De ladder op!
Virginie maakt promotie! Jaja, het was niet voor niets eventjes stil, ik moest me druk concentreren op mijn nieuwe baan. En niet zomaar een baan natuurlijk. Nee, een baan met mijn eigen kantoor. Mijn eigen laptop. Twee bureau's en drie stoelen helemaal voor mezelf alleen. Ik heb mijn eigen whiteboard, met werkende pen! Ik heb zelfs een raam in mijn kantoor. Welliswaar een bovenraam dat ik met behulp van een drie meter lange stok open moet draaien (gelukkig kan ik goed mikken, anders kreeg ik dat haakje nooit door het ringetje), maar het is een raam. Mijn kantoor krijgt dus echt zonlicht en niet alleen maar van dat enge TL-licht.Dat al deze attributen zich in het archief bevinden, en ik dus 'mijn' kantoor deel met een dozijn archiefkasten mag de pret niet drukken. Tja, eigenlijk is het dus niet zozeer mijn kantoor. Eigenlijk is het gewoon het archief, waar ik tijdelijk mijn intrede genomen heb. Het archief moet namelijk gearchiveerd worden en daar ben ik de aangewezen persoon voor. Die bureau's en stoelen stonden er dus eigenlijk al. Het whiteboard hing er ook al, waarschijnlijk uit een periode dat het kamertje nog geen archief, maar daadwerkelijk iemand zijn kantoor was. Een loonsverhoging zat er dus ook bepaald niet in, maar aangezien ik niet daadwerkelijk een stapje omhoog op de bedrijfsladder heb gemaakt, is dat niet echt een verrassing. U hoeft zich nu overigens geen zorgen om mij te maken, ik hoef heus geen droog brood te eten of me zorgen te maken over het betalen van de huur.
Alleen die laptop, die staat er wel speciaal voor mij. Vooral omdat het nou eenmaal makkelijker is 1 laptop in het archief neer te zetten, dan het hele archief naar een beschikbare computer te slepen. Maar het 'aanleggen' van zo'n laptop, dat klinkt natuurlijk een stuk makkelijker, dan het in de praktijk is. Want die laptop, die moet ook op het netwerk kunnen. Maar deze laptop is de jongste niet meer. Dus staat de laptop in een soort basisstation geklikt, van waaruit alle kabeltjes naar het netwerk lopen. En naar de muis. En naar het toetsenbord. Het toetsenbord? Ja, het toetsenbord. Waarom precies is me niet helemaal duidelijk, maar ik heb een extra toetsenbord erbij en aangezien ik het wel makkelijk werken vind, heb ik maar besloten daar niks over te vragen. Wie weet, misschien is het er juist wel voor mijn gemak neergezet. Ook het feit dat er geen stroom staat op het stopcontact, dat zich in de muur achter de laptop bevindt, valt op te lossen met een metertje of vijf verlengsnoer. Een beetje ingewikkeld dus allemaal, met een paar extra kabeltjes, maar alles zit in kannetjes en kruiken en het werkt. Driewerf Hoezee!
U vraagt zich nu af wat de moraal van het verhaal is? Niets eigenlijk. Ik geniet gewoon van mijnkantoor.
twaalf reacties
Goed man, een eigen kantoor! Maar zo’n laptopstation heb ik in Driebergen ook, hoor. En een extra toetsenbord. Je moet er toch niet aan denken om de hele tijd op zo’n laptop zelf te moeten typen? 
Dat basisstation heet een dockingstation en is bedoeld om te voorkomen dat je elke keer alle kabels opnieuw in je laptop moet stoppen :) (veel mensen nemen tenslotte hun laptop mee naar huis aan het eind van de werkdag). En een toetsenbord en muis is gewoon veeeeeeeel fijner dan het laptoptoetsenbordje :) Eigenlijk zijn laptops maar onhandig namelijk ;)
Ohja. Ik vraag me ineens af of een eigen kantoor wel erg leuk is ;) Een poos terug had ik ook een eigen kantoor. Met twee computers, twee bureaus, grote ramen met het mooiste uitzicht over de stad (zeventien hoog!), koffiezetapparaat, etcetera. Nu moet ik ‘m weer delen, maar die paar weken heb ik er zeer van genoten :)
Hoe gaaf, een eigen kantoor. Gefeliciteerd!