Engeltje
Kende u Marlieke al? Ik sinds gisteren in ieder geval wel. Niet haar log overigens; dat ken ik al veel langer. Nee, gisteren stond Marlieke ineens in levende lijve bij mij op de stoep. Ze keek wel even een beetje vreemd naar mijn strenge knotje en mijn grijze jurkje met onberispelijk wit gesteven kanten boordje, maar ach, ze was niet langs gekomen om mode-advies te geven aan een verdwaalde negentiende eeuwse schrijfster...Nee, Marlieke kwam voor heel andere zaken. Hele zoete zaken. Vandaag is immers de grote dag dat haar engeltje van een dochter gedoopt wordt. En daar hoort natuurlijk een echte Virginie-taart bij
tien reacties
Er zijn inmiddels aardig wat plekken waar je korte cursussen of workshops kunt volgen, maar ik heb het eigenlijk nergens geleerd. Ja, gewoon al doende in mijn eigen keukentje. Jaja, de autodidact is de wereld nog niet uit. :P
Je bedoelt dat ik niet luid schreeuwend ineens vanachter de heg vandaan hadden moeten springen? Nondeju, heb ik dat alweer fout gedaan… 
En hij smaakte ook geweldig!! De vlaai die we gekocht hadden voor het geval sommigen zich er niet aan durfden te wagen, staat nu nog praktisch onaangesproken in de garage. Iedereen wilde natuurlijk een stukje proeven. Ik vond het wel moeilijk om hem te snijden. En niet alleen vanwege alle attributen die er aan zaten, maar ook omdat ik het zo zonde vond. Dankjewel Virginie!!
Prachtige taart weer.
Vraag het me steeds af: waar leer je zoiets?