Op het potje
Net werd ik door een logje van Marlieke zomaar in ??n keer een dikke 25 jaar terug in de tijd gesmeten. Want Marlieke had namelijk iets geschreven over het in mijn familie legendarische boekje over zindelijkheidstraining: Op het potje! Op het potje is zelfs zo legendarisch dat ik na al die tijd nog steeds bijna letterlijk uit het boekje kan citeren. Je kunt veel zeggen van mijn ouders, maar kinderen africhten dat kunnen ze echt als de beste. Waar ging Op het potje dan over? Nou, de plot is simpel. Basje (de hoofdpersoon van het boekje) krijgt een cadeautje en in dit cadeautje zit een potje. Basje denkt echter bij zichzelf: 'WTF?' en begint de recalcitrante peuter uit te hangen. Maar zijn moeder is de baas en dus leert Basje uiteindelijk toch nog om in het potje te schijten in plaats van ernaast (legendarische sc?ne, echt waar...)Basje weet eerst niet zo goed wat hij met het potje moet, Basje is namelijk een beetje debiel, volgens mij. Ik citeer even uit mijn blote hoofd:
'Is het een vaas voor de bloemen? Nee, het is geen vaas voor de bloemen.'
'Is het een hoedje? Nee, het is geen hoedje.'
'Is het een badje voor de vogels? Nee, het is geen badje voor de vogels.'
'Het is een potje, om een hoopje en een plasje in te doen.'
Nou, vooral dat hoopje vind ik dan weer geniaal. Ik moet nog steeds spontaan poepen als ik dat woord zie, man man. Maar het ergste aan het hele boekje was natuurlijk Basje zelf. Basje was namelijk een jongetje. Ik weet natuurlijk niet hoe dat bij u was, maar in Limburg hadden ze begin jaren '80 ook al meisjes, dus dat er alleen een mannelijke variant van het boekje te krijgen was, was op zijn minst nogal traumatiserend. Sterker nog, ik denk dat het feit dat mijn zus altijd heeft geroepen dat ze liever een jongetje wilde zijn direct terug te leiden is op dat stomme boekje. Want Basje die had iets en dat iets hadden mijn zus en ik niet. En daar houden wij helegaar niet van, dat anderen iets hebben wat wij niet hebben, materialistisch als we zijn.
dertien reacties
Toevallig had ik vorige week een discussie waarin dit boekje voorkwam. Het ging toen echter over de vrouwelijke versie die ergens in de periode 1981-1984 beschikbaar is geweest. Misschien dat Limburg (nog) niet tot de afzetmarkt behoorde?
Ik kan me dit echt niet herinneren, dus ik denk dat ik niet uit een boekje heb leren plassen en hoopjes bouwen.
Virg: Ik vind Basje toch leuker, denk ik.
jwl: Je hebt echt geen idee hoe graag ik krullen wil, amaai. 
TafelDertien: Echt niet, echt niet! Of mijn ouders hadden er een diepzinnige, pedagogische bedoeling mee.
Cyriel: Nee joh, jij bent gewoon een natuurtalent als het op hoopjes aankomt. ‘Hoopje Wim!’ et voilà!
Octavie: Sterker nog, ‘t is een Duitser. Hij heeft namelijk geen nek…
Ik ken het boek niet, want gelukkig ben ik, zoals op alle andere fronten, ook op dit gebied autodidact.
En u heeft zelfs nog een afbeelding van Basje boven water weten te krijgen. Wat een research!
(Werkelijk, dit stukje vraagt om hele schunnige reacties. Ik houdt mij in).
En voor ik de hoon van u allen over mij heen krijg: het is natuurlijk: ‘Ik houd mij in’. Ik raak ook zo confuus van dit soort stukjes.
Nou, die moet ik dan misschien ook hebben als het er zo goed africhten mee is. Wij hebben Het Grote Billenboek van Guido van Genechten, een boek waarin Jos, net als een heleboel dieren met zijn blote billen op een potje gaat en een plasje doet. Het eindigt met ‘Flink zo, Jos!’ en daar kan ik niet tegen, dus ik lees ‘Goed zo, Jos!‘voor. Hoe dan ook, Nisse negeert de pot en de wc. Hoe ik ‘m daar ooit op ga krijgen…
Whahahaha, amai, ben ik even blij dat mijn ouders me dit boekje nooit hebben voorgeschoteld.
Nee, ik had ‘Wiele Wiele Stap’! Die ging niet alleen over het potje, maar over nog veel meer. en dat alles ook nog eens met een meiske…
een potje met een plant een potje met een vis een potje met een rand en dat, dat potje is? een potje met een bloem moet je een plasje doen? hoor, daar komt de plas al aan heb ik dat niet groot gedaan?