Villa Felderhof
We schrijven het jaar 2007. Het is zomer en Rik Felderhof heeft vier beroemde bloggers in zijn hut verzameld. We zien de gezusters Rosalie en Virginie van www.nuitblanche.nl, die met grote strohoeden op zichzelf koelte toe zitten te wuiven met hun elegant beschilderde waaiers. Naast hen zitten hun neven Cyriel en Prosper van www.hetrechtvandesterkste.nl in hun witte pakken en met de zonnebrillen mondain op het voorhoofd. Tijd voor Rik om erachter te komen wat deze vier ogenschijnlijk zo verschillende mensen bij elkaar heeft gebracht.Rik: 'Welkom in mijn hut! Ik weet dat u voor het lezerspubliek officieel neven en nichten bent, maar als we dat even vergeten, rijst natuurlijk de vraag hoe u elkaar in werkelijkheid hebt leren kennen!'
Rosalie: Nou, Cyriel en ik kwamen elkaar op de universiteit tegen. Wij bleken dezelfde studies te doen en potjandosie ook nog uit hetzelfde gat te komen! Sittard, welteverstaan.
Rik: En u kende elkaar nog niet?
Rosalie: Nee, want dat gat had toentertijd twee scholen. Ja nee, echt. En Cyriel die zat op het Serviam en ik zat op 't Kleesj, zoals dat iemand van beter allooi betaamt natuurlijk.
Cyriel: Hey Rosalie, troela! De letste dae ich gehauwe h?b mot nog lanje!
Rosalie: Jao jao...
Rik: En wat dacht u toen u Rosalie voor de eerste keer zag, Cyriel?
Cyriel: Nou Rik, dat zal ik je eens vertellen. Ik dacht: wat doet dit vreselijke kakwijf nou bij een leuke studie als Nederlands? Dat ze oprot en rechten gaat studeren!
Rosalie: Pffft, ik dacht dat jij een MBO-verpleger was, mannetje. Dus verbeeld je maar niks. Ik dacht: wat doet die MBO-verpleger op de universiteit? Ik zie geen gewonden! Ik zie geen zieken! Maar ik zie wel een MBO-verpleger!
Rik: Tsjonge, en toch is het goed gekomen tussen u twee, hoe kan dat?
Rosalie: Cyriel en ik zagen gewoon in dat we iets verder moesten kijken dan onze neuzen lang waren. Op een goede dag moesten we samen gaan leuren voor de studievereniging, die trouwens onder leiding stond van Blo-xx in die dagen. Omdat Blo-xx besloten had dat de studievereniging statuten en een huishoudelijk regelement nodig had, kwam daar vanalles bij kijken en dat moesten Cyriel en ik dan gaan regelen.
Cyriel: Pure, slavernij, ik zeg het je. Maar goed, toen we in de Thomas van Aquinostraat liepen sprak ik opeens de historische woorden: Weet je Roos, jij bent eigenlijk hartstikke leuk!
Rosalie: Die Cyriel toch, eigenlijk is 't best een scheet...
Cyriel: Ja ja, zo gaat dat. Dat waren nog eens tijden. Diepere inzichten enzo...
Rik: En u, Virginie? Wat vond u van Cyriel?
Prosper: Hee, ik ben er potdomme ook nog!
Rik: Goed Virginie, we komen later nog wel op Cyriel terug. Wat vond u van Prosper toen u hem voor de eerste keer ontmoette?
Virginie: Ach Rik jongen, ik herinner me onze ontmoeting nog alsof het gisteren was!
Cyriel: Breng die vrouw een teiltje en wel snel!
Virginie: Ik zat op het groenste gras dat ik ooit had gezien en daar kwam onze Prosper aangelopen, met de zon in zijn rug. Ik wist niet wat ik zag! (Virginie krijgt even een dromerige blik in haar ogen) Maar goed, daar kwam hij dus aangelopen in zijn zwart-wit geblokte broek en voor ik het wist, vroeg ik deze wildvreemde jongen of hij voor kok wilde doorleren of van Ska hield. Het was natuurlijk de Ska en weet u, sindsdien is het gewoon dikke mik tussen Prosper en mij: we vinden elkaar gewoon toppiejoppie!
Cyriel: Hee, waar blijft dat teiltje?!
Rik kucht om de vervelende stilte op te vullen.
Prosper: Cyriel jongen, hou je muil. Virg is gewoon toppiejoppie.
Virginie: Ja Cyriel, hou je koest. Ga verder, Prosperke.
Prosper: Weet u, Virg is gewoon vanaf dag ??n mijn confidante geweest. Door haar scherpe observatievermogen, haar luisterend oor en ik moet ook zeggen vooral haar begrijpend hart, durf je gewoon alles bij haar op te biechten. Dat gebeurt dan soms wel op de vreemdste plaatsen; in een Duitse ijssalon bijvoorbeeld. Het ene moment praat je na over een wazige duitse film en het volgende moment rol je met haar als vanzelf in je levensverhaal.
Virginie: Zo, Cyriel. Nog commentaar?
Cyriel: Ja, God Virg. Wat zal ik eens zeggen. Het is inderdaad geen geheim dat jij een stuk aardiger bent dan Rosalie.
Rosalie springt op, schreeuwt iets onverstaanbaars in de richting van Cyriel (wij vangen iets op over ribben en tralies) en rent stampvoetend Riks hut in. Daar horen de anderen haar nog met deuren slaan.
'Merde,' zegt Rik bibberend.
'Ik ga wel met haar praten,' zegt Virginie, terwijl ze Rosalie naar binnen volgt.
'Achterlijk wijf,' zegt Cyriel, terwijl hij zijn zonnebril opzet, zijn handen achter zijn hoofd vouwt en onderuit zakt in zijn rotanstoel.
Rik en Prosper kijken elkaar vermoeid aan.
Het zou nog lang onrustig blijven in Riks hut.
Belgen met grootheidswaanzin…