De tweuro en zijn jong
Eerder deze avond stond ik op het station om naar Tommy de Musical te gaan (met als sterbassist Amiek!). Het was zoals gewoonlijk allemaal weer haastwerk (en niet omdat ik geen tijd heb, hoor. Nee, ik kan gewoon niet plannen), dus met een frietje ketchup in mijn ene hand en een frikandel in mijn andere hand stond ik op het perron op de trein te wachten. Toen mijn frikandel plotseling verdwenen was (ik denk dat ik hem opgegeten heb), bedacht ik mij dat ik eigenlijk wel even een cola uit de automaat kon scoren.Nu moet u weten dat ik eigenlijk in het algemeen tegen het kopen van cola ben, maar tegen cola kopen op het station in het bijzonder. Ik vind cola op het station namelijk veel te duur. Maar de automaat staarde mij aan en ik staarde terug en zo gauw iets naar mij begint te staren dan is het einde zoek, kan ik u vertellen. Dus duikelde ik een tweuro op uit mijn portemonnee en dumpte de tweuro in de starende automaat. En zoals dat altijd gaat met tweuro's: de tweuro viel. Recht door het apparaat. Om vervolgens weer in het bakje voor het wisselgeld terecht te komen. Ik draaide met mijn ogen en bukte me op de tweuro dan nog maar een tweede kans te geven.
Maar wat zag mijn oog? Op zijn weg naar beneden had de tweuro een jong geproduceerd. Ja nee, echt! Mijn tweuro had een kind gebaard en opeens had ik twee tweuro's! Opeens ging mijn brein iets doen wat mijn brein helemaal nooit doet: mijn brein begon te rekenen.
'Potverdikkie,' zei ik, 'Misschien verdubbelt ie zich wel. Twee. Vier. Acht. Zestien. Twee?ndertig! Hmmm, laten we eens even kijken. De tijdspanne die een tweuro nodig heeft om een jong te werpen is ongeveer tien seconden. De tijd die ik nodig heb om te bukken en de tweuro en zijn jong uit de automaat te pakken behelst ongeveer evenveel seconden. Dat wil dus zeggen dat ik de handeling drie keer per minuut kan volbrengen. Ik heb nog zes minuten. Hmmmm, 18 keer een tweuro tot de macht weet ik hoeveel (wat ik ging er wel vanuit dat de tweuro zich kwadratisch zou gaan vermenigvuldigen): dat zijn veel tweuro's!'
Terwijl ik in gedachten ergens bij de 1024 zat (want laten we eerlijk zijn, daarna wordt het te moeilijk voor mij), besloot ik het er maar op te wagen. Verwachtingsvol gooide ik ??n van de tweuro's opnieuw door de gleuf. Rinkel de kinkel, weer viel de tweuro keihard door de automaat heen. Maar nu had hij geen kind gebaard. Kut. Dit was een onvruchtbare tweuro.
En wat deed ik na deze deceptie? Ik nam een wijs besluit. Ooit won ik eens tien gulden in een casino toen ik voor de gein een gulden in een automaat mieterde. Ik besloot om toen stante pede te stoppen met gokken en ik moet zeggen dat dat tot op de dag van vandaag ??n van mijn betere besluiten was. Daarom stopte ik de twee tweuro's weg, negeerde de starende blik van de automaat en stapte in mijn trein.
Amaai, wat een gewaarwording. Ik was bijna vergeten dat ik tot 1024 kon tellen....
Daarom staarde de cola-automaat zo naar je, hij had gewoon hulp nodig bij de bevalling.