Nieuws van het wafelfront
Al een paar dagen kijken mijn ouders zorgelijk naar de kofferbak van onze auto. Over een paar dagen vertrekken we namelijk even naar Zwitserland om daar wild in de sneeuw te rennen en om vervolgens onverrichter zake weer terug te komen. Vooral dat onverrichter zake bevalt mij wel. Lekker helegaar niks doen. Een beetje door de sneeuw rennen, wat r?sti eten en in Zermatt staren naar horloges van 10.000 euro. Maar goed, de kofferbak. Mijn ouders hebben een grote stationwagon en toch, beste mensen, kijken ze zorgelijk naar de kofferbak.'Mam, pap! Zal ik oma vragen of ze wafels maakt, dan kunnen we die mooi meenemen!' gil ik, terwijl ik mijn ADHD de vrije loop laat. Zwitserland en wafels, een mens zou van minder beginnen te stuiteren.
'Doe even normaal, zeg,' zegt mijn moeder met een gezicht als een oorwurm, 'We gaan verdulleme toch geen wafels meenemen? Waar moeten we die dan laten?'
'Hallo!' ga ik meteen in de contramine, 'In de auto, voor Christus' zaak! Waar anders?'
'Dat past nooit,' zegt mijn vader met een zucht, terwijl hij wederom zorgelijk naar de kofferbak staart.
Ik knijp mijn lippen tot een smal streepje en kijk om beurten naar mijn ouders.
'Ik wil wafels mee!' mok ik.
'Oma, we nemen toch wel wafels mee, h??' zeg ik op eerste kerstdag met een zoetgevooisd stemmetje tegen mijn oma.
In mijn ooghoeken zie ik mijn ouders met hun ogen draaien.
'Kind, wil jij wafels mee?' kirt mijn oma, 'Nou, dan nemen we toch wafels mee!'
Kijk, die oma van mij is tenminste bereid tot een dialoog.
'Mam...,' begint mijn vader met een diepe en indrukwekkende frons in zijn voorhoofd.
'Oma, die twee denken dat het niet past,' ik zucht dramatisch en rol met mijn ogen.
'Oh, houd toch op zeg,' mijn oma schudt meewarig haar hoofd, 'Dan neem ik ze toch op mijn schoot?'
'Jezusmina moeder,' jammert mijn vader, 'Wie gaat er nu meer dan 10 uur met een blik met wafels op haar schoot zitten?'
'Oma!' brul ik, 'Of ik!'
'Jullie zijn gek,' klinkt het verongelijkt als uit ??n mond.
Nu is het al twee dagen stil aan het wafelfront. Rosalie hoort helegaar niks meer over wafels. De wafels worden, zogezegd, doodgezwegen. Ik denk dat mijn oma bedreigd is met een in beslag neming van haar kunstgebit en dat mijn ouders erop vertrouwen dat ik toch niet stiekem wafels ga bakken in het holst van de nacht. En oh bah, wat kennen ze mij toch goed. Een wafelloze oudejaarsavond in Zermatt, Zwitserland, bah. Het is maar goed dat het geen wafelloze oudejaarsavond in Nijmegen, Nederland is, want dat zou dubbel zo erg zijn.
V??l te laat, maar alsnog van harte gefeliciteerd met jullie verjaardagen!!
En als ik jou was zou ik toch stiekem in het holst van de nacht wafels gaan bakken! Een oudjaarsavond zonder wafels, dat k?n toch niet!