'Strek je arm uit over Egypte...'
De crisis is afgewend. Voorlopig in ieder geval. De huisbaas is zo vriendelijk geweest de insecten uit mijn keuken te verwijderen. Of eigenlijk niet zozeer de huisbaas zelf, als wel zijn manusje-van-alles. De huisbaas neemt namelijk wel alle administratieve onderdelen van het beheer voor zijn rekening, maar voor alle dingen die daadwerkelijk gedaan moeten worden; waar arbeid voor verricht moet worden, daar heeft hij een manusje voor. Nu stel ik me bij een manusje meestal een opgeschoten puber voor, maar daar is hier allerminst sprake van. Ik gok namelijk dat deze manus de pensioensgerechtigde leeftijd al heeft bereikt. Maar hij is nog kwiek, dus elke week is hij hier samen met de huisbaas, in zijn blauwe overall en met zijn onafscheidelijke sigaar.Hoe dan ook, hij vond mijn penibele gijzelingssituatie in de keuken wel interessant en was onder de indruk van het feit dat ik ze gevangen gezet had. Mij lijkt het vrij logisch dat je dat op zijn minst probeert. Naar de huisbaas gaan om te vragen of hij wil komen kijken naar een insect waarvan je niet weet waar het zich bevindt, is vrij lastig. Maar goed, de huisbaas en de sigaar volgen mij naar mijn keuken en nemen de situatie even in zich op. Als duidelijk is dat er geen direct gevaar voor de volksgezondheid is, besluit de sigaar tot actie over te gaan. Dus, hupsakeetje, hij tilt het eerste glas op en pakt het beestje vast om het eens aandachtig te bestuderen. Nou heb ik met dat bestuderen geen problemen, maar alleen al de gedachte het beestje vast te pakken, bezorgt me koude rillingen. De sigaar krijgt echter denk ik zwemmend in een Finse ijszee nog geen last van koude rillingen, laat staan van deze sprinkhaan. Want dat was het dus, een sprinkhaan. Mijn eerste ingeving toen ik het beestje zag klopte dus. Driewerf hoera, er zit geen vreemde kakkerlaksoort in mijn (schone!) keuken.
Toch voel ik me nog niet weer helemaal op gemak in mijn keuken/kamer. Ik spiek de hele tijd om me heen, speurend naar verdachte individuen. Toen ik hier pas woonde heb ik ook een keer een sprinkhaan binnen gehad, maar die zat wel nog bij de schuifpui die ik tot kort daarvoor open had gehad. Het was dus de simpele kwestie van even de deur openschuiven, een duwtje in de goede richting geven en hopla, Virginie was van de sprinkhaan verlost. Maar nu had mijn schuifpui niet opengestaan. Deze exemplaren kwamen uit het niets, in mijn keuken nog wel! Voorlopig houd ik de situatie hier dus nog scherp in de gaten, totdat ik zeker weet dat er zich niet stiekem ergens een sprinkhanenhaard bevindt. Want ook al houd ik naar mijn weten geen uitverkoren volk gevangen, ik wil graag koste wat kost een herhaling van Exodus 10 in mijn kamer voorkomen:
'Strek je arm uit over Egypte, dan komen er sprinkhanen, die alle planten zullen opvreten die de hagel heeft overgelaten. Mozes strekte zijn staf uit over Egypte, en toen liet de HEER die hele dag en die hele nacht een oostenwind over het land waaien. Toen de morgen aanbrak, had de wind de sprinkhanen aangevoerd. In grote zwermen streken ze in heel Egypte neer. Nooit eerder was er zo'n sprinkhanenplaag geweest en nooit zal er meer zo'n plaag komen. Overal zag de grond zwart van de sprinkhanen. Ze vraten alle planten en vruchten op die de hagel had overgelaten, zodat er nergens in Egypte aan bomen of planten nog iets groens te bekennen viel.'
zes reacties
Sprinkhanen in hartje (da’s natuurlijk een gok, maar het staat leuker dan ‘ergens aan de rand van’…) Nijmegen…? Sjonge…
Het is eigenlijk best nog wel hartje Nijmegen, maar het feit dat de Goffertparkzwervers mijn buren zijn, heeft mogelijkerwijs iets met de sprinkhaanverschijning te maken ;)
Wauw sprinkhanen als huisdier!!! (Je wilt het misschien niet weten maar nu geet IE een enorm blauw vlak ter grote van je linker kolom. Na drie kilometer scrollen kom ik dan uit bij je stukje. (Misschien moet ik toch maar eens overstappen op FF)
Je schrijft het zelf al: “en nooit zal er meer zo’n plaag komen”. Het zal dus wel goedkomen allemaal (al is de helft van zo’n plaag op je kamer misschien ook best erg). Wel schijnen ze, vooral met een laagje chocolade, erg lekker te zijn. Je mag mijn fonduepan wel een keer lenen om ‘t te proberen als je wil?
Sprinkhaan, gelukkig maar! Ik hoop voor je dat de andere rampen van Mozes je bespaart blijven!