Het tapasfeest
Catering nodig? Bel Rosalie en Virginie! Gisteren verzorgden wij samen een heusch tapasfeest. Bijna de hele middag stonden we in de keuken en maakten vullingen voor champignons, frituurden filodeegzakjes en wokten stukken artisjok en chorizo. Een guacamole zag het daglicht en Virginie presenteerde een verzameling mini quichjes. En goed dat het was, amaai!Het enige jammere waren de scones. Nu was het idee om scones te maken op een tapasfeest sowieso eigenlijk best jammer, maar we dachten dat het misschien toch wel leuk zou zijn om scones te hebben bij de thee, omdat tapas bij de thee op zijn minst een beetje curieus is. Scones dus. Vol goede moed begon ik aan dit Engelse gebak, nog voor Virginie in mijn woonst arriveerde. Ik ben geen bakvrouwtje, maar scones had ik al vaker gemaakt en ze waren nog nooit mislukt, dus ik zag het leven positief in. Ik kneedde het deeg, maakte bolletjes en pleurde die in de oven. Deze oven is er een met een gebruiksaanwijzing. Toen ik vijftien minuten later mijn scones wilde pakken, waren het nog steeds kleine dunne pakketjes maar nu erg donkerbruin en ze waren zo hard geworden dat je er iemand mee dood kon gooien (zoals de Drol bijvoorbeeld). Ik zuchtte. Het werd nu echt tijd dat Virginie (de banketbakker van het gezelschap) ging arriveren om de scones in goede banen te leiden.
Virginie kwam, maakte nieuwe bolletjes en zette ze in de oven.
'Shit!' klonk het een kleine vijftien minuten later.
De bolletjes waren wel gerezen deze keer, maar net zo zwart en hard als mijn misbaksels. Onder begeleiding van het brandalarm flikkerden we de zwarte bolletjes in de groenbak en deden een nieuwe poging.
'Dit is geen oven om in te bakken,' concludeerde Virginie die de oven nu nauwlettend in de gaten hield.
Een kleine 15 minuten later haalde Virginie een aantal perfecte bolletjes uit de oven en opgewekt keken we elkaar aan.
Net toen het moment aangebroken was om een triomfantelijk 'De aanhouder wint!' de wereld in te slingeren, stelden we vast dat de scones van binnen nog niet gaar waren.
En toen was het deeg op.
En hadden we een heusch tapasfeest zonder Engelse invloeden.
vijf reacties
Kaat: Nou, ik was anders verdomd blij dat Virginie kwam. Die kan namelijk echt stukken beter koken dan ik! 
Het was heel, heel lekker en gezellig! Amroth en ik kunnen niet wachten tot het volgende feestje . ?n tot Godefriedus hier zijn column begint! 
xx
Allememaggies, wat was het een heerlijke smukpartij daar in het Nijmeegse! V&R catering klinkt trouwens helemaal niet zo slecht!!
Virginie en Rosalie, de nieuwe Viktor en Rolf! Maar dan op tapasgebied!
Wat een uitvinding, Amroth. Misschien kunnen we dan vriend S. inhuren om voor ons uit te zoeken hoe we onder de rechtszaak uit kunnen komen die Viktor en Rolf ons dan geheid aan gaan doen! (Voor de mensen die Viktor en Rolf niet kennen: dat zijn die twee rare modeontwerpende oelewappers!)
Jij kan ook alles he?