Anne-Floor
Er was eens een meisje. Een aardig meisje, al zegt ze het zelf.Dat meisje begon een weblog. Just for the mere fun of it.
Desondanks begon het meisje het loggen op gegeven moment te serieus te nemen en dus werd ze ook een beetje treurig.
En ze begon te jeremieren. En te klagen. En te zuurpruimen.
Een heusche drama koningin, dit meisje.
Anne-Floor heette ze.
Aardig, maar raar.
En toch schreef Anne-Floor zo'n drie keer per maand best wel iets geinigs. Maar ja, ze had haar blog gedelete, dus dat schoot niet echt op. Gelukkig kende Anne-Floor mij en ze begon met haar stukjes bij mij te leuren.
'Kiek es,' zei ze dan, 'Geinig, toch?'
En ze stopte een stukje onder mijn neus over een pratende pan. Of over een kipfilet met Gilles de la Tourette.
Ik zei u al: aardig, maar raar.
Ik moest dan ook erg lachen, vooral om dat stukje van die kipfilet met Gilles de la Tourette.
En ik toonde het aan Virginie.
'Daar was ik bij,' zei Virginie grinnikend.
'Ja, ik ook,' zei ik.
Misschien kent u Anne-Floor nog. Misschien ook niet. Maar ik denk dat u toch even een selectie van haar schrijfsels moet lezen. U vindt ze in het archief, ten zuiden van de Anne-Floormerediaan. Dit is slechts een deel, de rest volgt de komende weken.
twaalf reacties
Ja, doe dat. Stichting Brein, ik wil wel eens weten hoe dat er in levende lijve uitziet.
Ik heb nog overwogen om een categorie Anne-Floor te maken, maar ach. Nee, toch maar niet. 
He, wat leuk! Toch nog weer een beetje Anne-Floor! Gelukkig was ik op de hoogte van Anne-Floors verhuizing en mis ik haar niet zo heel erg.. ;)
Metapostmodern, mmm, lijkt me wel wat. Nu nog een inhoud erbij bedenken.
Nog even, en we gaan zweven!
Dat rijmt prachtig, F. Verder vind ik ‘t natuurlijk ook prachtig dat de A-F-archieven weer online zijn. Daar kan ‘n bachelorstudent Nederlands zijn/haar kiezen nog ‘ns flink op stukbijten.
‘t Is tamelijk bizar: boven alle stukjes van Anne-Floor staat “Geschreven door Rosalie”. Dit lijkt me plagiaat: ik ga de politie bellen. En Stichting Brein.