Les Handicap?s ou la Crapule du Monde
Stel je nou eens voor, je bent jong, je hebt pyschologie ?n filosofie gestudeerd, maar je kan gewoon niet zo goed zien. Dat komt namelijk voor. En dus denk je: 'Joh, ik ga even een beeldschermloep regelen, zodat ik bij een toekomstige werkgever aan kan geven dat ik mijn voorzieningen zelf meebreng en hij dat dus niet hoeft te regelen. Appeltje, eitje. Toekomstig werkgever blij, ik blij.' Maar dan, oh man. Kom je in het Voorgeborchte waar Eenieder Allerlei Meuk naar je Hoofd Slingert, oftewel de Enge Bureaucratische Organisatie. Vriendin J. overkwam het. Die dacht even pro-actief te gaan doen. Eigen initiatief, u kent het wel. Nou, pro-actief, eigen initiatief en de Enge Bureaucratische Organisatie, ahem. Dat gaat dus niet zo goed samen.Eerst ging J. naar een intakegesprek. Daar werd ze begroet met een vrolijk en onbezorgd 'Zo mevrouw, u ziet er best normaal uit.' J. fronste haar wenkbrauwen en pareerde met moeite een poging van de Enge Bureaucratische Mevrouw om haar in een sociale werkplaats te werk te stellen.
'Er moet toch wel iets zijn wat u kan,' zei de Enge Bureaucratische Mevrouw, 'U kunt vast wel handwerk doen in een sociale werkplaats. Hoe denkt u daarover?'
J.'s ogen vielen zowat uit hun kassen.
'Ik wil niet in een sociale werkplaats,' pruttelde ze, 'Wat moet ik in Godsnaam in een sociale werkplaats, halloooo?! Ik wil alleen een beeldschermloep, zodat ik mijn werk beter kan doen. En als ik die loep zelf mee kan brengen bij een toekomstige werkgever dan is dat alleen maar positief. Want veel werknemers...'
Maar de Enge Bureaucratische Mevrouw leuterde ondertussen onverstoorbaar door over de sociale werkplaats en dus verliet J. uiteindelijk onverrichter zake het pand.
Een tijdje later ging J. maar weer eens naar een andere Enge Bureaucratische Mevrouw.
'Filosofie?' zei dit sujet, 'Is dat HBO?'
'Nee, WO,' zei J. verbouwereerd.
'En waar heeft u dat dan gestudeerd?'
'In Leuven.'
'En waar ligt dat?'
'In Belgi?,' antwoordde J., terwijl ze met haar ogen knipperde.
'Oh, dat staat niet in het systeem. Dan maken we er maar filosofie, HBO van.'
Nee, dat stond inderdaad niet in het systeem. Belgi?, echt het einde van de wereld, hoor. En WO, waarom zou je dat doen? Wat is dat eigenlijk, WO? Beats me.
En vervolgens ging de bijna lamgeslagen J. maar weer eens met iemand praten.
'Mevrouw, u moet er wel rekening mee houden dat als u ouder wordt het dan opeens wel cognitief wat minder kan gaan,' zei de Enge Bureaucratische Mevrouw tegen mijn dappere vriendinnetje (want dapper ben je, als je je in zoiets begeeft, gottegot).
'Cognitief wat minder?' zei J. stomverbaasd.
Wat is het toch fijn als andere mensen voor je denken. Of je een complex aanpraten.
Toen ging J. een formulier invullen voor een beeldschermloep. De Enge Bureaucratische Organisatie begreep namelijk ein-de-lijk dat J. iets wilde hebben en niet in een sociale werkplaats wilde werken.
'Wat wilt u hebben?' zei het formulier.
'Een beeldschermloep,' vulde J. in.
'En waarom heeft u die nodig?' was de volgende vraag van het formulier.
'Om mijn kont mee af te vegen,' wilde J. opschrijven, maar J. is net als ik ook een Zuid-Nederlandse en als je een Zuid-Nederlandse bent dan schrijf je dat gewoon niet zo snel op. Wat Zuid-Nederlandse mensen die willen dan niemand beledigen, die blijven altijd beleefd. En daarnaast verlaag je natuurlijk de kans dat je uiteindelijk een beeldschermloep krijgt aanzienlijk als je invult dat je er je kont mee af wilt vegen. Vermoed ik, hoor. Maar dat weet ik dan ook weer niet helemaal zeker.
'Roos, ik ga een boek schrijven,' zei J. verbolgen tegen mij, 'In het Frans. En dat neem ik dan mee als ik weer naar de Enge Bureaucratische Organisatie moet.'
'Hahahaha,' zei ik, wel nog steeds lichtelijk in shock van J.'s wilde verhalen.
'En dat noem ik dan Les Handicap?s ou la Crapule du Monde,' gromde J. ge?rriteerd.
'Kijk maar uit,' zei ik, 'Dadelijk sluiten ze je nog op in een gekkenhuis. Kennis van de Franse taal staat vast niet in het systeem en wie weet wat ze dan met je willen doen...'
dertien reacties
Ja, nee, logisch verhaal. J. heeft dus in Leuven in een wereldoorlog gevochten. Maar was het dan WOI of WOII?
Kijk, d?t vraag ik me dan weer af.
Een heel boek? Ik denk dat ze er beter een brochure van kan maken. Dat vindt zo’n instelling prachtig 
Amiek: Nee, joh. Ik ga wat in het eigen nest… na ja. Je begrijpt wel wat ik bedoel.
Cyriel: Ja, nee. Inderdaad. Dat moet zo’n mens toch gewoon begrijpen?
Nou ja, je wilde toch niet zeggen dat dit soort dingen in, eh, het eigen nest niet voor zullen komen…
Wat zielig, die mevrouw. Meervoudig gehandicapt (dom en lomp) en dan met zoveel onbegrip bejegend worden…
Sanneke: Tja, dat zou een Zuid-Nederlandse nooit zeggen. Die schrijft dan een boek met een Franse titel, of iets minder ambitieus: een logje…
Neehee, geen boek, een brochure zeg ik toch, lekker mooi groot en glanzend, met veel lachende mensen en vrolijke kleurtjes etc.
Vraiment Virg, je ne veux plus voir des brochures, merde. Weet je wel hoe irritant brochures zijn? Vooral als iedereen er nog even over moet urineren, potdomme. (Sorry, dat was wat persoonlijke gefrustreerdheid, verder ben ik een heel gelukkig mens).
Ik wou Bosniers helpen in de jaren 90 en kwam terecht in Culemborg. De Bosniers waren allemaal academici, want niet de domsten kwamen daar weg.
Houthakken en allemaal lullige dingen voor schoolverlaters hadden ze in de aanbieding!
Echt zo erg.
Viel niet eens mee te praten.
Ik schaamde me dood om Nederlander te zijn, maar wist ook niet hoe ik ze kon helpen.
Ja, door diploma’s geaccepteerd te krijgen!
Ehm… Ken ik deze enge bureaucratische organisatie per ongeluk?