Hoe 'werdt' 'werd' werd
Vandaag ging ik op mijn werk eens lekker een ambtelijk document redigeren.Dat doen mensen op mijn werk nou eenmaal en ja, dat is hartstikke lachen. Waarom? Nou, van het redigeren van een ambtelijk document kun je namelijk een hoop leren, dus let even op!
Vier leermomenten (of egoboosten) die doorgaans optreden wanneer men een ambtelijk document redigeert:
-Hee, ik weet w?l hoe Word werkt!
-Hee, ik kan w?l spellen!
-Hee, ik doe ni?t aan tangconstructies!
-Hee, niet i?dere hoogopgeleide kan een fatsoenlijke zin maken!
Want als je zo'n ambtelijk document voorgeschoteld krijgt, dan weet je waarvoor je het doet, hoor. Want amaai, een ambtelijk document is een woeste verzameling van allerlei schoons. Rare tangconstructies, persoonsvormen en onderwerpen die niet corresponderen qua getal, woorden die interessante spellingen krijgen, afijn... een feest voor een pietluttig persoon als ik. Maak dat maar eens leesbaar. Ik verzeker u: een kapmes of twee heeft u wel nodig om uw weg door deze wildgroei heen te hakken. En niets ten nadele van de schrijvers van zo'n ambtelijk document, iedereen zijn of haar specialiteit, zeg ik altijd maar. Ik ben nou eenmaal goed in hakken. Anderen mensen kunnen weer heel goed bospaddestoelensoep maken, waarvoor hulde, chapeau en nog meer van dat soort loftuitingen.
Dus ik een beetje kliederen in het ambtelijke document. En toen opeens! Zag ik 'm. De 'werdt'. Dames en heren, voorwaar ik zeg u: ik heb ??n keer eerder een 'werdt' gezien en dat was toen ik zelf een jaar of zeven was en mijzelf aan het hypercorrigeren was tijdens een dictee. Ik snapte de ballen van werkwoordspelling en had daarom bedacht dat ik gewoon overal een -t achter ging plakken. Dus 'werd' werd 'werdt' et voil?: ik kreeg een rode streep in mijn schriftje.
'Rosalie,' zei meneer Jo, terwijl hij mij zorgelijk aankeek, 'Het woord 'werd' is nooit met deetee, meisje. Doe dat nou niet.'
'Okee,' dacht ik, 'Da's eenduidig! Jottem.'
Dat soort adviezen zijn handvatten voor het leven, ik heb echt nooit meer een 'werdt' aan het papier toevertrouwd. Nou ja, behalve in dit stukje dan, maar da's natuurlijk met opzet, duhuh.
Ik keek dus even naar de 'werdt' in het ambtelijke document en koesterde hem, zoals dat hoort wanneer je een 'werdt' in het wild ziet.
Toen ik uitgekoesterd was, boog ik me langs mijn computer en siste, 'Psst W! W!' in de richting van mijn collega W., 'Je raadt nooit wat ik hier heb. Een 'werd' met deetee!'
Het hoofd van W. verscheen naast haar beeldscherm en even staarden we elkaar ontzet aan. W. en ik zijn daar heel goed in, in elkaar ontzet aanstaren. Het brengt wat dramatiek op de werkvloer en dat is natuurlijk een goede zaak, dramatiek op de werkvloer.
'Neeeeee, dat meen je niet,' zei W., terwijl ze verbaasd met haar ogen knipperde.
'Ja nee, dat meen ik dus wel,' zei ik, 'Een heusche 'werd' met deetee. Tjee.'
'Na,' zei W. hoofdschuddend, 'Dat kan toch niet. Een 'werd' met deetee?!'
'Jawel hoor,' zei ik, terwijl ik ijverig knikte, 'Een 'werd' met deetee. In vol ornaat. In levenden lijve. In volle glorie.'
Het bleef nog verdammt lang onrustig op het kantoor van de ambtelijke organisatie.
23 reacties
Ach Virg, R., de erme jong, vindt het gewoon leuk om mij in de zeik te nemen. Het is alleen een beetje jammer dat ik dit stuk dus 58 keer gecheckt heb en er echt belachelijk veel tijd aan besteed heb, wham… hele effect weg, want het was wel redelijk briljant, goede titel ook. So, the Queen is not amused. Maar ja. Hoge bomen, je kent het vast wel. Dammit, ben ik toch niet van goddelijke proporties, want dat begon ik toch langzaamaan te geloven. De afgelopen dagen begon ik zelfs al licht te geven en een aureool te ontwikkelen. En ik had bij bol.com al mijn eigen driehoek met een oog erin besteld en bij de Karnavalswiertz in Heerlen een grijze aanplakbaard gekocht. Die bestelling ga ik maar even afzeggen, dus.
Tja, ‘werdt’, mijn vaste voorbeeld van hoe het niet moet met de deetee. Ik heb het ooit een keer op een werkje van een leerling gezien en sindsdien gebruik ik het. Ik vertel de leerlingen erbij dat ze dat nooit mogen doen, omdat ze mij dan een hele avond buikpijn bezorgen. Sindsdien heb ik het niet meer gezien, trek zelf uw conclusie.
Ik kan me ontzettend irriteren aan spelfouten! Maar zelf heb ik ook niet alles onder controle… als je ooit een spelfout van mij tegenkomt, ik hoor het graag!
Ik had ooit een vriend die Werdt met zijn achternaam heette. En nog steeds zo heet, vermoed ik. Bij mij gaan geen alarmbellen rinkelen als ik het woord zie staan. Als het tenminste met een hoofdletter geschreven is, anders gaat ook mijn gevoel in stand roodt.
Aiai. AIAI! AIAIAI!
Ik ben op zich geen taalpurist, maar werkwoordfouten, neen, die vind ik om te gruwen.
Roos: Goede titel? Briljante titel bedoel je! Prachtig inherent aan het ‘wat was was voordat was was was’ etc. Dus die R., ach ja, we kunnen altijd nog zijn orde van Baarle-Nassi intrekken 
Die orde heb ik nooit gehad, dus er is weinig in te trekken :P
En over de briljantheid van dit stuk en titel heb ik nergens iets negatiefs beweerd… ik zou niet durven…
Ik heb ZELFS die andere dikke spelfout in dit stuk niet genoemd, maar die ga ik ook maar niet noemen, voor je die weer achteraf verandert en mij verwijt verkeerd te hebben gekeken :P
@Aukje: geen spelfout, maar een stijlfout, mag dat ook? Je ergert je aan iets, of iets irriteert je…
R.: Ik weet echt niet waar je het over hebt.
En verder kan je natuurlijk gewoon even mij mailen en zeggen: eej, kiek daar es naar. Dat stel ik namelijk nogal op prijs, je kan namelijk altijd leren van je eigen fouten en zeker als je gewoon jarenlang in de veronderstelling hebt geleefd dat je een woord op een bepaalde manier schrijft. Da’s namelijk wat anders dan een ‘ik ben gisteren verhuist’ mirakel.
En ik verweet jou helegaar niks, jungske.. Ik deed alleen cynisch. Ik zal wel eens een handleiding schrijven over de ‘tone of voice’ van Rosalie, want Rosalie, da’s een aparte.
Was jij niet die onderwijzersdochter? Dan vergeef ik je de handvaten. Dat is nogal onderwijsjargon als je het mij vraagt (‘Kun je me een paar goede handvaten geven voor die leerling?’) en bij mij fiept die ook wel eens ertussen.
Ineens bevind ik me weer op mijn studentenkamertje, met I. achter de computer. We moesten samen een werkstuk maken en z?j had een typdiploma en wilde dus typen. Maar oioioi, als ze naar huis was zat ik eindeloos deeteetjes te corrigeren.
In mijn logjes zitten ook nogal eens fouten, dat krijg je als je typt terwijl er 2 koters aandacht willen of als je een kat hebt die vindt dat ie er recht op heeft over je armen heen gedrapeerd te liggen terwijl je typt.
Vriend R. zuigt altijd. Dat zit in zijn persoonlijkheid ingebakken en vat ‘ie als een compliment op.
Laat ik het beeld dat Cyriel van mij schetst dan maar bevestigen en zeggen dat zijn commentaar onjuist is samengetrokken… :P
Tja, tangconstructies zijn ook een van mijn specialiteiten ben ik bang (maar dat was je natuurlijk al l?ng een keer opgevallen 
En volgens de meneer die mijn schrijftest moest nakijken bij mijn sollicitatie, ben ik ook nog wel eens van de niet geheel logische samentrekkingen. Ai ai.
Iemand die zo kieskeurig is op zijn taal, moet toch minstens weten dat het meervoud van handvat handvatten is en niet handvaten