De Midlife-crisis-Duitser
Virginie was een weekje op wintersport. Ik had niet gedacht ooit de woorden Virginie en wintersport in een zin te gebruiken, maar voila, het is toch geschied. Sterker nog, Virginie heeft zich bijzonder goed vermaakt op de wintersport, een bijzondere prestatie kan ik u vertellen, aangezien zowel skien als de befaamde apres-ski niks voor mij zijn. Ik heb dan ook niet geskied, noch ge-apres-skied. Wel heb ik door prachtige besneeuwde landschappen gewandeld en op zonnige terrasjes zitten lezen onder het genot van Jagerthee. Simpelweg zalig dus. Echt, de week had niet beter kunnen verlopen eigenlijk. We zaten dan ook met zijn allen goedgemutst in een overvolle (doch iets minder overvolle dan op de heenweg) auto gepakt voor de terugweg en alles ging goed.Ging ja, tot we bij de Brennerpas aankwamen. Geen file. Geen verschrikkelijke sneeuwstormen. Ook geen vlam in de pijp. Wel een Duitser met midlifecrisis in een veel te groot en veel te glanzend bakbeest. Ook wel bekend als het 'ik-ga-optrekken-wanneer-je-me-probeert-in-te-halen-type'. Echt een plezier om naast/achter te rijden dus. Vooral voor S., die echt een broertje dood heeft aan dergelijke figuren. Toen er dus een gaatje ontstond, waar we voor hem in konden voegen op de linkerbaan, greep S. zijn kans en we lieten de midlife Duitser achter ons. Hoofdstukje afgesloten dachten wij zo en we reden wederom vrolijk verder richting de Brennerpas. Terwijl ik echter het geld pakte en S. ons mooi richting een van de tolpoortjes reed, gebeurde het. In eerste instantie begreep ik niet eens wat er gebeurde. Ik hoorde de knal. Ik voelde de schok. Maar het was zo onverwachts, dat ik enkele seconden nodig had om me te realiseren, dat de knal en de schok het gevolg waren van iemand die tegen ons aangereden was. Terwijl wij dus een paar meter voor het tolhokje stilstaan, kijken we eerst elkaar even beduusd aan en vervolgens naar buiten...
En ja hoor, daar was hij weer. Dezelfde midlife-crisis Duitser in zijn patserbak. Dezelfde onprettig gestoorde bestuurder die een inhaalmanoeuvre blijkbaar zo slecht kan verkroppen, dat hij het nodig vindt die te vergelden met een botsing. Dan heb ik het trouwens niet over een zacht tikje tegen de achterbumper. Nee, meneer vond het een goed idee zijwaarts op ons in te rijden, als een soort eerbetoon aan de klassieke auto-achtervolgingen. Even later bevonden we ons dan ook in een Oostenrijks politiebureau (dat twintig meter verderop lag), zittend op het houten bankje van de klassieke politiebureau-inrichting. Met allemaal een puzzelboekje op schoot, maakten wij denk ik ondanks onze leeftijdscategorie een brave indruk. Terwijl ik daar zo zit, heb ik alle tijd om het voorval nog eens te overpeinzen. Hoe kan iemand zo slecht opletten? Al snel moet ik wel concluderen dat het opzet is geweest. Mijn medepassagiers en ons beeldmateriaal bevestigen dit vermoeden alleen maar. Deze man, die natuurlijk alles in vijf toonaarden ontkent, is blijkbaar zo kleinzielig, dat hij er niet tegen kan wanneer een door hem uitgelokte inhaalmanoeuvre, succesvol blijkt voor de ander. 'Live and let live' komt vast en zeker niet voor in zijn vocabulaire.
Hoe kan iemand zo ver heen zijn, dat hij om iets onbenulligs als een inhaalactie, bereid is de gezondheid van vijf personen op het spel te zetten? Om het rammen van een auto als laatste redmiddel te zien, zodat hij de alleen in zijn hoofd bestaande wegwedstrijd kan winnen? Toegegeven, onze inhaalactie verdiende geen schoonheidsprijs, maar wij hebben geen onveilige situaties gecreerd. Dat valt van hem niet te zeggen. Deze keer was het alleen blikschade, mede dankzij de lage snelheid vlak voor de tolpoortjes, maar een volgende keer flipt hij misschien midden op de snelweg bij 150 km p/u. En een volgende keer komt er vast voor hem, daar ben ik van overtuigd. Hij zit voorlopig nog wel even in zijn midlife-crisis.
Twee uur later konden we eindelijk onze weg weer voort zetten. We hadden zo'n ontzettend leuke week gehad, wat een zonde dat die dankzij een midlife Duitser op deze wijze afgesloten moest worden.
Hebben jullie de man wel getrakteerd op een vinger? Wat een eikel!!!!!