Hoe Pavarotti echt aan zijn eind kwam
Gisteren sprak ik op het werk met collega B., die net terug was van een fietsvakantie naar Itali?.'Hee B.,' zei ik, 'Waar is je tour nou uiteindelijk ge?indigd?'
'In Modena,' zei B. grinnikend.
'Dat meen je niet!' grinnikte ik ook.
Want Modena, tja. Dan denk je tegenwoordig natuurlijk gewoon even aan Pavarotti. Modena. Pavarotti. Dat lijkt mee een hartstikke normale associatie, wat u?
'Ja, de dag daarna is ie de pijp uitgegaan,' B. schudde meewarig haar hoofd.
'Het is toch wat,' was ik het met haar eens.
'Ja, hoogstwaarschijnlijk heeft ie uit het raam gekeken, zag daar H. en mij fietsen en toen is ie omgevallen.'
Zo. Dus. Dat u het even weet. Niet dat u weer klakkeloos gelooft wat er de afgelopen week in de krant stond en zo, want dat zou ik een kwalijke zaak vinden. Stelletje pathetische leugenaars, die pers. Wat ik u brom!
Ik hoop toch niet dat dood omvallen de algemene reactie is wanneer iemand B. en H. langs ziet fietsen…