Calippo
Kent u de Calippo nog? Het waterijsje vekrijgbaar in de smaken sinas en cola? Ja? Gelukkig. Ik begon al te denken dat het aan mij lag. Voor mij is de Calippo namelijk onderdeel van mijn jeugd. Wanneer wij tijdens een gezins-uitje namelijk een ijsje mochten, wilde ik altijd een Calippo. Ik heb softijs namelijk altijd verschrikkelijk vies gevonden, evenals roomijs en de keuze voor een waterijsje was meestal beperkt tussen een raket of een Calippo. Heerlijk, zo'n Calippo, hoewel mevrouw mijn moeder er vast niet altijd even blij mee was; ik heb menig t-shirt onder geknoeid door het gesmolten ijs uit het kartonnetje te drinken...Maar goed. De jaren vestreken, zonder dat ik ook nog maar ooit aan de Calippo dacht, totdat ik vorige week in de Efteling was en we een ijsje gingen eten. Want daar lag 'ie, die goeie ouwe Calippo cola lag gewoon tussen alle ultranieuwe Magnums, Cornetto's en hippe yoghurt-muesli-ijsjes. In een sentimentele bui (tja, de Efteling maakt toch altijd het kind nog even extra goed in je los) besloot ik er dan ook voor te gaan en man man man, wat was dat lekker! Ik was helemaal vergeten hoe lekker en verfrissend zo'n cola-ijsje kon zijn!
En verfrissing, daar was ik vandaag ook wel aan toe. Dus ik wilde een Calippo. Niks geen verleidelijke Magnum voor mij, nee, weer zo'n goeie ouwe simpele Calippo, dat was wat ik echt wilde. En dat was dan ook precies datgene wat nergens te verkijgen was. Drie supermarkten heb ik geprobeerd en het was drie keer niks. Dus dan maar naar de friettent. Daar haalde je ze vroeger immers ook. Vroeger dus ja. Ons dorp heeft twee friettenten, maar geen cola-ijsje, wat zeg ik, nog geen waterijsje was er te krijgen. Dus mijn zoektocht ging door, ik weigerde op te geven, hoewel ik niet veel opties meer had... Mijn laatste hoop was dan ook gevestigd op een tankstation. Maar ook daar regeerde de Magnum in al zijn 20 verschijningen.
Moedeloos keerde ik me om. Het werd toch echt wel tijd om terug naar te huis gaan. Zonder Calippo dan maar. Tot ik op de terugweg langs nog een friettent kwam. Met ook nog eens een leeg parkeervak voor de deur. Dit was echt mijn allerlaatste kans en wonderwel! Ze hadden Calippo's! En Raketten, en Twisters en nog veel meer waterijsjes! Ik begon het op te geven, maar ze bestaan dus toch nog.
Met een opgevrolijkt humeur en een tas vol Calippo's cola kwam ik dus uiteindelijk thuis. En hoe blij ik ook ben, dat ik nu even een heerlijke Calippo kan gaan eten, ik vind het wel treurig dat ik voor een simpel cola-ijsje helemaal naar de stad moet rijden...
negentien reacties
Weet je wat de lekkerste Calippo’s waren? Citroen-Calippo’s! Alleen zijn die maar heel kort te koop geweest.
Maar ach, een cola-Calippo is ook erg, erg, erg lekker.
Dit is echt te achterlijk, moet je horen: Gisteren had ik het nog met huisgenote B. over ijsjes en we hadden het over Festina Perenijs. Toen heb ik ook nog een fractie van een seconde aan een Calippo gedacht. Voor het eerst in vijftien jaar, of zo. Freaky! 
Cyriel: Ja, een citroen-calippo. Man man, hebben ze eens iets goeds, wordt het uit de handel gehaald. Ik neem meestal een twister, dat is ook lekker zuur…
Ik herinner me vooral die breekijsjes nog. Ken je die? Waterijsjes met 2 stokjes er aan. Ik kreeg er voor het eerst 1 toen ik met mijn broertje een nachtje in het ziekenhuis moest blijven, nadat onze amandelen geknipt waren, de citroenvariant, mmmm! Mijn ouders deden niet aan merkijsjes (zuinigheid troef), dus Calippo’s die zaten er voor mij niet in. Nee, wij maakten zelf ijsjes in van die plasticken houdertjes die je in de vriezer kon zetten. Uit nostalgie heb ik laatst bij de Ikea ook weer van die ijsjesvormpjes gekocht. Ik zal ze zo eens gaan vullen!
Mensen, vlak de sinaasappelcalippo niet uit! Die dreigt helemaal onder te sneeuwen, terwijl die toch ook hartstikke lekker was. En je kreeg ook van die hele spectaculaire vlekken in je shirtje als je niet in de gaten had dat de buitenkant al gesmolten was, zodat de calippo iets te enthousiast naar buiten schoot… Kregen jullie ook een keukenpapiertje eromheen tegen koude vingers?
Waterijsjes met twee stokjes heb ik altijd de vuilste oplichterij gevonden die er is. Citroenvarianten van die dingen bestaan helemaal niet… er waren gewoon oranje, roze, groene en gele… alleen bevroren water met kleurstof die er na ??n keer zuigen al uit was!
Ik ben zo blij met de uitvinding van de Magnum dat die hele Calippo (en dan vooral de colavariant) me gestolen kan worden.
Toch vreemd, in mijn vriezer ligt op dit moment een doos waarin 6 (z?s) calippo’s zaten…….. Nu zit er nog een in.
ok, ‘t is geen cola smaak, maar sinas-annanas, maar wel heel erg lekker!
Gewoon gekocht bij de supermarkt hoor! Wel in het donkere noorden des lands, daar lopen we soms wel eens iets achter.
Maar sanneke, die ken ik ook, hoor! Zelf ijsjes maken, waar je het siroop zo uitgezogen had. En die dubbellikkers, die hadden we ook.
Die Calippo’s waren echte feestijsjes voor ons.
Overigens heb ik nu ijsstokjes voor in de cola. Ook bij de IKEA gehaald, erg cool.
Ohja, die hadden wij vroeger ook altijd, gewoon van die plastic houdertjes waar we grenadine in deden. Geweldig systeem! En aangezien ik toch binnenkort naar de Ikea moet (nietwaar, Rosalie?), ga ik ook eens kijken of ik zo’n setje kan vinden. :)
Calippo’s waren er alleen voor de bijzondere uitjes.
En die dubbele ijsjes de ik ken, waren inderdaad nogal uhm smaakvrij…
Maar Potverdrie, dat ik de citroencalippo nooit heb mogen proeven! Citroen! De allerlekkerste (ijs-)smaak die er bestaat!!
Hier in huis gaat het nergens anders meer over dan over calippo’s…we zijn er dol op! (vooral nu de vriezer het begeven heeft en we niet meer in staat zijn zelf ijsjes te maken). De vriezer kan ons gestolen worden, evenals de dubbellikkers overigens. Ik probeerde er altijd 2 ijsjes van te maken door ze te breken, maar dat breken was een kunst opzich; deed je het fout, ging je halve ijsje naar de kl*te.
Cyriel: een door jou aan mij geschonken Napoleon moet natuurlijk bewaard worden voor een speciale gelegenheid ;)
Ik heb dat met Speedy’s. Alleen verdenk ik de fabrikant dat ervan dat er vroeger veel meer fruit in zat. Net of de smaak eraf is. Net als dat de laag chocolade om een Magnum dunner is geworden.
Ben zelf ook meer een waterijs-fanaat. Zeker nu ik ontdekt heb dat je heerlijke Limoncello kunt maken van een Calippo Lime. http://www.kookn.nl/instant-homemade-lim..
Wrijf wrijf ‘Nee… hij komt er nog net niet uit’ wrijf wrijf wrijf FLOEP!