Wat ben ik arrogant, zeg!
Elke dag als ik uit mijn werk kom en het regent niet dan staat er zo'n groepje jongetjes van een jaar of 8 op de hoek van het pleintje achter mijn huis. En daar moet ik dan langs. Het is dat ik 27 ben en vind dat ik niet om moet lopen voor een stel van die kutkoters, maar af en toe heb ik er echt zin in. Laatst schopte zo'n rotjoch (ik denk dat ie een jaar of 6 was) tegen mijn boodschappentas.'Heij!' zei ik pissig, 'Waarom doe je dat?'
Twee grote bruine ogen keken mij aan. Maar goed dat ik daar niet gevoelig voor ben, ik heb bijster weinig met kinderen van die leeftijd. Dus ik draai me om en loop door. Weer haalt Lodewijk of Lucas (of hoe al die onderkruipsels in mijn wijk ook mogen heten) uit naar mijn tas.
'Hee, kappen nou! Doe je dat thuis ook?!' brul ik, terwijl ik tevreden vaststel dat ik heel veel op mijn vader begin te lijken. Ik zou een goede straatheks zijn, denk ik dan. Zo'n raar, oud wijf waar alle kinderen in de straat bang voor zijn.
Vandaag moest ik weer langs het pleintje. En ja, hoor. Daar had je er weer ??n en wel ??n van de ergste soort: zo'n rotjoch dat iets in zijn schild voert.
'Mevrouw, wat is uw naam?'
'Waarom wil je dat weten?' vraag ik kritisch.
Je moet kinderen nooit in eerste instantie hun zin geven, da's niet goed voor ze. Laat 'm eerst maar eens komen met een goed argument. Denk ik dan.
'Nou gewoon!'
'Ik vind dat niet gewoon,' zeg ik, terwijl ik mijn wenkbrauwen optrek en doorloop, 'Ik vraag jou toch ook niet hoe je heet?!'
'Wat ben jij arrogant, zeg!' roept hij mij na.
Zo, gaan we mij tutoyeren en arrogant noemen in ??n zin?! Tsssk! Ik overweeg nog even om terug te brullen dat hij geen woorden moet gebruiken die hij niet kan spellen, maar dat laat ik maar achterwege.
Want ja, anders gaat ie dadelijk huilend zijn pa erbij halen en dan heb ik het weer gedaan, want zo gaat dat dan. Soms lijkt het wel of ik de afgelopen twintig jaar niet ouder ben geworden. Kleine kutjongetjes, nooit kom ik er vanaf!
twintig reacties
Wodan: Ik ben blij dat tenminste jij mij begrijpt. Misschien moeten we later in dezelfde straat gaan wonen, kunnen we lachen…
Dat lijkt me een puik plan. Gaan we zelf een posse oprichten.
Een kwarktaartposse lijkt me wel mooi. Wat jij? Anderen lastig vallen met onze kwarktaarten.
Als ze maar geen matje hebben, niks zo erg als jochies van 8 met een matje. Alhoewel, jochies van 38 met een matje, das toch nog erger denk ik…
Nou, als dat geen liefdesverklaring is aan het kutjongetje met zijn bruine ogen, dan weet ik het ook niet meer.