Van zondag op maandag
Weet u waar ik altijd last van heb? Van de slapeloze nacht van zondag op maandag. En dat heb ik al sinds mensenheugenis. Als de week begint, raak ik gestresst of zo. Zo raar. Want het is niet alsof ik doorgaans nou zo'n rustig weekend heb. Het merendeel van de tijd vraag ik me af wat dat eigenlijk is, weekend. Weekend is tegenwoordig namelijk dat deel van de week waarop ik vaak in de bibliotheek zit of thuis achter mijn computer met mijn neus in de boeken. Maar gisteren niet, hoor. Neen. Gisteren was het weer te mooi, dus heb ik maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt. Ramen open en op de bank in het zonnetje.Op zich kon ik natuurlijk ook op een terrasje gaan zitten, maar er moest toch echt even serieus een roman gelezen worden voor de studie en serieus een roman lezen voor de studie dat doe je dan net weer niet op een terrasje. En de balkonia zit aan de noordkant van het huis, dus dit leek mij zontechnisch gezien het hoogst haalbare.Maar goed, gistermiddag was ik dus in een nogal relaxte staat.
'Komaan,' dacht ik, 'Laat ik eens een roseetje nemen' en dat was precies wat ik deed. Ziet u mij al zitten, daar op mijn rode Klippan, roseetje en boekje erbij?
Maar toen ik naar bed ging was ik echt niet meer relaxed. Ik weet niet wat het is, maar op zondagavond ligt altijd de maandagochtend op de loer. Dan moet ik weer dit en dan moet ik weer dat. En het idiote is dat ik dat op zaterdag bijvoorbeeld ook allemaal moet, maar op zaterdag zit ik daar niet zo mee. Dus met lood in mijn schoenen vertrok ik naar bed, waar het grote draaien begon. Ik zuchtte en wierp mij op mijn linkerzij. Ik zuchtte en wierp mij op mijn rechterzij. Ik staarde wat naar het plafond. Het werd een uur. Het werd twee uur. Het werd drie uur. Het werd vier uur.
'Godsamme,' dacht ik, 'Wat is het hier warm! Morgen gooi ik het winterdekbed eraf!'
Ik geloof dat ik vijf uur niet meer gezien heb, maar om 6:24 staarde ik weer naar de wekker. En om 7:00 zou ie afgaan, dat kloteding.
Gaar. Dat is wat ik nu ben.
Als een goed doorgekookte aardappel.
En ja, dat is een interessante ervaring, zo'n aardappelervaring.
Moet u ook eens doen.
twaalf reacties
Tja, voor dat soort momenten heb ik gelukkig mijn uitknop. Die zit midden op mijn voorhoofd, iets boven de wenkbrauwen. Rinke ontdekte ‘m ooit en hij is vreselijk handig. Hij hoeft er maar op te drukken en mijn lichaam schokt van de spierontspanning en van piekeren kan geen sprake meer zijn, ik zoef zo weg. Helaas kan ik ‘m niet zelf bedienen, dat werkt dan weer niet (jammer hoor, ik word vaak midden in de nacht wakker tegenwoordig en lig dan uren wakker,een zwangerschapskwaal). Ik hoorde later van een vriendin dat die plek het derde oog wordt genoemd trouwens. Dus. Geen idee of je iemand hebt die op zondagavond jouw derde oog kan sluiten, maar ik kan het je aanraden.
F.: Ja, dat hoorde ik ook al. Maar ik heb dat als sinds ik klein was, dus wat dat dan is? Zo’n dom patroon wat er door de jaren heen is ingesleten, denk ik.
Het zal wel niet werken wanneer je alle zondagen in je kalender doorstreept en er een extra maandag van maakt?
Wat is het dan heerlijk om ruim twee weken vakantie te hebben! Hoewel… met dit zuigweer :S
Blijft natuurlijk wel de vraag wat een Klippan is!
Ik zou niet de zondag door een maandag vervangen, maar de maandag door een zondag. Extra lang weekend, jippie!
Virginie: Nee, dat helpt geen zier. Ik heb het trouwens tegenwoordig ook op woensdagavond, want dan heb ik de donderdag en de vrijdag voor de boeg. Je zou bijna denken dat ik mijn baan stom vind, maar jij weet ook dat dat niet zo is. Ik heb gewoon echt te veel aan mijn kop op het moment.
R.: Anders doe je even google, of zo.
Cyriel: Ja, als ik dan ook vrij zou kunnen nemen. 
Heel herkenbaar: ik moet nog dit, ik moet nog dat. Wel eens gedacht aan oefeningen? Zie ook http://www.gelukkig.nu
Heel herkenbaar! Ik ben ook altijd wat onbestemd op zondagavonden, nooit last op zaterdagen of maandagen en mijn werk vind ik reuze leuk, maar de zondagavond mogen ze van mij schrappen….