Mahler? Stravinksy? Nee, de Carnavalsceedee!
Laten we het maar weer eens over de Drol hebben. (Ja, ik weet het. Daar gaan we weer. Maar geloof me, het is voor mij erger dan voor u. U woont immers niet met een gek in huis. Tenminste, dat hoop ik dan voor u). De Drol haar kamer is tegenwoordig leeg. Sinds vandaag eigenlijk. Maar u raadt het al: de Drol is er nog. En leuk dat ze het vindt om in een lege kamer te zitten. Gelukkig heeft ze haar vriend de voetbal nog, de enige vriend die ze heeft. Ik word hier half mijn kamer uitgebeukt en om eerlijk te zijn: ik kan gewoon niet meer de energie opbrengen om op te staan en tegen haar te zeggen: 'Wil je daar alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft mee ophouden?' want ik denk dat ik dan ga janken en dat gun ik haar niet.'Je moet gewoon keihard Mahler draaien,' zei Amiek tegen mij.
'Of Stravinsky,' antwoordde ik moedeloos.
Maar toen opeens toen wist ik het. Niks Mahler. Niks Stravinksy. Het mooiste wat ik namelijk in huis heb is de Carnavalsceedee en de Carnavalsceedee is denk ik precies datgene wat ik nodig heb om de Drol echt helemaal gek te maken. Sorry huisgenoot F., sorry buren en onderburen. Maar dit vraagt om harde maatregelen. Dit vraagt om liederen die in mijn familie van generatie op generatie worden doorgegeven. Liederen die vreselijk zijn als je ze niet met de paplepel ingegoten hebt gekregen. En al helemaal als je ze de hele dag moet aanhoren. Ik zie het maar als een aanloop naar de Drie Dolle Dagen. Een aanloop die donderdag aanstaande op zal houden. Want dan wordt Aderyn mijn nieuwe huisgenoot. God zij geloofd! Hallelujah, we heffen het aan etc.
Ik heb nog wel een nummer voor je. Bind, torture and kill heet het.