Koninginnedag in Den Bosch
Toen ik hoorde dat de koningin naar Den Bosch zou komen met Koninginnedag dacht ik: ?Hee, da?s dichtbij! Zal ik er heen gaan? Lijkt me lachen?, maar het plan verdween al weer net zo snel als het gekomen was. Dat kwam door de scepsis, maar ook een beetje door de g?ne. Ik bedoel, je gaat als redelijk intelligent persoon toch niet kijken naar een groepje mensen dat daar toevallig loopt omdat de leden ervan al net zo toevallig in een bepaalde familie geboren of getrouwd zijn? Dat is toch eigenlijk stiekem best wel te belachelijk voor woorden?Maar toen vriendin R. mailde met de vraag of ik zin had om mee te gaan naar Den Bosch om de koningin te zien, zette ik al mijn scepsis en g?ne zonder pardon overboord en stapte afgelopen maandag met een groepje mensen dat ook de koningin wilde zien in de trein naar Den Bosch. We kwamen daar rond kwart voor elf aan en iets zei mij dat we aan de late kant waren en dat we die hele koningin helegaar niet gingen zien. Er waren namelijk overal al oranje mensen en het waren er heul erg veul, die oranje mensen.
'Het is helemaal niet zo druk,' zeiden wij tegen elkaar, al tegen beter weten in.
De berusting begon al toe te slaan, zoveel was duidelijk.
We liepen naar de binnenstad.
?Hee, zon!? riepen wij.
?Hee, een terras!?riepen wij.
?Hee, hoe kan het nu al kwart over twaalf zijn?? riepen wij.
Dat iets wat mij gezegd had dat we de koningin niet zouden gaan zien, was een slim iets. Daar moet ik vaker naar luisteren.
?Hee, hier kunnen we niet door,? zeiden wij teleurgesteld toen we bij de Sint Jan het hek niet mochten passeren.
?Hee, hier kunnen we niet door,? zeiden wij nog teleurgestelder toen we een bepaald straatje in wilden slaan en dit niet mogelijk bleek te zijn.
?Hee, daar gaat de koningin,? concludeerden wij beteuterd toen we achter een vier rijen dikke en joelende massa wat microfoons zagen bewegen.
?Laten we naar de Markt gaan,? stelde iemand voor, ?Daar komt ze als laatste en dan kunnen we ons misschien nog een beetje naar voren wurmen.?
Zo gezegd, zo gedaan. Het probleem is alleen dat ik niet zo goed tegen massa?s kan. Behalve dan dat ik er ?La Foule? van Edith Piaf van in mijn hoofd krijg, is er voor mij weinig tot niets te beleven in menigten. Ja, misschien wat licht claustrofobische neigingen, maar dan heb je het ook wel gehad. Ik zag dat huisgenoot F. er net zo over dacht en ik stootte haar aan.
?Laten we hem peren,? zei ik, ?Ik kan hier echt niet tegen.?
Wij verontschuldigden ons bij de rest en peerden hem.
?Laten we friet gaan eten,? zei F. grinnikend, 'Wat jij?'
En zo zaten we even later in Sint Janneke, een van ?s Neerlands interessantste snackbars (je kunt daar namelijk in een kerkbank zitten terwijl je je patatje oorlog verorbert) en we keken naar de tv aan de muur waarop de koningin voorbij hobbelde.
?Ah, kijk nou toch,? kweelden wij in koor, ?De koningin! In Den Bosch! Wat enig...?
En terwijl we kweelden, bedachten we dat we hoogstwaarschijnlijk meer van de koningin gezien hadden dan de meeste mensen in die massa en dat we de koningin ook nog eens zagen onder het genot van een frikandel en een kaassoufl?. Ik zou bijna durven zeggen dat het gewoon een kwestie is van het maken van de juiste keuzes op het juiste moment.
22 reacties
Wodan: Ja, ik zag het in de stats. Waarvoor dank. ![]()
Maar wat zocht je? Stukjes die over jou gaan? Die wil ik wel schrijven, hoor. Maak maar even een blog aan, dan presenteer ik je wel met een eloquente inleiding. ![]()
Over de koningin gesproken: ik denk met weemoed terug aan de dag dat ze in S. was en ik in de historische optocht mocht lopen. Ik moest zelfs even stoppen zodat ze het bord dat ik vasthad, goed kon lezen.
En dan de andere keer dat ik de koningin zag: ooit, in minder droge tijden, had de Maas heel Limburg gevuld. Als een ware ramptoerist nam ik een kijkje en liep tot een totaal ondergelopen straatje. Zandzakken voor de deur. Berustende bewoners liepen in laarzen rond. Er stopt een vrachtauto van het leger, er wordt een trappetje uit de bak gehangen en de koningin stapt uit. Met kaplaarzen aan.
Nee, pure verveling. Ik ben gelukkig wel een keer genoemd. Als klootzak, door vriend R. Maar dat is volledig wederzijds gelukkig.
Jahaaa, toen de koningin in S. was! Daar was ik uiteraard ook bij. Zat jij in die stoet? Hahahaha, ik moet even lachen.
En tja, vriend R. h?? Die goeie ouwe kloot…
(P.S. Ik zit op de uni en ik moet eigenlijk vanalles doen, maar met jou hier op dit blog gaat het echt niks worden…)
Tsssk, naar Den Bosch op koninginnedag, natuurlijk krijg je haar dan niet te zien! Had je beter gisteren naar Venlo kunnen komen :P
Wodan: Nee, natuurlijk niet. Ik houd niet van ramptoerisme. Ik heb toen wel nog medelijdend aan klasgenoot R. uit Roosteren gevraagd of ie ook een meter water in zijn huis had staan en ik heb nog meegeholpen bij mijn tante die in Obbicht achter de dijk woont om alles op bakstenen te zetten. Dan vond ik wel weer genoeg.
Virginie: Zo, ben je gaan kijken? Ze komt dinsdag ook het mooie, nieuwe gebouw van de betafaculteit openen. Maar ja, dan moet ik weer werken… ![]()
Ik ben nu echt gek. Volkomen geschift. Volledig van het padje.
Ik heb namelijk jullie hele archief door zitten spitten…