Over voortvarendheid en vakanties
En toen, h?? Had ik opeens werk tot eind december. En toen, h?? Toen dacht ik: 'Verdomd, laat ik eens op vakantie gaan.'Want zo gaat dat dan.
En dus belde ik met inmiddels ex-huisgenoot F., die altijd wel voor een last minute plan te porren is.
'Hee F.,' zei ik, 'Wat dacht je van een week La Douce France?'
(Over associaties gesproken, bij La Douce France moet ik altijd aan de douche denken in het huis waar ik in Parijs woonde toen ik daar studeerde. J., S. en ik hadden daar, zoals dat melige Hollanders betaamt, op de deur een briefje gehangen met daarop de gevleugelde woorden 'La Douche France'. Maar denk maar niet dat die Fransen daar om konden lachen. Meligheid is Fransozen echt helemaal vreemd. Misschien zelfs wel humor in het algemeen. Maar dat is weer een logje op zich, misschien moet ik me daar maar weer eens aan wagen als ik uit La Douche ehm pardon... La Douce France terug ben).
'Dat lijkt mij een uitstekend plan,' zei F. opgewekt, 'Wanneer wil je gaan?'
'Woensdag aanstaande?' stelde ik voor.
Ik kan het heus wel, voortvarend zijn. Vooral wanneer het om vakanties gaat.
'Ik vind het prima,' was het opgeruimde antwoord van mijn ex-huisgenote.
En toen, h?? Toen regelden we een De Waard tent bij de ouders van F. En een kookstel met twee pitten. Hoort u dat? Hoe luxe! Geen enge gasbrandertjes en ranzige eenpansmaaltijden. En toen, h?? Toen gingen we een auto huren.
'Wat willen we voor een auto?' wilde F. weten.
'Een rode?' zei ik.
Ja, je bent vrouw of je bent het niet. We bekeken wat sites en kwamen uiteindelijk op een Peugeot 207 uit. En weet u waarom? Omdat mijn zus die ook heeft en alles wat mijn zus heeft is goed. Na deze drogreden van formaat belden we een beetje met een mannetje van het autoverhuurbedrijf en toen hadden we opeens een auto gehuurd.
We kunnen het heus wel, voortvarend zijn. Vooral wanneer het om vakanties gaat.
Frankrijk dus. En een heusche Peugeot 207.
Met bepaalde ervaringen in het achterhoofd denk ik dat dit een uitermate interessante vakantie gaat worden.
veertien reacties
Mijn eerste gedachte was dat ‘douche’ dan wel een mannelijk of onzijdig woord zou zijn (en dan zou de grap inderdaad overschaduwd zijn door de grammaticale blunder), maar mijn taalknobbel Google liet me weten dat dat niet het geval is en Fransen dus inderdaad geen humor hebben.
1) Roos, hou je vast: het wordt een keukentje met DRIE pitten!!! Mijn lieve ouders wisten bij God niet wat ze ermee aanmoesten, maar een tiengangendiner zit er dus nog in.
2) En Roos: dus jij haat autorijden? C’est bien, ?a, hein?
Goh, dát is dus iets wat ik echt nog moet leren. Zomaar zo voortvarend zijn. Levert blijkbaar vakanties op :)
Aderyn: Ja, jouw enge verhaal! Ik moest daar nog aan denken toen ik dit gisteren typte en ik heb het vanochtend nog aan een collega verteld. Getsie de getsie… 
N’OM: Ik had er nog geen seconde bij stilgestaan dat het misschien ‘le douche’ kon zijn. Ik heb namelijk een soort aangeboren (maar niet helemaal onfeilbaar) gevoel voor dat soort dingen en zie: ik kom niet bedrogen uit dit maal. En je weet: als je Fransen ergens de schuld van kunt geven (in dit geval het niet hebben van humor) dan moet je dat gewoon doen.
F.: Drie?! Amaai, merde en nog meer van dat schoons. Welk een luxe! En over dat autorijden van mij: ja, ik haat het inderdaad. Maar ik kan het wel en ik doe het ook gewoon.Misschien dat ik het nog wel leuk ga vinden, ha! 
Yeah, spontane vakanties zijn altijd goed! En wie gaat deze rode duivel besturen? Wel op tijd terugkomen voor de housewarming van F., anders moeten we haar huis opwarmen zonder dat zij erbij is!
Owja, en kook vooral ver weg van de tent (bepaalde ervaringen, je weet wel…)!