Te vroeg
Mocht ik een oude vrijster worden, dan kan ik daar best mee leven. Want ook het leven van een ouwe vrijster biedt best wel perspectieven hoor. Dan kun je bijvoorbeeld eindelijk in enorme fleurige bloemetjesgewaden rondlopen en maakt het niks uit wanneer je coupe slonzig omarmt. Want in dat hutje op de hei, dat je dan in alle rust kunt gaan bewonen, is er toch niemand die het ziet. Ja, hooguit de ouwe vrijster buurvrouw, maar goed, die draagt dan natuurlijk precies hetzelfde, dus dat maakt niks uit. Verder kun je je hele huisje volhangen met de resultaten van welke handwerkhobby dan ook die je gaat beoefenen, van haken of breien tot punniken of kantklossen; echt het kan allemaal.Maar ieder meubelstuk of kaal stukje wand bedekken met zelfgekloste kleedjes is natuurlijk niet voldoende. Nee, zo'n kleedje praat immers niet terug. Daarom heb je ook katten nodig. Een heleboel. Niet dat die nou direct praten, maar ze miauwen op z'n minst. En je kunt veel tijd aan ze besteden. Wat best handig is, wanneer je dag in, dag uit, in je eentje in dat hutje daar op de hei zit. Je kunt natuurlijk zelf een of twee katten mee nemen, maar de meeste komen gewoon aanlopen. Totdat ieder zelfgeklost kleedje altijd bedekt is met alle mogelijke kleuren kattenharen die er maar zijn. Zo hoort dat. Echt, je kunt geen ouwe vrijster zijn zonder een legioen katten.
Maar hoe zeer ik dat mogelijke toekomstperspectief ook zie zitten, wil ik wel even benadrukken dat het om een toekomst-perspectief gaat. Dus hoe gezellig het ook is dat de buurtkatten nu al gewoon aan komen lopen, wil ik toch de kosmos even melden dat ik het eigenlijk nog een jaartje of dertig te vroeg vind...
Mijn kamer? Ja. Mijn kat? Uhm, nee dus...
tien reacties
Okee.
First things first: Je gaat er toch geen kattenlog van maken h?? Ik bedoel, katten… allemaal hartstikke leuk, maar dat gezever erover… kweeniehoor.
Dan: Is dat jouw kleedje? Heb ik daar dan overheen gekeken? Hip man. 
Dan: Je bent vergeten macramee te noemen bij het onderdeel ‘rare handwerkhobby’s’, dat vind ik namelijk helemaal goed passen bij het enge kattenvrouwtje. 
Werkelijk Rosalie, dat vloerkleed had al in het huis van de gevallen vrouwen!
Maar goed, ik twijfelde over macramee, maar dacht dat dat in een later logje nog wel eens beter van pas zou kunnen komen
En natuurlijk maak ik hier een kattenlog van. Echt hoor. Volgende logje een uitgebreide omschrijving van het strepenpatroon op mijn rode kater 
Zo zie je maar weer dat ik dus bijna nooit naar de grond kijk. :P Ik zal opletten als ik de volgende keer je woonst betreed. ;)
Maar ja, katten zijn helderziend.