Zilveren randje
Vorige week is er iets verschrikkelijks gebeurd. Echt verschrikkelijk. Het kost me eigenlijk nog moeite om erover te praten, maar goed, praten schijnt therapeutisch te werken, dus ik gooi het maar gewoon in de groep. Vorige week zijn onze statistieken namelijk verdwenen. Zomaar ineens zonder waarschuwing zijn ze ontvoerd. Zonder briefje, zonder telefoontje met losgeld-eisen, zonder iets. We hebben eerlijk gezegd dan ook al snel de hoop laten varen de statistieken nog in ongeschonden staat terug te krijgen; weg is weg hebben we helaas moeten constateren.En dat is een ramp ja. Misschien niet voor u, maar voor mij! Al die geweldige cijfertjes die weg zijn, al die geweldige data om de meest uiteenlopende berekeningen op los te laten is verschwunden. Want ja, het statisticus-bloed stroomt toch ook een beetje door mijn aderen. Dus als ik grote hoeveelheden cijfertjes zie, dan denk ik alleen nog maar aan de mogelijkheden die ik ermee heb; van het simpele gemiddelde, tot en met de diepte-analyses van de invloed van een feestdag of het weer. Niets is mij te gek. Maar dat kan nu dus niet meer. Een leeg uurtje kan ik nu niet meer opvullen met nutteloze, doch vermakelijke SPSS-berekeningen en grafiekjes.
Maar het is niet allemaal bar en boos. Aan elke wolk zit immers een zilveren randje, nietwaar? Mijnheer mijn vader, de ware statisticus, was dan ook zo vriendelijk om mij daarop te wijzen en me uit het dal der statistiekverdoemenis te trekken; met die op een avond nieuw begonnen reeks data, kan ik immers wel spectaculaire groeicijfers te voorschijn toveren. Niet geheel terecht natuurlijk, maar wiskundig kloppen ze.
Statistieken en hoe ze te gebruiken zodat ze precies vertellen, wat jij wilt dat ze vertellen; echt mensen, het is eigenlijk een soort kunstvorm.
tien reacties
Jij bent echt te erg. Ik keek er altijd alleen maar naar en dacht dan: pffft, ‘t is weer naadje, hoor.
Maar als jij toch zo goed bent met SPSS, vertel mij dan eens even hoe ik het gemiddelde van een variable uit kan rekenen terwijl ik een wegingsfactor in de berekening meeneem. Want ehm ja, ik snap natuurlijk wel allemaal waarom dat moet enzo, maar van dat programma krijg ik echt heftige diarree… geef je ook cursussen?
Ik ben op statistiekjes :) Zo ben ik er een paar weken terug achtergekomen dat een collega van mij mijn weblog leest, maar dat hij steeds via andere weblogs op mijn weblog komt, en dus waarschijnlijk niet eens weet dat ik het ben die op mijn weblog schrijft… Snap-ie? Maar goed, succes met de groeistatistieken, ik ben benieuwd naar je eerste berekeningen!
Ik vind het niet zo heel erg die cijfertjes even niet te hoeven zien. Ik ben namelijk (ja, geheel toevallig) ook bezig met statistiek. En wel op dít moment. Morgen heb ik een SPSS-training (de zoveelste).
Geef je ook privéles? 
Ze zijn fijn, die bezoekerslogs. Dan zie ik u langskomen en niet reageren en dan zwaai ik even virtueel naar u :)
Zeg zuster, spreek voor uw eigen. Ik dacht dat wij ons boven dergelijk aardse zaken ‘betrapt voelen’ hielden
Maarten: Nou, sinds ik dit log heb, heb ik echt definitief een streep getrokken door mijn reageurdersbestaan. Dit reageurdersbestaan beviel mij niet zo goed, want het kostte mij nogal veel tijd. Dus nu lees ik onze linkjes en soms zeg ik daar wat. Maar niet te vaak, want voor ik het weet dan breekt de hel weer los en zit ik weer tot diep in de nacht op allerlei weblogs te koekeloeren en te reageren. En daar heb ik tegenwoordig toch echt de puf niet meer voor.
Ik zag ze vandaag voorbij waaien, maar ik wist niet dat het jullie statistieken waren. Dan had ik ze natuurlijk binnengehaald!