Zeg maar nee, dan krijg je er twee...
Omdat ik niet kan kiezen wat ik op dit log ga plempen vandaag, heb ik besloten om een korte weergave te posten van twee interessante gesprekken die ik gisteren had. E?n gesprek ging over steunkousen en het andere over de Joegoslaaf in Ubach-Palenberg. En weet u? Ik denk dat u uw voordeel kunt doen met deze informatie, dus lees het een en ander maar eens goed. Zowel de passage over de steunkousen als de passage over de Joegoslaaf kunnen u leven namelijk buitengewoon veraangenamen.Collega W. ontdekte in haar mail een nieuwsbericht dat de komst van gepimpte steunkousen aankondigde. Nee, niks geen beurskrach. Niks geen apocalyps. Gepimpte steunkousen, ja ja.
'Nee!' zei W. verschrikt.
'Nee!' zei ik ontsteld.
Het was even stil.
'Tjeeee, met knipperende ledjes!' W. knipperde met haar ogen om haar woorden kracht bij te zetten.
'Dat is nondeju wat voor mijn log,' zei ik meteen, want ik zie altijd overal kansen wanneer het de website met de zwevende Maria betreft.
'Ik stuur 'm wel even naar je door,' besloot W., waarop er een mailtje met de titel 'Pimping... your Stocking!' in mijn mailbox ploft.
'Hihihi,' zegt collega W. even later.
'Watisser?' zeg ik, terwijl ik naast mijn computer duik en mijn grinnikende collega van naast mijn beeldscherm aankijk.
'Pimpi Longstocking!' roept W. triomfantelijk uit.
'Prffft' gorgel ik.
U ziet, er werd weer eens hard gewerkt op een zekere communicatieafdeling in het midden van het land.
'En waar werd jij voor het eerst met cevapcici geconfronteerd?' informeert Virginie belangstellend.
Hele normale vraag natuurlijk. U heeft het hoogstwaarschijnlijk nog niet door, maar praten over cevapcici gaat het helemaal worden in 2008, let maar eens op.
'Bij de Joegoslaaf in Ubach-Palenberg,' antwoord ik dan ook schouderophalend en met een air om mij heen alsof ik de hele dag niks anders doe dan praten over gehaktworstjes met f?ta erin.
'Ja nee, natuurlijk!' zegt Virginie, terwijl ze zichzelf hoogstwaarschijnlijk voor haar hoofd slaat.
'Ken jij de Joegoslaaf in Ubach-Palenberg?!' echo ik, voor zover je kunt echo?n op MSN, tenminste.
Ubach-Palenberg man, ik zou het zelf niet eens aan kunnen wijzen op de kaart. Die Virginie!
'Ja, zeker. Van horen zeggen!' verzekert mijn waarde logzuster mij.
'Neeeee!' gil ik verheugd, 'Nou, daar moet je echt eens heen, hoor. Als je denk dat je hier in Nederland veel vlees krijgt bij zo'n Balkanrestaurant dan ben je echt nog nooit bij een Duitse Joegoslaaf geweest. En zeker die in Ubach-Palenberg niet!'
Virginie begint spontaan te lachen.
'Ja nee, echt,' besluit ik mijn promopraatje, 'De Joegoslaaf in Ubach-Palenberg geeft een nieuwe dimensie aan het begrip 'heul veul vlees'. Als je daar eet dan verander je zelf nog net niet in een homp vlees!'
Dus dan weet u dat. Mocht u de behoefte voelen om even te voelen wat het is om zelf een homp vlees te zijn dan is de Joegoslaaf in Ubach-Palenberg the place to be...
Weet je wat nou mooi zou zijn? Als er naast de joegoslaaf in Ubach-Palenberg een kousenpimpwinkel zat; kon je daar je kousen laten pimpen terwijl je onder het genot van enkele kilo’s cevapcici bij de buurman erop wacht…