Puur vergif
Leest u wel eens de bijsluiter bij medicijnen? Ik wel altijd. Heel braaf. Want dat hoor je te doen. Op de Duitse TV zeggen ze het niet voor niets er altijd bij: "Zu Risiken und Nebenwirkungen, lesen Sie die Packungsbeilage und fragen Sie ihren Arzt oder Apotheker." Een zinnetje dat echt voor altijd in mijn geheugen gegrift zal staan.Maar eigenlijk kan ik het niemand aanraden om de bijsluiter te lezen. Want tjongejongejonge, wat kun je daar depressief van worden. Vooral na het lezen van de mogelijke bijwerkingen. Neem bijvoorbeeld dit stukje:
'Er kan voorkomen: oorsuizen, angst, duizeligheid, slapeloosheid, hallucinaties, psychoses, nare dromen, verwarring en verandering van persoonlijkheid.' En dit is dan nog maar een klein gedeelte van de bijwerkingen natuurlijk. Ik krijg bijna de neiging te zeggen 'laat die medicijnen maar zitten, ik waag mijn kansen wel met die infectie'. Maar ja, dat is natuurlijk ook niet echt een oplossing.
Dus slik ik braaf de grote, fluoriserend gele tabletten en hoop op het beste. Mocht u me echter de komende week gekleed in een badpak en met een parasol in de hand door de stad zien lopen, wees dan vooral niet bang. Ik ben geen gevaarlijke gek, ik hallucineer dan alleen maar dat ik op het strand ben.
En totdat de hallucinaties beginnen, kan ik me mooi nog vermaken met het spelletje 'vouw de bijsluiter terug'. Ach ja, medicijnen, wie wil ze niet?
twintig reacties
Weet je wat ik ook altijd zo raar vind? Dat je van medicijnen eigenlijk altijd dezelfde bijwerkingen krijgen. Het is eigenlijk altijd het rijtje dat je opnoemt. Zouden ze gewoon ??n en dezelfde pil in allerlei gedaantes op de markt brengen? Die eigenlijk gewoon allemaal hetzelfe doen? Met het idee dat als je halucineert je in ieder geval geen last meer hebt waarvan je last had?
Mooi stukje, Virg. Errug herkenbaar.
En ja! Ik wil ook:
‘Zum Risiken und Nebenwirkungen lesen Sie die Packungsbeilage oder fragen Sie ihren Arzt oder Apotheker’.
Maar nu rijscht wel de vraag: is het ‘und’ of ‘oder’? Ik neig toch naar ‘oder’, dan heeft de consument namelijk een keus en dat is natuurlijk vriendelijkere communicatie… 
Als ik nu gemeen was of iets tegen Duitsers had, dan zou ik natuurlijk kunnen zeggen, dat Duitsers niet bekend staan om hun vriendelijke communicatie. Maar ik ben best vriendelijk en heb helemaal niets tegen Duitsers, dus zeg ik dat natuurlijk niet.
Maar volgens mij is het toch ‘und’, waarschijnlijk omdat dat twee keer ‘oder’ vlak na elkaar niet zo lekker loopt. Dat stukje over die packungsbeilage is later ingevoegd, en tja, dat merk je toch he 
F.: Jij weet als geen ander hoe het is. Wij intellectuelen moeten toch iets met onze overmatige hersenactiviteit, wat jij…?
Ja, mijn persoonlijkheid is ook al honderd keer veranderd. Ik heb nu gelukkig zo vaak een persoonsverandering gehad dat ik ondertussen weer bijna (!) mijn oude ‘ik’ ben, maar misschien denk ik dat alleen maar omdat mijn huidige persoonlijkheid niet objectief genoeg is, of mijn geheugen definitief verwoest is…
Het is gewoon weer zo’n samenzwering, van de pharmaceutische industrie dit keer. Ze geven je pillen voor een infectie waarvan je gaat hallucineren. Daar heb je dan ook weer pillen voor waar je duizelig van wordt. Dan moet je weer pillen tegen duizeligheid waar je misselijk van wordt etc. Voordat je het weet zit je in een oneindige circel van pillen slikken. En de apotheek maar vangen…
Je vraagt je af wat erger is, de ziekte of de bijwerkingen…