Vreemde verhouding
Verhoudingen die niet kloppen zijn vaak heel komisch. Denk maar aan uitspraken als: "He tas, waar ga je met die brugpieper naartoe?" Niet zo leuk voor de brugpieper (al helemaal niet omdat hij die tas daadwerkelijk moet sleuren), maar eerlijk is eerlijk, het geheel ziet er nou eenmaal lachwekkend uit. En omdat de brugpieper de jaren erna genoeg mogelijkheden heeft om zich te wreken op de nieuwe generaties brugpiepertjes, wordt het eigen brugpieperjaar meestal heel snel vergeten, van diepe emotionele schade is dus meesal geen sprake in zo'n geval.Een ander mooi geval van een scheve verhouding, is die van de hond die het baasje uitlaat. Grote hond met een sterke eigen wil; klein baasje met te weinig wil en/of spierkracht. Ik kan er niets aan doen, wanneer ik een hond zijn wanhopig baasje voort zie slepen, moet ik altijd een beetje lachen, terwijl ik zachtjes begin te neuri?n: Dat heb je met zo'n hond, zo'n hond is niks gedaan. Bello, Bello, Bello, niet zo trekken alsjeblieft. Bello, Bello, Bello, blijf toch staan
Maar gisteren zag ik een mooie variant op de hond-laat-baasje-uit. Het ging om een bulldog. Eigenlijk nog niet eens zo'n hele grote hondensoort, maar wel behoorlijk robuust. En dit was een flink exemplaar. Duidelijk al wat jaartjes ouder en niet meer een grote behofte om ieder takje, grassprietje en paaltje in de omgeving uitgebreid te onderzoeken. Nee, deze bulldog, die had het allemaal al eens gezien, en sjokte op zijn dooie gemak 'zijn' rondje. Maar de bulldog was niet alleen natuurlijk. De bulldog had namelijk een klein jongetje bij zich, netjes aan de lijn. Het jongetje had duidelijk wel nog de behoefte om ieder takje, ieder grassprietje, ieder paaltje, ieder beestje, ieder langslopende of langsfietsende persoon, of iedere langsrijdende auto uitgebreid te onderzoeken, te begroeten en/of na te rennen. Het jongetje sprong en rende dan ook energiek op en neer, voor zover zijn lijn dat toestond natuurlijk. Want de bulldog? Die sjokte onverstoorbaar verder. In zijn eigen tempo.
Dat zet het woord ‘babysitter’ in een heel ander perspectief…