De vloek der nutteloze feitjeskennis
Ik ga het maar meteen even in de groep gooien: ik ben raar. Ik weet namelijk nogal veul dingen. Als ik in college zit en het gaat over boeken, dan denk ik opeens: 'Miljaar, dat boek heb ik ooit gelezen en dat zat zo en zo'. U denkt nu vast: 'Ja hee hallo Rosalietje. Da's toch normaal, daarom doe je toch ook die rare studie met die boeken?!' maar ik kan u vertellen dat dat helemaal niet zo normaal is. Als ik zo een beetje om me heen kijk en de andere mensjes in college zie zitten, dan kan ik alleen maar concluderen dat ik degene ben die echt niet spoort. Omdat ik potdulleme weet dat Buxtehude geen kast van de Ikea is. Of omdat ik boeken altijd in hun originele taal probeer te lezen als ik van die taal iets maken kan. Of omdat ik in het Louvre of welk ander willekeurig museum mij erg moet inhouden om niet te gaan gillen dat ik weet welk schilderij dat is zonder op het bordje ernaast te kijken. En dan heb ik het niet over die kut Joconde, want die kent iedereen, hallo zeg.'Doe maar intellectueel,' zegt u nu, terwijl u pissig naar uw beeldscherm staart en u zich hoogstwaarschijnlijk helemaal rot zit te ergeren aan mij. Nou, u doet uw best maar. Ik zeg toch dat ik raar ben, tsssk. Ik word namelijk geplaagd door de vloek der nutteloze feitjeskennis. Ik heb zo ongeveer maar drie interesses en dat zijn kunst, literatuur en klassieke muziek en laten we zeggen, dat is al heul lang zo. En dus ga ik een beetje muziekjes luisteren, boekjes lezen en schilderijtjes kijken. En dan sla ik zowat 80% van wat ik waarneem op op mijn harde schijf. Ik vraag me trouwens af wanneer dat ding eens een keer vol is, zeg. Het moet een keer ophouden, dat kan niet anders.
Waarom wil ik dit met u delen? Nou, ik ben erachter gekomen dat ik de vloek van de nutteloze feitjeskennis van mijn moeder ge?rfd heb. Toen we uit Zwitserland terugkwamen en allebei stierlijk zaten te balen op de achterbank, besloten we het mooie spel 'Waar komt deze Duitse BMW/Audi/Mercedes/Volkswagen vandaan?' te spelen. We pakten de Duitse kentekencodes erbij en even later gilden we om beurten de plaatsen waar de Duitse auto?s vandaan kwamen. 'B! Berlijn!' Dat was makkelijk. 'MZ! Mainz!' Waarop we spontaan in een vrolijk 'Am Rosenmontag bin ich geboren!' uitbarstten. 'DUW! DUW?! Bad D?rkheim?! Wat doet die fokking W daar dan? Mam, zeg jij eens iets!' Maar mijn moeder zei helegaar niks. Tot we een KIB zagen en mijn moeder een ijskoud doch triomfantelijk 'Kirchheimbolanden!' de ruimte in slingerde.
Nog lang heerste er een respectvolle stilte in mijn vaders grijze Missiebussie.
zeven reacties
Octavie: Right back at ya. 
Sanneke: Ehm, nou. Het gaat verdomd vaak over popmuziek of filmgeschiedenis en daar weet ik dan weer geen bal van. Het is dan ook zaak om met mijn zus of met mijn medelogster in een team terecht te komen!
Dan hebben we alleen nog iemand nodig voor de categorie ‘sport’, en dan komt het helemaal goed ja!
Denkt mijmerend terug aan die goede oude tijd van het onverslaanbare gourmet-stel…
Daar moet toch geld te halen zijn!
Twee voor twaalf, per seconde wijzer, weekend miljonairs, lingo :)
Ik erger me kaputt aan je. Arrogant mens. Tssk.
Maar dus. Ik ook. Kunst en literatuur dan. Muziek niet, dat gen zit in mijn zuster.