Do the Blasius!
Voordat carnaval een hele provincie platlegde, sleepte ik Virginie mee naar de traditionele carnavalsmis bij mijn vader op school. Want ja, dat hoort erbij. Kerk en carnaval hebben toch met elkaar te maken, of je daar nou zin in hebt of niet. Oh, u wist niet dat carnaval een katholiek gebruik was? Hahaha. Dat meent u niet! U lijkt Cyriel wel, die snapt er ook al geen hol van.Maar goed, daar zaten we dan. Uw twee favoriete logzusters en mijn familie in al haar verschijningsvormen.
'God beware me,' piepte mijn zus voor het festijn losbarstte en ze misprijzend de kaft van het misboekje bekeek, 'We kunnen de Blasiuszegen gaan halen aan het einde van de mis!'
'De Blasiuswatte?' gilde ik, terwijl ik een spastische stuip trok, want ja... ik ben natuurlijk ook niet echt een voorbeeldige katholiek, ook al doe ik hier natuurlijk een beetje alsof dat wel zo is. (Ik lieg trouwens wel vaker in stukjes op deze site, hoor. Echt, wie praat er nou zo raar als de mensen in mijn verhaaltjes? Mijn zus zegt bijvoorbeeld echt nooit 'God beware me', kom nou... 'Kut hey,' komt dichter in de buurt).
'Ja, nou,' zei mijn zus, die om de een of andere duistere reden altijd kennis heeft van allerlei rare kerkdingen, 'Dan steekt de pastoor twee kaarsen in je nek en dan krijg je geen keelpijn en andersoortige nare meuk.'
'Wat een stierenpoep,' zei ik sceptisch, 'En moeten wij dat dan ook?'
Want sceptisch dat ben ik. En dan met name over Lourdeswater. Daar moet u echt niet mee in mijn buurt komen, hoor. Huu. Eng spul.
'No way,' zei mijn zus, terwijl ze eens ongemakkelijk op haar stoel heen en weer schoof.
'I'm glad we agree,' zei ik, terwijl ik het angstzweet van mijn voorhoofd wiste.
'Plain silly,' viel Virginie ons fluisterend bij.
'Doe niet zo raar,' zei mijn moeder, die denk ik geen zin had om ook Engels te praten, 'Natuurlijk doen jullie dat wel.'
Maar hee, hallo. Je hebt een punt of je hebt het niet. En daarnaast komt vroeg of laat toch het moment dat je tegen je ouders in moet gaan en ik kan u zeggen: dat moment was gekomen. Dus keken wij gedrie?n met een mengeling van respect en vreesch naar mijn familieleden die wel de Blasiuszegen gingen halen.
'Watjes,' beet mijn tante ons nog in het voorbijgaan toe.
Nou, daar zit je dan met al je goed fatsoen. Een watje te zijn.
En nu, h?. Heeft Virginie longontsteking en ik probeer uit alle macht mijn hoestje te onderdrukken, want longontsteking dat kun je natuurlijk ook best negeren. Denk ik. En mijn zus? Nou, ik zeg het u: die hoest ook borstvliezen en andere orgaanachtigen op. Raar, hoor.
'Zo, fijn hoestje heb jij,' zei mijn moeder vorige week treiterig aan de telefoon, 'Had je nou toch maar...'
'Mam! Whugheughe!' gilde ik hijgend in de hoorn, 'Ik wil het niet weten! Nee, ik wil het niet horen! Waag het niet om het woord Blasius in je mond te nemen!'
'Bl...' begon mijn moeder.
'Mama! Whugheughe,' ik stikte zowat.
Lourdeswaters. Blasiuszegendingen. Het zijn serieuze zaken, hoor. Ik zou daar niet te licht over denken als ik u was. Als we me z'n allen niet uitkijken, vallen er nog doden ook nog en dat moeten we natuurlijk niet hebben.
achttien reacties
Misschien toch eens het moment om een huisarts te zoeken? Ik bedoel, zolang ik hier woon heb je al een hoestje, die nu een paar trapjes erger is geworden (ja, dan ligt het toch deels aan die Blasius van je 
)
Beterschap he!
Ik doe niet aan carnaval of kerk en heb vorige week een familieverpakking code?ne van de huisarts meegekregen. Ik zou er bijna a-athe?st van worden.
Maarreh, is het niet mogelijk om alsnog ergens Blasius te groeten? En dan op die manier van alle ellende af te komen? Dan zijn jullie alledrie er in eens vanaf, hopelijk!
N O’M: Ja, code?ne. Da’s interessant spul. Kun je een partijtje missen?
M.: Blasius is bisschop geweest in Armeni?, misschien dat ze daar nog wat beenderen van de goede man hebben. Maar ik vrees toch dat ik dat te ver weg vind…
Ach, zelfs Blasius had hier niet geholpen. Hier zijn andere krachten uit de kosmos aan het werk, dat moet wel, ‘t is vast een soort tijdelijke vloek op de familie H.
Ach, ik heb een Mariaatje met Lourdeswater boven mijn bed staan en heb er nog nooit de werking van gevoeld. Aan de andere kant…je weet het maar niet h?, longontsteking heb ik dan nog weer nooit gehad. Jullie veel beterschap allebei!
Rosalie, we kunnen misschien wel ‘n dealtje sluiten. Een paar strippen voor een mooie taart van Virginie?
Mijn oma had vroeger altijd Lourdeswater in haar kastje staan. In zo’n plastice Maria met zo’n blauw met gouden kroontje. Ik durfde dat nooit aan te raken. Oh nostalgie.
Ik heb over jullie gedroomd! Gut, het valt me ineens weer in. Jullie lieten e?ndelijk je ware identiteit zien, via een filmpje op nuitblanche. Ik verwachtte 2 dames van midden 20 te zien, maar er verschenen 2 vrolijke mannen van middelbare leeftijd in beeld. Ik heb werkelijk met open mond van verbazing zitten kijken. Kennen jullie de Mythbusters van Discoverychannel? Daar leken jullie sprekend op. :)
Sanneke: da’s eng.
Ik moet nu heel erg denken aan Carlo Boszhard in Pittige Tijden die Meta speelt: ‘Ik ben eigenlijk een mon.’ Het zegt je misschien niks, maar ik moet er toch aan denken: http://www.youtube.com/watch?v=ZTRzRnsiE..
En dan Dana International eronder, dat vind ik dan wel weer humor 
Blasius? Dat klinkt ook als een enge ziekte.