De kantoormuis
Terwijl onze Virginie een eigen kantoor met airco gescoord heeft, zit ik nog steeds in een kantoor met vijf collega's. Met andere woorden: ik pak iets echt helemaal verkeerd aan. Maar goed, ik heb iets wat Virginie niet heeft en dat is... (taterataaaaaa): de kantoormuis! Ik hoorde vorige week al dat we muizen hadden, maar tot dusver had ik ze nog niet gespot. Tot er vanochtend een collega binnen kwam, op zoek naar de afdelingscamera.'De muis zit bij ons, de muis zit bij ons!' zei ze opgewekt, 'Waar is de camera?'
'Whahahaha,' zeiden collega A. en ik, 'Zien! Zien!'
'Een muis?' zei weer een andere collega, 'Ik blijf lekker waar ik ben, hoor.'
A. en ik liepen mee naar de andere kamer van onze afdeling, waar de muis onder het bureau zat.
'Aaaaah, wat lief!' zei ik.
(Ja sorry, ik vind die beesten gewoon lief. Wat is er nou eng aan een muis? Dat je ze vies vindt, okee. Maar eng? Whahahaha. Darcula is eng. Of voor mijn part Andr? Rouvoet. Maar een muis toch niet?)
'Ik neem hem mee en stop hem thuis in een kooi!' besloot ik, 'En dan koop ik zo'n wieltje voor 'm, kan ie rennen!'
(Maar ja, dan moest ik hem natuurlijk vangen en dat, lieve menschen, is natuurlijk weer een brug te ver.)
Een uurtje later stond onze medewerker facility naast mijn bureau met twee papiertjes in zijn handen.
'Ik kom de muis vangen,' zei hij, 'Ik begreep namelijk dat er hier ??n rondloopt.'
Op datzelfde moment zag ik het beest in een hoekje zitten. Ik knikte in de richting van mijn collega die niet zo van muizen houdt, legde mijn vinger op mijn lippen en verplaatse mijn veelbetekenende blik met ??n vloeiende beweging in de richting van de muis. Als het een film was geweest dan was dit geheid een Oscarwinnende move geweest, ha! De hint werd meteen begrepen en mijn collega van facility greep naar de muis. Mis. Mijn andere collega typte onverstoorbaar door, niet wetend dat de muis elk moment aan haar grote teen kon beginnen te knagen. Gelukkig maar, want muizen die aan je grote teen knagen zijn dan ook weer een brug te ver, wat mij betreft.
'Hee,' het hoofd van een collega uit de kamer naast ons verscheen om de deuropening, een klein uur later, 'Houd die muis bij jullie! Ik stuur hem terug, hoor! Jullie met je dropjes ook altijd. Ze zijn vast op, daarom zit ie natuurlijk bij ons.'
'Zet je hem even een mutsje op, dan?' grinnikte collega A. opgewekt.
'Of trek hem een jurkje aan,' stelde ik voor.
Kantoormuizen bevorderen de meligheid, zoveel is duidelijk.
Aan het einde van de dag toonde onze facility medewerker ons vol trots een zakje met daar de muis in.
'Ik zet 'm even buiten,' zei hij opgewekt.
En de meligheid zakte als een kaartenhuis ineen.
And another office cat was going down the drain.
En Ramussen die reed lekker weg op de laatste kilometer van de Aubisque, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Waarom heb je muis niet alsnog meegenomen naar huis toen ‘ie voor je gevangen was? Dat is leuk hoor, zo’n wieltje, kunnen ze je de hele nacht mee wakker houden