zijn die de hele dag vervaarlijk met een drietand loopt te zwaaien. Als jij bekend bent met Kurtjes hele repertoire van voor tot achter en van links naar rechts dan ben je een vriend van mij. Later ontdekte ik ook nog dat Amiek ook erg van Piazzolla hield en van Stravinsky en het hele eerste pianoconcert van Tschaikovsky mee kan zingen en ja, wat moet je dan als Rosalie zijnde? Juist, dan ga je met zo'n persoon afspreken en dat is dan erg okee. Natuurlijk hield ik mijn carri?re op webstreepjelog niet langer dan een week vol en vol goede moed kocht ik een domein en webruimte en begon te bloggen onder een enge dubbele naam die sommige mensen denk ik deed vermoeden dat ik op hockey zat of zo. (Ieuw, hockey!) Ook Annemiek verhuisde naar een grotemensensite et voil?: daar zitten we dan.
Wat ook erg fijn aan Annemiek is, is dat zij dus wel een schroevendraaier heeft. Dus kwam ze gisteren even mijn kitschy kroonluchter aansluiten. Ik blij natuurlijk! Want nu kan ik hem in theorie gebruiken, ware het niet dat ik nog steeds geen lampjes heb gekocht (Ja hee, hallo. Reken even uit zeg, 8 keer 2 euro 27. Dat kan ik echt niet in een keer betalen van mijn hongerloontje bij F.) Annemiek sprong op mijn eettafel en begon allerlei intelligente dingen te doen met de schroevendraaier. Ik leerde dat het blauwe draadje bij het blauwe draadje moest en het bruine bij het bruine en dat het eigenlijk heel makkelijk was. Ik geloof dat mijn vader ook zoiets gezegd had, maar het is toch gek dat als Annemiek het zegt dat het dan wel aankomt...
Na het kroonluchteravontuur gingen Annemiek en ik nog eten bij de vermaarde Nijmeegse Chinees CD. die vooral bij vriend R. en mij een bijzondere cultstatus geniet. De koikarpers zwommen, de chinezen wokten en teriyakiden en Annemiek en ik vroegen ons af of we nou een 'Spa lood' gingen bestellen of niet.
Het was een memorabele dag.
(Zo goed, Annemiek?)
zeven reacties
“al zou ie een eenoog zijn die de hele dag vervaarlijk met een drietand loopt te zwaaien”
Nou dan valt Annemiek toch reuze mee…
(sorry, Annemiek, maar het was zo’n geweldige uitdrukking!)
Als je nou 1 lampje per maand koopt, dan heb je er in ieder geval plezier van. Of 2 lampjes per maand?
Alleen jammer dat de lampjes dan te snel opbranden wegens een slechte spanningsverdeling… Dus dan heb je er uiteindelijk nog niets aan…
Leve de Chinees CD! Nog mensen met satestokjes in hun neus gezien? Of is dat R. zijn voorrecht ;)
Virg: Nee, dat is R. zijn speciale voorrecht en dat wil ik ook graag zo houden. Een persoon met zo’n voorrecht is namelijk al erg genoeg. 
En is Annemiek’s auto dit keer wel heel gebleven? ;
) De volgende keer doen we een met-z’n-dri?n-date, dan ben ik ook weer iets langer in het land ;)@Annemiek: dank voor je groetjes en veel plezier, groetjes terug!