2007, 2052 en 2076
Misschien heeft u het meegekregen, misschien ook niet. Feit is, dat 'we' met zijn allen 'vieren' dat Jan Wolkers 50 jaar schrijver is. Let daarbij op mijn gebruik van aanhalingstekens. Ik reken mezelf namelijk liever niet onder die 'we'. Dat staat los van mijn mening over Wolkers zijn schrijftalenten. Of ik hem nou goed of slecht vind, of misschien daar eigenlijk helemaal geen mening over heb, ik vind het hoe dan ook een beetje raar om te gaan vieren dat iemand 50 jaar schrijver is. 50 boeken schrijven; dat is iets. 50 prijzen winnen; dat is iets. Maar 50 jaar schrijver zijn, is dat niet. 50 jaar schrijver zijn, is geen verdienste. Het betekent alleen maar dat je vroeg bent begonnen en vervolgens oud bent geworden, meer niet.Maar ja, herdenken en vieren is in de mode. Want zeg nou zelf, wie zat er op een Michiel de Ruyter-jaar te wachten? Wederom heeft dat niks met mijn mening over Michiel de Ruyter zelf te maken, ik word gewoon een beetje moe van al dat herdenken. Want is het niet 400 jaar geleden dat Michiel de Ruyter werd geboren, dan is het wel de honderste verjaardag van Ot en Sien of van de Miljoenennota. En als we eens geen passend geboortejaar kunnen vinden, dan is het wel het sterfjaar van iemand. Ik kijk dan ook al uit naar 2076, wanneer het derde Michiel de Ruyter-jaar zal zijn; dan is Michiel de Ruyter namelijk al 400 jaar niet meer in ons midden. U kijkt nu overigens misschien een beetje verrast: het derde Michiel de Ruyter-jaar? Inderdaad, het derde. In 2052 verwacht ik namelijk het tweede Michiel de Ruyter-jaar, wanneer het 400 jaar geleden is dat hij de zeeslag won die hem eeuwige roem bracht.
Ook wat een simpele dag lijkt, is meestal niet meer een simpele dag. Neem bijvoorbeeld 21 maart; de dag dat dit jaar de lente begon. Maar niet alleen dat maakte 21 maart dit jaar tot een bijzondere dag. Het was immers ook de nationale boomplantdag en de internationale anti-racismedag. We hebben 365 dagen in het jaar en nog zijn ze overbezet. Op zich zijn het prima initiatieven, maar zo verliest het wel een beetje zijn kracht. Iedere herdenkings- of vieringsdag wordt gewoon de zoveelste in de rij.
Aangezien de dagen het dus al druk genoeg hebben, stel ik voor, dat we de jaren maar gewoon met rust laten. Ik denk echt niet dat Michiel de Ruyter er een nachtje slechter om zal slapen.
Alvast een goed ding aan dat Michiel de Ruyter jaar is de uitgifte van de nieuwste Marc Verhaegen strip ‘Het geheim van Michiel De Ruyter’. Klasse!