Groningse vingerafdruk
Afgelopen week bevond ik mij weer in Groningen. Twee keer zelfs. En hoewel ik helemaal niets tegen Groningen heb (sterker nog, het is een bijzonder leuke stad), hoop ik toch voorlopig er niet meer naar toe te hoeven. Ik heb mijn portie Groningen voor de komende tijd wel even gehad. Want leuk of niet, het blijft een beetje een uithoek van het land. Dus drie keer binnen twee weken op en neer reizen (met onze zo heerlijk betrouwbare NS), vind ik toch echt wel meer dan genoeg van het goede.Gelukkig voelde Groningen bij het tweede bezoekje al meteen weer heel vertrouwd en bij het derde bezoekje, voelde het al bijna alsof ik al jaren daar op de universiteit rond liep. En blijkbaar straalde ik dat uit. Zelfs in de universiteitsbibliotheek van Groningen, ontkom ik niet aan mijn functie van internationale vraagbaak. Met name de kluisjes voor jassen en tassen waren een geliefd onderwerp waarbij mijn hulp werd ingeschakeld. Blijkbaar lopen er in Groningen aardig wat studenten rond die zelden of nooit in hun UB komen...
De kluisjes hadden dan ook wel een heel interessant systeem. Of nou ja, als je een beetje een nerd bent eigenlijk, dan heeft het systeem best interessante kanten. Gelukkig ben ik een beetje een nerd en zag dus al snel een paar intrigerende aspecten (hee, je moet toch wat als je daar in de buurt mensen staat te werven). Zo kon je met een simpele druk op de 'info'-knop snel achter het nummer van een leeg kluisje komen. Maar zo kwam ik er ook achter, dat dit nummer blijkbaar lukraak gekozen wordt. Je word namelijk niet per se verwezen naar het eerste, dichtbijzijndste lege kluisje. In mijn poging luiheid tot een kunstvorm te verheffen, koos ik er dan ook voor meerdere keren op de info knop te drukken, totdat hij een leeg kluisnummer binnen handbereik gaf en niet een aan het einde van de gang. Nadeel bij dit systeem is natuurlijk wel, dat je niet alleen je zelfverzonnen pincode moet onthouden om het kluisje weer te openen, maar ook het kluisnummer. En dat vindt niet iedereen even makeklijk. Zo heb ik dan ook meerdere handen gezien waarop een groot kluisnummer stond geschreven.
Gelukkig is er voor de studenten die echt geen drie-cijferig nummer kunnen onthouden, ook nog een andere mogelijkheid. Een van de rijen kluisjes werkt namelijk superhip met je vingerafdruk. Je sluit het kluisje af met je vingerafdruk, en wanneer je het weer wilt openen, hoef je alleen je vinger weer op het venstertje te leggen en dan wordt niet alleen je kluisje geopend, maar de computer vertelt je ook meteen welk kluisje je had gekozen. Prachtig, nietwaar? Echt een geweldige uitvinding voor de vergeetachtige student.
Moeten ze alleen nog onthouden welke vinger ze gebruikt hebben voor het afsluiten...
veertien reacties
Potverdikkie, ik was dit weekend ook in Groningen! Maar ik hoefde alleen een kamernummer te onthouden.
Amiek: Geef mij ook maar een biscuitje. Godallemachtig, ik heb bij elk college dat ik volg al de neiging om minstens ??n keer te schreeuwen. Maar nu snap ik het. Je kunt van mensen die nog niet eens een nummertje kunnen onthouden verwachten dat ze ooit van de Rote Armee Fraktion hebben gehoord. Einde van uiting van persoonlijke frustratie…
Verder vind ik het verdammt jammer dat Groningen zo ver weg is, want het is heel leuk daar. 
Haha, dit ga ik maar niet aan Vriend vertellen. Die is namelijk dol op bibliotheken en op nifty systeempjes. Wedden dat ie erheen wil als hij dit leest?
PS sorry, maar een juf is een juf, ook in de vakantie: mag verteld ajb met een t? (vierde regel van onder)
En daar las ik dan weer overheen. Rode konen bij de juf. Of, zal ik proberen te claimen dat ik verblind was door die d? :P
En voor dat laatste heb ik dan weer een niet-nerderig systeem bedacht: effe een kruisje op de betreffende vinger zetten. Hoef je alleen maar niet te vergeten je handen niet te wassen…
Maarten: Het is tegenwoordig ten strengste verboden om jassen en/of tassen mee te nemen in de bibliotheek. Je zou nog eens kunnen proberen een boek mee te smokkelen en de elektronische beveiligingspoortjes alleen is natuurlijk nooit genoeg bescherming 
Rose: Dan maar hopen dat die mensen de hele dag niet naar het toilet hoeven…
Ik was gisteren ook in Groningen en ga er woensdag weer naartoe. Ik vind ‘t maar niets daar. En dat komt vooral door de NS. Gelukkig mag ik woensdag met het automobiel. Overigens heeft de UB in Nijmegen volgens mij ook een (analoog, dat wel) cijfercombinatiesysteem op de kluisjes. En was jij toevallig in de bibliotheek in het Bernoulligebouw? Daar was ik namelijk gisteren en daar zag ik zulke kluisjes.
Tafel13: Ja, de NS, ik vond het ook weer op en top ‘genieten’… De Nijmeegse kluisjes werken inderdaad ook met pincodes, alleen zijn daar altijd de kluisjes kapot, omdat niemand de batterijen vervangt. En ik bevond mij in de centrale bibliotheek tegenover het Academiegebouw, maar de kluisjes zullen wel overal staan. Wel jammer dat je niet in dezelfde bieb was, dan had ik je nog kunnen werven voor het experiment 
Manmanman, als studenten al geen nummertjes kunnen onthouden…
Waar moet dat heen met deze wereld?
zei oma terwijl zij haar Mariabicuitje in de thee doopte