Maizena-trauma
Vandaag wil ik u graag iets vertellen over mevrouw mijn moeder. Mevrouw mijn moeder, heeft namelijk een maizena-trauma. Maizena ja, dat witte goedje om sauzen mee te binden etc. Denk nu niet dat mevrouw mijn moeder ooit in een groot vat maizena is gevallen en bijna is gestikt, waardoor ze nu de rest van haar leven doodsbang is voor een beetje maiszetmeel. Nee, het is een trauma van een compleet ander soort.Mevrouw mijn moeder, is namelijk altijd bang, dat de maizena op raakt. Dat op een dag de saus gebonden moet worden, ze het keukenkastje opent en ohjee, er is geen maizena meer. Stelt u zich dat eens voor! Het lijkt mij duidelijk een ramp van wereldproporties. Het resultaat is natuurlijk, dat er iedere week opnieuw 'maizena' op het boodschappenlijstje wordt geschreven. Maar ik ken mevrouw mijn moeder inmiddels natuurlijk wel een beetje, dus kijk ik voordat ik naar de supermarkt ga, nog even in de voorraadkast, om te controleren of daar nog een pak maizena op voorraad staat, of misschien zelfs twee. Wat dus eigenlijk altijd het geval is. De maizena die op het boorschappenlijstje geschreven staat, laat ik dan ook maar fijn voor wat 'ie is.
Maar ik voorspel, dat het over niet al te lange tijd natuurlijk een keer fout gaat. Want er komt een dag, dat ik vergeet te controleren hoeveel maizena er nog staat. Met als gevolg dat ik een keer weer de maizena op het lijstje in de winkel achterlaat, terwijl er geen meer in de kast staat. En tja, dan zou het zomaar kunnen gebeuren, de we op een dag ongebonden saus zullen moeten eten. Ik weet niet of mevrouw mijn moeder dat dan overleeft. Ineens komt dan al dat oud leed weer naar boven, die het maizena-trauma hebben veroorzaakt. Ineens is mevrouw mijn moeder dan weer het dreumesje dat zich iedere week vlak voor sluitingstijd naar de buurtwinkel moest haasten omdat de maizena thuis op was... Dat wil ik dan natuurlijk weer voorkomen, dus de neiging om nu alle pakken maizena rustig in de winkel te laten staan, zal zich langzaam omzetten in een ongebreidelde maizena-koopwoede.
Ik vrees dat ik dus ook al de beginselen van een maizena-trauma vertoon. Mijn moeders verdediging voor de drie pakken maizena in de kast, namelijk dat we haar dankbaar zullen zijn mochten we ooit eens ingesneeuwd raken, biedt helaas wienig soelaas. Want ik hoop toch echt dat wanneer we ooit ingesneeuwd mochten raken, we niet alleen op een stijfsel-maizena-papje hoeven te teren...
zestien reacties
Klinkt als het toiletpapiertrauma van mijnheer mijn vader. 
Ik heb ook een maizenatrauma, maar da’s van een heel andere aard, ik krijg namelijk altijd klonten en daarom mijd ik die rotzooi als de pest. Misschien moet ik eens op cursus bij jouw moeder.
Ik denk dat ik wel weet waarom jij klonten krijgt met dat spul. De cursus ‘Hoe gebruik ik maizena?’ kan bij mij gratis worden gevolgd. Aanmeldingen kunnen hier achter worden gelaten
Jeetje, maizena… Ik gebruik dat zo weinig dat het altijd in de prullenbak belandt als ik het weer eens nodig heb en ontdek dat het al lang over de datum is…