Eng #2
Mijn oma heeft er nogal een handje van om zichzelf buiten te sluiten. Dan staat ze opeens naast haar huis en denkt: hee verdulleme, ik kan er niet meer in! De sleutel zit nog aan de binnenkant! Een andere mogelijkheid is dat ze bij haar auto staat en zich een soortgelijke situatie voordoet. Daarom hebben haar drie kinderen allemaal een reservesleutel van haar huis ?n van haar auto.Zomaar een willekeurige keer dat mijn oma zichzelf geheel ende al per ongeluk de toegang tot een eigendom ontzegde:
De telefoon gaat.
'Met huize K.'
'Eh ja, Rosalie. Met oma.'
Meestal weet je dan wel zo ongeveer hoe laat het is.
'Wat is er, oma?'
'Ik sta hier op het Tempelplein (parkeerplaats in Sittard, dat u het even weet) en eh ja...'
'Laat me raden. De sleutel zit nog in de auto en u staat buiten?'
'Eh ja, zoiets...'
'Hee pap/mam/zus!' roep ik dan (afhankelijk van wie er thuis is), 'Oma staat op het Tempelplein en...'
'De sleutel zit nog in de auto en oma staat buiten,' maakt mijn vader/moeder/zus de zin dan af.
En dan begeven wij ons naar het Tempelplein om oma uit haar penibele situatie te redden.
'Oma, u wordt dement!' plagen we mijn oma dan een beetje.
En dan gniffelen we genoeglijk, oma incluis.
'Als dat dement is, dan is je oma dat altijd al geweest,' zegt mijn vader dan monter.
Wat gemeen, denkt u dan. Maar hee, ik mag dat zeggen. Ik ben wat dat betreft namelijk een blauwdruk van mijn grootmoeder. Ik heb mijzelf ook wel eens buitengesloten. En ik heb nog meer rare acties. Zoals dat geval met die pinautomaat vorige week bijvoorbeeld. Dan denk ik: 'Zo hee, Rosalie. Wat een ontzettende oma-actie!. En dat vind ik dan stiekem wel weer cool, want 'de zinssnede 'never a dull moment' is zeer zeker van toepassing op mevrouw mijn grootmoeder.
Afgelopen zondag was ik met ex-huisgenoot F. in Zutphen. Wat we daar deden? Geen idee eigenlijk. Toevallig was het Open Monumentendag, wat ons in staat stelde om in de kerk op het orgel te klimmen en dergelijke, dus dat was weer een bijkomend voordeel van onze ondernemingszin. Ik was goed moe van ons dagje uit, dus eenmaal thuis aangekomen besloot ik om vroeg mijn mandje in te duiken. Toen ik maandagochtend weer helemaal fris en fruitig mijn fiets wilde pakken, zag ik tot mijn verbazing dat deze buiten stond. Met de sleutel er gewoon in.
Twee gedachten vlogen door mijn hoofd:
'Hallo, oma-look-a-like. Gaat ie lekker?', direct gevolgd door: 'Het is een wonder op zich dat die fiets daar nog staat!.'
De wereld van de chaoot is zowel eng als wonderlijk, zoveel is wel weer duidelijk.
veertien reacties
Of dus je fietsensleutel aan de huissleutel vastmaken. Dan moet je je fiets wel op slot zetten, om je huis in te kunnen. (en gelukkig kun je bij een fiets de sleutel niet ‘binnensluiten’
)
Volgens mij werken jouw blackouts aanstekelijk, want ik zou zweren te hebben gezien dat jij je fiets hebt binnengezet.
Of niet?
Aukje & Virginie: Ja, dat vind ik nog niet eens zo’n heel slecht plan.
F.: Hellup, het is besmettelijk! Ik weet ook bijna zeker dat ik hem binnen heb gezet. Maar ik wist ook zeker dat er geen geld uit de pinautomaat kwam, dus daar zullen we maar niet te veel waarde aan hechten… 
Gezien mijn afkomst en fysiek weet ik heeeel zeker dat ik geen familie van je ben, maar qua sleutelincidenten zou ik zo kunnen toetreden. We hebben hier in A. tegenwoordig een gaatje in het deurkozijn ter hoogte van het slot. Van die keer dat de slotenmaker een uur (zonder overdrijven!) bezig is geweest om bij ons in te breken nadat ik de deur in het slot had getrokken met de sleutel aan de binnenkant. Hoe besmettelijk kan zoiets zijn?
Een goede remedie is het nemen van twee sloten, waarvan je de ene pas op slot kan doen als je de ander op slot hebt gedaan!