De wereld draait door
U bregrijpt, lieve lezer, dat Virginie en ik enigszins vertoornd waren toen wij Cyriel vanochtend allerlei meuk uit hoorden kramen bij Giel Beelen. Dus belden we met Matthijs van Nieuwkerk, die een oud vriendje van ons beiden is, of we niet in zijn show met wat modder mochten komen gooien. Want oh het is oorlog, het is zo ontzettend oorlog! Bush' zijn geval in Irak is amateuristisch gepruts in vergelijking met wat wij op dit moment in Nijmegen uit aan het vechten zijn! Gelukkig zag Matthijs ook in dat er geschiedenis geschreven werd en zie, we mochten zo, hoppa in zijn programma. Prosper en Cyriel afschilderen als de as van het kwaad, jaja. Televisie is ook niet meer wat het geweest is, maar daar zult u ons op dit moment niet over horen klagen, neen. Wij zijn moderne vrouwen zonder principes en er slechts op uit om twee specifieke mannen met de grond gelijk te maken. 'Prosper ook?' hoor ik u denken. Ja, Prosper ook. Want die is het brein achter dit alles, dat kunt u gerust van mij aannemen.'Drank?' Matthijs fronst zijn wenkbrauwen, wisselt een blik met Marc-Marie en verplaatst zijn hoofd in de richting van zijn twee gasten.
'Ja, drank,' zegt Rosalie, terwijl ze sereen glimlachend de handen vouwt en bevallig met haar ogen knippert, 'Whiskey. Vier flessen per dag. Onze Cyriel, de beroepsalcoholist. Hij was nog half onder invloed vanochtend, man. Waarom zou ie anders zo'n kul tegen Giel Beelen verkondigen?
Virginie: 'Allee Roos, 't is wel Cyriel! Je weet hoe die kan zijn...'
Rosalie: 'Nee, dat is helemaal waar. Maar dan nog. Nekschot, tssssk. Ik draag al jaren geen sjaaltjes meer. En de sjaaltjes die ik droeg waren van die foute Oililydingen, geen geruite gevallen. Ik ben verdulleme prins Charles niet!'
Matthijs: 'En Prosper? Hoe is het daarmee?'
Rosalie: 'Ook aan de drank.'
Virginie: 'Roos! Prosper is helemaal niet...'
Rosalie: 'Ach kom op, Virg. Dat is echt geen cassis, ook al zegt hij dat altijd. Bessenjenever! Vijf flessen per dag. Minstens.'
Marc-Marie grijpt in zijn wilde bos haar en roept: 'Die fijne jongens! Zo jong nog! Dames, jullie moeten over jullie hartjes strijken en ze een reddingsboei toegooien!'
Er trekt een schaduw van onverzettelijkheid over de hoofden van de twee blogsters.
'Never ever,' Virginie schudt haar hoofd, 'Cyriel moet eerst zijn excuses aanbieden. Ik ben geen taart!'
'Precies, het houdt een keer op. Die jongens zijn vreselijk!' is Rosalie het met haar blogzuster eens.
'Geef ze een vinger en ze nemen je hele hand, stelletje vieze uitvreters,' voegt Virginie er snel aan toe.
'Ja, en het liefst om half acht 's ochtends. Staan ze opeens met hun grijnzende koppen voor je deur met hun filmcamera, de prul. Om je laatste twee sneeen brood op te eten!' druk gesticulerend richt Rosalie zich tot Marc-Marie.
'Maar meisjes toch,' Marc-Marie schudt meewarig zijn hoofd, 'Al die haat. Al die lelijkheid. Doe dat nou niet. Jullie zijn al twee ouwe vrijsters en geloof me, dit maakt het er niet beter op.'
'Het is dat ik geen meisjes sla, anders trok ik je nu over deze tafel, rare Tilburger!' Rosalies ogen schieten vuur.
'Oh sorry,' verontschuldigt Virginie zich naar Matthijs toe, 'Het is tijd voor Rosalies ritalin!'
Matthijs maakt een geruststellend gebaar en kijkt recht in de camera.
'Rosalie, Virginie, Prosper en Cyriel gaan geheid nog wat doorouwhoeren op het net, dat wilt u vast niet missen!' grinnikt hij geamuseerd, 'Rosalie, Virginie: ik dank jullie hartelijk voor jullie aanwezigheid. Het was... eh... interessant.'
'Matthijs, het was ons een genoegen,' Virginie schudt Matthijs de hand.
'Hee Marc-Marie, sorry hee,' zegt Rosalie berouwvol, 'Mag ik wel nog dat leuke pepernotenpak van je lenen? Wat je aanhad in 'Alles is Liefde'? Voor carnaval?'
Marc-Marie houdt even zijn hoofd schuin zoals alleen hij dat kan en lacht alweer.
'Ja nee, tuurlijk meid,' grinnikt hij, 'Ik zal even een belletje voor je plegen, komt allemaal dik voor elkaar.'
En zo gaat dat dan, als je in De wereld draait door zit. Echt leuk, hoor. Ik zou maar gaan kijken vanavond, als ik u was.
Ik weet al genoeg, ik ga niet kijken naar deze laster. Hier gaan jullie nog wat van horen, dames!