Rosalie en de planten staan kiet
Onder mijn raam staat een seringenboom. En stinken, joh. Niet normaal. Het lijkt wel of er een op hol geslagen kudde met Chanel 5 besprenkelde mevrouwen in bontjassen langs mijn raam hobbelt wanneer datzelfde raam open staat. Inmiddels zijn de bloemetjes in de boom bruin, maar vroeger toen het nog warm was, zat ik in de stank op mijn nieuwe bank. En dat is nog niet alles, nee. De seringenboom (die overigens van de onderburen is) beneemt mij het zicht op de interessante flora en fauna naast het paadje naar ons huis. Wij hadden daar namelijk ooit es een interessante kruidentuin met onze eigenste rucola-, bieslook- en muntplantjes. Maar nu is het eigenlijk meer een pisbak voor de buurtkatten, waar het onkruid welig tiert. Zo af en toe zie ik nog wel wat kruiden tussen het groen, maar dat negeer ik stelselmatig. Ja, kom nou zeg. Ik zie het al helemaal voor me, koken met pisplanten. Ik ben best een rare, maar zelfs ik vind dat je dat echt niet kunt maken.'Wat bieslook door de sla, mevrouw?'
'H? ja, bieslook. Lekker!'
'Ik ga dadelijk nog even aan onze boom knippen,' zei huisgenoot M. zojuist tegen mij, 'Hij belemmert het toegangspad.'
'Huh? Die seringenboom? Die is van de onderburen,' zei ik.
'Nee, onze eigenste beukenboom,' zei M., 'Die is onlangs aan komen waaien. We weten niet wanneer. Hij is mij vorig jaar niet opgevallen en ook B. heeft dat ding nog niet eerder gezien.'
'Oh, die anderhalve tak?' zei ik, terwijl ik me vaag een tak met beukenbladeren herinner, 'Die trek je toch zo uit de grond?'
'Echt niet,' beweerde M., 'Die heeft echt al zo'n stam, hoor. Kijk joh, zo'n stam!'
Ik keek naar de dikte die M. met het rondje tussen haar wijsvinger en duim aangaf. Als ze haar hand tot naast haar hoofd opgetild had, erbij geknipoogd had en 'Belissima' had gezegd, dan had ze zo in een pizzareclame gekund. Wat dan weer lollig was geweest, want we hadden net lasagne gegeten.
Dus liep ik met M. naar beneden en staarde naar onze boom.
'Wel potdomme,' zei ik.
'Nou ja,' zei ik.
'Krijg nou tieten,' zei ik.
We hadden een boom in de voortuin. Nou ja, voortuin. In de anderhalve centimeter braakliggend terrein tussen het seringengevaarte en de stoep. Onze boom was niet echt groot of zo, maar hij had dus wel zo'n stam. Zo'n stam mensen, dat is geen kattenpis (in tegenstelling tot het aroma dat uit de voormalige kruidentuin opstijgt...). M. ging onze boom direct met de tuinschaar te lijf en ik keek ge?nteresseerd toe.
'Zo,' zei ik, 'Ja ja.'
'Da's een boom,' zei ik.
'Staan hier nog meer beukenbomen dan?' zei ik.
'Knipknip,' deed M. met haar tuinschaar.
'Wat doen we met dat onkruid in die pistuin?' zei ik.
'Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om dat gewoon uit te trekken,' grinnikte M. hoofdschuddend.
'Oh ja,' zei ik.
En ik werd een beetje rood.
Tja, wat kan ik zeggen. Ik ben niet zo'n moeder aarde. Alle planten in mijn omgeving nemen de benen als ik eraan kom. Dan ruiken ze de dood, of zo. Nou ja, ik ruik hen ook wel eens als ik op de bank zit, dus wat mij betreft staan de planten en ik kiet, hoor.
negen reacties
Pieslook, mmm!
D? oplossing om geen kattenpies op je kruiden te krijgen: de kruiden in bakken aan de schutting of aan je balkon laten groeien. Doe ik ook. Mijn tijm en bieslook staan al lekker in de bloei, de peterselie groeit goed en ook de koriander doet moedige pogingen groot te worden. Joh, zo kun jij ook tuinieren hoor!
Had ik al eens gezegd dat ik een hekel heb aan katten? Hier geen zeik over de kruiden maar stront everywhere in de tuin. Gatverdamme.
Mijn moeders huis is een paradijs wat dat betreft. Tegenwoordig helaas nog maar vijf, maar in de hoogtijdagen liepen er elf katten rond! Geweldig!
En dan nu een voorspelbare reactie, gezien dat toch mijn middle name is: wat is precies het probleem van bieslook waar een beest overheen gepiest heeft? Je hebt toch een kraan? Ik zou dat gewoon gebruiken hoor.
Geef mij een tuin, een schaar en een droge dag, ik ga mijn gang wel! Jammer dat onze tuin al na 5 minuten “klaar” is. Want, ja kom nou, ik ga niet echt mijn best doen op een tuin waarvoor je elke dag met de gieter naar beneden moet (want ons huis begint op de 1e) en waar bovendien jan en alleman zijn fiets in zet (ik noem: mijn vriendinnen)… Ik hou het wel bij mijn balkonbakken op het noorden, die het t?ch elke keer weer heel goed doen!
Ja maar, een sering ruikt juist zo lekker…