Ik ben vandaag zo vrolijk
Jarenlang heb ik ervan gedroomd. Jarenlang bleef ik iedereen er naar vragen; 'als je ooit regenboogsokken tegenkomt, neem je dan een paar voor me mee?' Jaren heeft het echt geduurd ja. Niet dat ik nooit regenboogsokken zag; er waren er genoeg. Maar alleen in babymaatjes. En tja, mijn poezelig maatje 42 past daar nou niet bepaald in. Tot ik op een goede dag in Nijmegen, (nu alweer een jaar of drie geleden) geheel onverwacht er ineens tegenaan liep in een soort euroshop-achtig ding. U weet wel, zo'n winkel vol prullaria van het ergste soort voor slechts enkele euri. De regenboogsokken waren dan wel iets duurder dan een enkele euro, maar hee, hier was ik al jaren naar op zoek! Dus de regenboogsokken werden in bulk ingekocht.En nu, drie jaar later, weten deze sokken me nog steeds op te vrolijken. Hoe donker, grauw of koud een winter ook is, bij het aantrekken van deze sokken verschijnt er altijd een glimlach op mijn gezicht. En op dagen zoals vandaag, wanneer je echt voelt dat de lente begint is het effect nog groter; ik krijg zin om er op uit te gaan. Om de beginnende lente op te snuiven en te genieten van de zonnestralen op mijn huid. Om luidkeels zingend op mijn sokken door het park te gaan huppelen. En zelfs als dat er vandaag niet van komt (en die kans acht ik vrij groot), dankzij een simpel paar regenboogsokken kan mijn dag niet meer stuk!
tien reacties
Gaaf! Zoiets heb ik met mijn pantoffelsokken: ik haat pantoffels, maar dit zijn sokken zonder ‘hals’, met een knoopje en van die babygripdingetjes onderop, in roze, rood oranje en paars. Voelt als sok, loopt als pantoffel (dus niet uitglijden) en ziet er uit als vrolijk.
En toch zou ik niet op m’n sokken in het park gaan lopen. Voor je het weet zitten er gaten in en wie weet hoe lang het dan weer duurt voor je tegen net zulke vrolijke regenboogteensokken aanloopt… (Of kan je sokken stoppen?) 
Waarde zuster, ze zijn tof, hoor! Zelfs ik word er helemaal blij van!