Elvis lives!
Het valt allemaal nog niet mee, zo'n weblog. Ben ik eindelijk weer 'connected', valt bij Rosalie het internet ineens weg, zonder verklaarbare reden. Als we zo door blijven gaan, wordt het eigenlijk toch nog een solo-weblog, maar dan met iedere maand afwisselend een van ons als logger. Maar we geven de hoop nog niet op. Wie weet, misschien is Rosalie's probleem wel met een kort telefoontje naar de server te fixen (yeah, right). Maar goed, tot die tijd, zullen jullie het dus even met mij moeten doen. Kan ik ook meteen de schade een beetje inhalen.Vandaag wil ik het graag even hebben over Elvis. Elvis kennen we natuurlijk allemaal. Mocht u om een totaal onverklaarbare reden niet weten wie Elvis is, dan raad ik u aan zo snel mogelijk weer terug te kruipen in uw schuilkelder. Maar goed, hoe geweldig deze Elvis ook is/was, het is niet de Elvis waar ik het over wil hebben. Sinds kort is er namelijk een Elvis in mijn leven. U moet namelijk weten dat ik sinds kort af en toe in een auto op de weg te vinden ben onder begeleiding van een rij-instructeur. En iedere woensdagavond komen alle toekomstige bevoegde autorijders bij elkaar voor een infoavond. Op deze avonden gaan we op belangrijke kwesties in, zoals het juist rijden van een rotonde. De meeste mannen voelen zich te goed om aanwezig te zijn bij deze avonden, zij zijn immers man en weten dus natuurlijk al hoe dat allemaal moet. Zij hebben daar een soort oerinstinct voor. Maar daar zal ik het een andere keer nog wel eens over hebben.
Kortom, eigenlijk is zo'n woensdag dus meer een theekransje voor de beginnende vrouwelijke chauffeurs. Op Elvis na dan. Elvis komt ook braaf iedere week. Ik weet dat hij Elvis heet, omdat hij dat op de presentielijst schrijft. Elvis heeft verder ook geen achternaam. Althans niet volgens de presentielijst. Ik schrijf altijd braaf mijn naam compleet op, evenals de rest van de vrouwen. Elvis niet, want met zo'n naam, heb je natuurlijk ook geen achternaam nodig.
Maar goed, altijd als ik dat 'Elvis' op het blaadje zie staan, word ik tegelijkertijd een beetje vrolijk en een beetje droevig. Vrolijk omdat het eigenlijk natuurlijk een über-geweldige naam is. Droevig omdat ik best medelijden heb met de jongen wiens ouders dachten dat het een goed idee was hun zoon Elvis te noemen. Er moeten momenten in zijn leven zijn geweest dat hij zijn ouders erom vervloekte.
Zo zijn er meer namen die, naar mijn mening althans, geen goed idee zijn. Soms omdat ze teveel beladen zijn (zoals Elvis), soms omdat ze gewoon te stompzinnig en/of makkelijk berijmbaar zijn (zoals Eulalia). Niet zo lang geleden kwam ik vlakbij het ouderlijk huis dan ook langs een geboortebord in een tuin, waarop de geboorte van Storm werd aangekondigd. Ik kon niet wachten tot ik dat thuis zou kunnen vertellen, dat er een jongen was geboren met de naam Storm. Voor ons is de naam namelijk onlosmakelijk verbonden met Jiskefet. Waarop ik concludeerde dat de ouders van de jonge Storm ofwel enorme fans waren, of compleet onwetend van het bestaan van de andere Storm.
Dat onwetendheid het geval moest zijn, kwam ik een paar dagen later achter. Toen bleek dat deze jonge Storm zelfs nog familie van mij is. Verre familie welliswaar, maar evengoed familie. Ook bleek dat het niet om een jongetje ging. De ouders waren zeer trots op hun dochter Storm. Ik moest toch even slikken toen ik dit allemaal te horen kreeg, terwijl ik me ineens bedacht dat de ouders dan waarschijnlijk fan waren van The X-men. Maar het mooiste moment moest nog komen. Storm heeft namelijk een zus. Toen haar werd gevraagd, hoe haar nieuwe zusje heette, verscheen er een diepe frons op haar voorhoofd. Dat was een moeilijke vraag. Daar moest ze echt even goed over denken. Maar ineens klaarde het gezicht helemaal op; ze wist het weer! 'Ik weet het', zei ze: 'mijn zusje heet onweer!' En ik denk dat daarmee alles wel is gezegd...
vier reacties
Bij mij in de buurt is onlangs een Ika geboren. Of de “e” is van het bord gevallen, dat zou ook nog kunnen. Nou ja, dan had die letter wel van drie borden moeten vallen, want wat is dat trouwens voor idioot gedoe dat ineens overal drie triplex Winnie de Poohs, Knorretjes of ander (al dan niet Disney)gespuis in de tuin moeten staan waarop allemaal ook nog eens de naam van de pasgeborene staat (heel af en toe in verschillende spellingen).
Het arme kind! Ik ben dan niet zo’n fan van mijn echte naam, maar die is nog lang zo erg niet als Storm!