Pittige Kost
Bent u bekend met onze overheerlijke Limburgse specialiteit de vlaai? Zo ja, gefeliciteerd en zo niet: schaamt u zich diep en ren zo snel mogelijk naar de eerste de beste (vlaaien-)bakker. Want vlaai is echt lekker. Geen verjaardag of feestdag is compleet zonder. Echt mensen, met een stukje vlaai kunt u mijn hele dag goedmaken. Vooral als het kersenvlaai is. Geen slagroomtaart of bienenstich voor mij, nee, geef mij maar een lekker stukje kersenvlaai.Maar het eten van zo'n stukje kersenvlaai, is niet helemaal zonder gevaar. Althans, voor mij dan. Want door een bijzonder vreemd natuurverschijnsel, krijg ik altijd dat stukje vlaai, waar nog een kers met pit in zit. Altijd. Echt altijd. 100% van de gevallen; ik heb een kersenpit in mijn stukje vlaai. Het maakt ook niet uit of ik het stukje vlaai zelf uitkies, of voorgeschoteld krijg; er zit hoe dan ook een pit in. Eigenlijk had ik al die pitten eens moeten bewaren, dan had ik inmiddels vast een kersenpittenkussen kunnen vullen.
U denkt nu vast: "Kind, zeur toch niet zo over een stomme kersenpit." Maar daar zit het hem juist. Het is geen stomme kersenpit, maar een levensgevaarlijke kersenpit! Dat het even een vieze smaak geeft, wanneer ik hem per ongeluk kapot bijt, daar kan ik wel overheen komen. Dat ik een vulling riskeer bij het kapotbijten wordt al een stuk vervelender (ik heb de tandarts dit jaar echt al genoeg gezien namelijk). Dat die kersenpit ineens in mijn keel zou kunnen schieten en ik vervolgens blauw aanloop, totdat er iemand langskomt die de Heimlich-manoeuvre kent, is zelfs bijzonder vervelend te nomeen. Maar het aller- allerergste wat me zou kunnen overkomen, is dat ik de pit per ongeluk inslik en er een kersenboom begint te groeien in mijn buik! Ik bedoel maar, altijd verse kersen bij de hand hebben lijkt misschien wel leuk en lekker, maar zo'n boom die uit mijn buik groeit is toch echt een aanslag op mijn bewegingsvrijheid.
Geen enkele bioscoop wil me nog binnenlaten, omdat ik het zicht van de mensen achter me belemmer. Ook mag ik nergens meer naar binnen, waar het verboden is eigen etenswaar mee te nemen. En laat staan dat ik in de Efteling nog in een karretje van een attractie pas, met allemaal takken en wortels en bladeren aan mijn lichaam vast. Brrr, nee, een kersenboom uit mijn buik, ik moet er niet aan denken. En het kan echt hoor! Vraagt u het maar aan Baron Münchausen, als u mij niet gelooft, want hij heeft het zelf gezien.
U vraagt zich misschien af, waarom ik dan niet gewoon een stukje abrikozenvlaai neem in plaats van kersen, als ik zo bang ben voor die kersenboom uit mijn buik. En dat zou ik principe natuurlijk best kunnen doen. Maar Kersenvlaai is zoveel lekkerder... Bovendien lijk ik heel dapper wanneer ik, ondanks de gevaren, toch een stukje kersenvlaai eet.
En zo komt het dus, dat ik al jaren op zoek ben, naar dat ene stukje zonder pit; mijn persoonlijke kruistocht tegen het vreemde natuurverschijnsel. Gelukkig een kruistocht met weinig afzien en veel lekkere stukjes vlaai.
22 reacties
Jij hebt zeker nog nooit een abrikozenboom gezien… Dan stelt zo’n kersenboom echt helemaal niets voor, hoor! (ik ben meer van de rijste, dus voor meer dan een rijstplant hoef ik niet bang te zijn)
Hei, maar moet bij jullie thuis niet altijd degene afwassen die een pit in zijn vlaai heeft? D?t is pas een nadeel van kersenvlaai. Tenzij je er twee in hebt, want dan hoeft het weer niet. of vier of zes. Maar dat is dan weer heel onwaarschijnlijk..
Ik vind de appel-citroen altijd erg goed te pruimen. Gelukkig heb ik nog nooit beider zaden in mijn stukje gehad. Want oei, wat er dan in je buik groeit…
Maarreh, als we nu eens kwarktaart eten? (Mijn vereiste voor een geslaagd feestje.)
@Wodan: Wat ben ik toch een oen ook. Schrijf ik een stukje over vlaai en nog komt je opmerking over kwarktaart onverwacht.
@ N O’M: Heb jij al eens ooit een abrikozenpit nog in je vlaai gehad? Zo ja, dan erken ik meteen mijn meerdere in het hebben van een vreemd natuurverschijnsel 
Liene: Ik vind dat een goede deal (want ik eet echt zelden kersenvlaai )
Wodan: Zal ik hier eens een stukje neerzetten met de titel: ‘Waarom het in de reactiebox echt altijd over kwarktaart gaat’?
Rosalie, dat zou je kunnen doen. Want voor anderen is het wellicht niet te snappen.
Maar aan de andere kant: toen ik het getypt had en op Plaats Reactie had geklikt, dacht ik bij mezelf: “Daar heb je hem weer met zijn kwarktaart”. Dus misschien is het maar beter er niks meer over te zeggen.
Het blijft dan wel wonderbaarlijk dat Virginie de opmerking niet heeft zien aankomen. 
Ik heb ook geen idee hoe me dat is overkomen… Ik denk dat het kersenpittentrauma de gedachten aan alle andere soorten vlaai en/of taart tijdelijk uitgebannen had…
Heb laatst frambozenjam gemaakt. Helemaal vergeven van de pitjes. Zal wel raspberry fields forever zijn daarbinnen.
Ben ik even blij dat mijn favoriete vlaai de pudding-kruimel is!