No weej, piepelepeej
Of: hoe je een Klippanbank op ingewikkelde manier van Duiven naar Nijmegen transporteert.'Nee,' zei ik, 'Dat ding moet mee en het interesseert mij niet hoe. Ik kan niet volgende week een dag vrij gaan nemen van mijn werk omdat ik moet gaan zitten wachten op een bank die afgeleverd moet worden. Mijn vakantiedagen zijn schaars, potdomme. Ik werk niet in het onderwijs, man man. Alles wat ik nu vrij neem, heb ik deze zomer niet. No weej, piepelepeej. Die Klippan moet in de auto!'
'Ja maar, ja maar,' jeremieerde mijn vader, 'Wat als het nou gewoon niet past?'
'Man, je hebt een hartstikke grote auto,' zei ik, zonder mijn twijfel te laten blijken, 'Dat past best.'
Als je maar ergens in gelooft, mensen. Dan kan heel veel, kan ik u vertellen.
Dus wij naar de Ikea in Duiven. Op naar rek 1 vak 37 of zoiets, waar we een takkezwaar pakket op een karretje hevelden.
U had het moeten zien. Onhandige mensen zijn echt zo funny.
'Het past niet,' jammerde mijn vader nog steeds.
'Ach man,' zei ik, mijn twijfel nog steeds straal negerend.
Maar mensen, met stouwen kom je een heel eind in deze wereld. En dus gingen de banken van de auto plat en werden de voorste stoelen wat naar voren geschoven. Met man en macht trokken en duwden we aan het takkezware Klippanpakket en zie, het wonder geschiedde: de bank lag in de auto.
We keken elkaar opgewekt aan en veegden het zweet van onze hoofden met mooie, ouderwetse boerenbont zakdoeken, want die heb je als Limburger natuurlijk altijd bij je, ja ja.
'Wat zei ik nou?' triomfeerde ik.
'Nou uhm...,' begon mijn vader.
Oepsie. Ik zag al dat er ter plaatse een probleem ontstond.
'Hee,' zei ik dan ook snel, 'Ik kijk nu in de auto en wat ziet mijn oog? Twee zitplaatsen! Ik kijk nu buiten de auto and behold! Drie hele mensen! Dat is een interessante ontwikkeling, zeg!'
En dus stuurden we mijn moeder wandelen, terug de Ikea in.
'Ga jij maar Zweedse gehaktballetjes eten,' zeiden mijn vader en ik, terwijl we ons knus tegen het dashboard aanwurmden, 'We komen je zo wel halen.'
En daar stond mijn moeder. Treurig ende alleen voor de Ikea. Het is een harde wereld waarin wij leven, hoor. Onderschat dat niet.
En dus dropte mijn vader mij in Arnhem, waar ik de trein nam naar Nijmegen. Terwijl ik weer eens in de trein zat, reed mijn vader terug naar Duiven, pikte mijn moeder op en met hun benen zowat in hun nek reden ze terug naar mijn woonst, alwaar we de bank in elkaar knutselden en als u een beetje van de Ikea bent dan weet u dat dat logjes op zich zijn, het in elkaar zetten van die meubelmeuk.
Ik hoor het u al denken: wat zijn die onnozel, zeg. Waarom is die moeder dan niet thuis gebleven? Dat zie je toch aankomen? Rare Limburgers!
Nou eh... tuurlijk. Maar! Ik zeg niet voor niets altijd: waarom zou je makkelijk doen als het ook moeilijk kan?
En! Als mijn moeder thuis was gebleven dan was dit stukje zo gegaan en dat is duf:
Mijn vader en ik gingen naar Duiven en we kochten daar een bank bij de Ikea.
Ik weet niet, hoor. Dat wilt u liever niet lezen, denk ik dan. Dus ik doe het allemaal voor u. Al die onhandige en rare dingen enzo. Dat u het even weet.
Plus! Als mijn moeder thuis was gebleven, dan had ze al die andere meubelmeuk voor haar eigen huis niet kunnen kopen en dat is helemaal treurnis troef, natuurlijk.
zestien reacties
Ik had niet gedacht ooit van een winkel te houden, maar echt, de Ikea is geweldig!
En tja, met drie is toch ook sowieso gezelliger? Hoe meer zielen…. hoe meer plaatsgebrek :P
Ja, zo heb ik ooit eens bij een wildvreemde in de laadruimte van zijn busje naar Nijmegen moeten liften. Want ook wij waren met zijn drie?n. En hadden maar een zitplaats over.
Dus…
Briljant, herkenbaar verhaal! En ik ben blij dat je dat allemaal speciaal voor ons doet.
Ik hoop voor je moeder dat ze zichzelf wel een stuk Daimtaart als toetje heeft gegund. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat je in het onderwijs helemaal nooit een dag vrij mag nemen h?? Je beste vriendin trouwt? Jammer dan, had ze dat maar in de schoolvakantie moeten doen. Gelukkig hoef je helemaal nooit vrij te vragen om een klippanbank te kopen: Ikea heeft 6 koopavonden in de week!
@ DVN: hoe naar, ik ook niet! En ja, ik kan me wel voor een van de mogelijkheden aanmelden, maar dat wil ik (nog) niet.
DVN: Hellup! Ik heb per ongeluk je reactie eraf geknikkerd. Er zit namelijk zo’n stomme functie in de blogsoftware die een linkje ‘verwijderen’ naast je link zet zo gauw ik ingelogd ben. En toen schoot ik uit. Merde. Ik jammer.
Om even in te gaan op je reactie van het station in Duiven: Wij doen graag moeilijk, ja ja.
Als je int onderwijs werkt k?n je niet even ‘een dagje vrij nemen’ das dan weer de keerzijde van de medaille. Maar eej, veel vrije dagen, ja das waar!
Trouwens, moeder hd toch vrij kunnen nemen om bij jou op de bank te gaan zitten wachten 
Daar zijn moeders soms voor, zeg maar
Ik heb nog helegaar geen idee hoe dat zit met reacties enzo. (let wel, mijn log heeft vandaag het levenslicht gezien!) maar ik ga proberen er wat op te vinden. U hoort nog van ons!
@Sanneke: het is erg genoeg dat wij onderwijzers niet zo maar een vrije dag kunnen nemen. Moet je dat er zo inwrijven?
Ben ik alweer. Wat kan het leven soms toch makkelijk zijn. Even het juiste tabje zoeken. Dingetje aanvinken en hoppa, iedereen kan reageren. Schroomt u niet!
Whahahaha!
Haha!
Hahahahaha!