Nog maar eens de Drol
Het is aftellen met de Drol, hoor. Uiterlijk de 31ste gaat ze weg en zo niet dan weet ik nu dus zeker dat ze haar eruit gaan gooien. Ha! Het is misschien heel slecht van mij, maar dat lijkt mij dus echt geweldig. Dat de Drol denkt: 'Mij hebben ze hier nog niet weg' of 'Ik vertrek stiekem en ze bekijken het allemaal maar' en dat er dan van die grote stoere mannen komen, die de deur intrappen, haar zooi naar buiten dragen en in een vuilniswagen gooien en dat dan allemaal op haar kosten. Gnagnagna. En dat ze dat dan niet kan betalen, niet naar het buitenland kan, haar ouders weigeren haar liefdevol op te vangen en dat ze vervolgens in de goot verdwijnt. Want de Drol menschen, daar heb ik geen medelijden meer mee. Aan barmhartigheid komt een keer een eind.De Drol voetbalt. En dat doet ze in haar kamer. De eerste keer dat ze het deed (nu zo'n anderhalve maand geleden) schrok ik mij echt helemaal de tering. Meestal schrik ik mij een hoedje, maar dit was duidelijk van een andere orde. Ik dacht dat ze toch wel minstens met haar kop tegen de muur aan het rammen was. Ieuw. Maar gaan kijken? Nee, dat doe je dan ook weer niet. Het is de Drol en de Drol, tja. Die kun je maar beter de Drol laten.
Soms staat de Drol onder de douche. Dat doet ze verdacht weinig, maar daar wil ik dan ook liever niet over nadenken. Ik ga er maar vanuit dat ze vaak doucht op het sportcentrum, na het sporten. Maar als de Drol dan onder de douche staat dan begint ze soms echt keihard te lachen. Gewoon zomaar. Echt zo'n lach waarbij je dan denkt: 'Sowhee, hier is echt sprake van een Jane Eyre situatie! We hebben een gek op zolder!'. Zo unheimisch allemaal. Gisteren ook weer. Huisgenoot F. en ik staan in de gang en horen het aan.
'Helemaal wacko,' zeggen wij en wapperen met onze handen voor ons hoofd langs.
Maar het mooiste komt nog. Dinsdagavond was ik met Virginie naar Die Entf?hrung aus dem Serail van Mozart geweest en toen ik rond kwart over elf thuiskwam, besloot ik nog even wat te gaan computeren. De Drol rent van boven naar beneden door het huis, de deuren piepen en ik onderdruk een zucht. Iets meer dan een week nog, Roos. Dan plotseling hoor ik haar een sleutel in mijn slot steken en eraan morrelen. Nou, bestond het vermoeden al dat zij in een grijs verleden op een of andere duistere wijze een sleutel van mijn kamer heeft weten te bemachtigen en dat ze op zoek is naar haar coaxkabel, die door mijn kamer loopt. De televisieaansluiting van het huis zit immers in mijn kamer.
'Godverdomme!' brul ik, blij dat ik altijd mijn deur op slot heb, 'Wat ben jij nou aan het doen? Wat is daar nou weer de bedoeling van?'
'Ohohoh,' klinkt het jammerend op de gang en mevrouw spurt de trap op.
E?n ding heb ik ondertussen wel geleerd met de Drol. Rustig je tijd uitzitten met haar behoort echt niet tot de mogelijkheden. Als je denkt dat je alles gehad hebt dan verzint ze wel weer iets nieuws. En zo zal het vanzelf wel donderdag worden. Want dan zijn we echt van haar af, hoe dan ook...
Wat is ze toch ook een echte Drol, dat ze niet eerst even op je deur klopt met desnoods een stom smoesje, om te controleren of je ook echt niet op je kamer bent…