Waar, oh waar is het lunchtrommeltje gebleven?
Wat is er gebeurd met het lunchtrommeltje? Waar is de voorgesmeerde lunch? Hij lijkt wel compleet verdwenen, nu ik niet meer op de middelbare school rondloop. Ik zal daarbij meteen toegeven, dat ik het trommeltje ook liet varen, zodra ik de kans kreeg. Namelijk een universiteit met goede brood-voorzieningen. Want ik had een hekel aan dat ding. Waarom precies weet ik niet. Maar ik vond het altijd zo'n gedoe. Niet het smeren, dat vond ik niet erg, maar je moest het de hele tijd meeslepen (oke, misschien is het niet heel zwaar, maar het nam altijd kostbare ruimte in beslag in je tas). Het feit dat je eigenlijk drie handen nodig had om je tas te kunnen dragen en je boterhamtrommel te kunnen openen, hem vast te houden en dan ook nog eens te eten, hielp het imago van het trommeltje natuurlijk ook niet erg. Dat balanceerwerk moest namelijk meestal allemaal tijdens het lopen gebeuren; we hadden niet heel erg veel tijd tussen de lessen.Dat werd compleet anders op de Universiteit. Ineens kon je tussen de colleges of in de pauze een krentenbolletje gaan halen, of een liga ofzo. Met ook nog eens een lekker warm koppie thee erbij. Het was een bevrijding. Geen broodtrommeltje meer nodig. Ik gooide 's ochtends gewoon een pakje crackertjes en een appel in mijn tas en mocht dat niet genoeg zijn, dan kon ik altijd nog even een extra mueslibolletje halen. Heerlijk was het. Geen broodtrommeltje meer. Mijn leven was completer, zonder het trommeltje.
Ik snap dus als geen ander, dat je een hekel zou kunnen hebben aan een broodtrommeltje. Ook al is het een geweldig iets natuurlijk. Op zich heel handig, zo'n voorgesmeerde lunch, in meestal toch niet al te grote trommeltjes. Maar tja, sommige antipathieën zijn nou eenmaal niet uit te leggen. De oplossing om in zo'n geval dan maar een heel brood in je tas te gooien en er ook nog een pakje boterhamworst en een kuipje boter bij te doen, lijkt me dan weer erg onhandig. Dan nog liever een trommeltje. Maar die zie ik dus niet meer.
Nee, als nu de college's beginnen, dan komt na het collegeblok, het brood op tafel. En dan heb ik het dus over een heel brood he mensen. Echt zo'n groot, lomp, onhandig, meestal compleet vevormd brood wordt uit de tas gehaald en op tafel gelegd. De voordeel-verpakking worst wordt opengescheurd (wat altijd weer een heerlijk aroma in een te kleine, warme, vaak overvolle zaal verspreid), het kuipje margarine en een mes worden er nog bijgetoverd en smeren maar. Het werkt. Dat moet ik toegeven. Men heeft honger en het resultaat is een gesmeerde boterham om die honger te stillen. Maar handig? Dat lijkt het me absoluut niet.
Nee, geef mij in zo'n geval dan toch maar een boterhamtrommeltje. Liever dat, dan boeken die voor eeuwig naar knoflookworst ruiken...
veertien reacties
Nou, zag ik dat maar, die broden. Ik zie vaker mensen op de uni lunchen met patat en kroketten of broodjes kebab :)
(niet de grootte, de lompe vormen of de kleuren van de broodtrommeltjes wekten mijn antipathie op. Wel het feit dat voorgesmeerd brood zo ongelooflijk klef is geworden tegen de tijd dat je ‘t wilt eten. Vooral als het om kaas ging. Brr.)
Virg: Duidelijk niet op die van ons. Ik ben nog steeds kwaad omdat ze drie of vier jaar geleden de worstenbroodjes hebben afgeschaft. De worstenbroodjes, potdulleme!
Als er ooit iemand een salami uit zijn tas tovert en begint te snijden dan lijkt mij dat nogal hilarisch!