Een heul heul heul erg vies verhaal
Waarschuwing: Dit verhaal is niet voor mietjes, watjes en voor mensen met een anderzins zwak gestel. Als u al gaat gillen bij het woord poep dan moet u even zappen. Want dit wordt ranzig, genant (voor mij) en gruwelijk tegelijk en dus erg mooi. Een parel voor de zwijnen. Een parel om met u te delen.Gisteren gingen Virginie en ik een hapje doen in de Nijmeegse binnenstad. En zoals dat doorgaans gaat na het doen van hapje zocht ondergetekende op gegeven moment het toilet op. Ik dropte mijn afvalstoffen in de toiletpot en had vervolgens een nare ervaring die eenieder van u wellicht bekend voorkomt of uw regelrechte nachtmerrie is: het toiletpapier was op.
'Fuck,' dacht ik, 'Wat nu?'
Ik hield mijn hoofd even schuin en staarde naar mijn eigen weerspiegeling in het reclameaffiche dat tegenover mij op de deur hing. Tsjonge, een ronduit beschamend moment om jezelf zo te zien naast een grote witte vuist waar 'Dank' op staat. Inderdaad bedankt. Bedankt personeel van het eetcaf? voor hun onoplettendheid en bedankt Rosalie voor het zo dom zijn om niet van tevoren te controleren of er eigenlijk wel pleepapier was.
'Misschien moet ik gewoon even mijn broek optrekken en snel naar het toilet hiernaast verhuizen!' bedacht ik.
En zo geschiedde. Ik hees mijn broek op, trok mijn drol door en stelde vast dat er een enorm remspoor in het toilet achterbleef. Als u nu al denkt: 'Ieks! Ik wil het niet weten! Ik wil het niet weten!' en met u hoofd tegen de muur begint te bonken dan raad ik u aan om echt op te houden met lezen. Want zoals het voor alles in dit leven geldt ook hier: als je denkt dat het niet meer erger kan, dan begint het festijn pas echt.
Op het moment dat ik in de toiletpot staarde werd ik genadeloos het slachtoffer van mijn goede opvoeding.
'Ieuw ieuw ieuw,' dacht ik, 'Dit kan niet, Roosje.'
En dus. Pakte ik de pleeborstel. En toen. Zag ik. Om de Pleeborstel. Pleepapier. Met daarin een gebruikte tampon! Platsj. Daar viel de gebruikte tampon. Midden op de toiletvloer.
Ik weet niet meer of ik nou gilde of niet. Hoogstwaarschijnlijk niet, maar ik was wel in shock. Minstens. Stond ik daar, op weg naar het andere toilet. Met een vieze tampon op de grond, een remspoor in de plee en mijn broek nog net niet op half zeven. Gelukkig ben ik redelijk praktisch ingesteld, dus ik maakte korte metten met het remspoor en vervolgens greep ik zes maandverbandzakjes, pakte daarmee de tampon op en smeet hem in het daarvoor bestemde bakje. Want ik ben w?l intelligent. Ik begrijp tenminste w?l dat dat soort zaken niet in de pleeborstelhouder thuishoort.
Vervolgens verkaste ik naar het andere toilet en waste daarna uitgebreid mijn handen. En nog eens. En nog eens. En nog eens. De vellen hingen er nog net niet bij, zogezegd.
'Virg,' siste ik tegen Virginie, toen ik weer tegenover haar aanschoof, 'Ik heb net iets meegemaakt dat met stip binnen is gekomen in mijn top drie van ranzigste plee-ervaringen. Wil je het horen?'
'Tuurlijk,' zei Virginie opgeruimd.
En dus stak ik van wal. Want ja, zoiets kan ik echt niet voor mij houden. U vindt dat misschien raar, maar eenieder die mij een beetje beter dan oppervlakkig kent, weet dat zoiets gewoon de wijde wereld ingeslingerd dient te worden. Want schijten, dat doen we allemaal. Je hoopt dan alleen dat dit soort vernederingen je bespaard blijven en dat je in alle rust (en zeer zeker niet in shock) je boeltje daar kunt droppen waar het thuishoort.
Zo. Dat was een gevalletje 'Traumaverwerking in het Kwadraat'.
Iemand nog zin in een boterhammetje?
zestien reacties
Hahahahaha, heel erg leuk deze! Oh sorry, voor jou moet het een iets minder leuke ervaring zijn geweest. Overigens check ik altijd of er pleepapier is en zo niet, dan vraag ik het. Maar ik denk dat jij dat vanaf nu ook altijd gaat doen. : )
Fijn verhaal. Ik ben blij dat het niet alleen mij gebeurt!!! Joepie er zijn meer van dit soort mensen.
Weblogs lezen tijdens de lunch, ik stop er nu definitief mee (had ik maar naar uw waarschuwing moeten luisteren, daar hebt u een punt).
Ben zelf net herstellende van een hardnekkig darmvirus. De campylobacter die me dwong om dagelijks zeer zorgvuldig mijn poep te bekijken en ik kan je vertellen dat dat er erg vreemd uit zag. Dus nee, dit verhaal heeft me niet echt gechockeerd. Wel erg veel minpuntjes voor de uitbaters van die tent.
whahahahahahaha via petra V hiergekomen om ranzige verhalen te lezen…
ik vind het nogal meevallen
)
nuit Blanche……
ahhhhhhhhhhh onze poes heet Blanche miss Blanche welsteverstaan
een heerlijke naam,
dank voro dit heerlijk ranzige verhaal,
een heel fijn uiteinde en een super nieuw begin gewenst
groetjes
klaproos
ik heb eens in Amsterdam verrukkelijk gegeten in een vegetarisch restaurant, helemaal op de Indische toer met tulbanden en sereen glimlachende mannen in het wit, met rokjes. Op de plee deed ik een enorme plas, toen ik klaar was merkte ik dat de bril dichtgeklapt was geweest en dat de vloer blank stond, Heb drie rollen gebruikt om het op te dweilen. Binnen terug werd ik met serene glimlach begroet,
Och, wat is het toch jammer dat ik een pis- en poepbeding heb op mijn weblog. Anders had ik nog wat verhalen kunnen, eh, verhalen.
Ja lekker, een boterhammetje met bloedworst…